De textuur van gedachten en de diepte van vreugde, woede, verdriet en plezier
Gepubliceerd op Bijgewerkt op
★Over de textuur van gedachten
Begrijp je dat gedachten “verschillende texturen” hebben? Sluit even je ogen en stel het je voor.
Ja, zo is het. Ik voelde net dat je dacht: “Heeft hij het over het verschil tussen karma en goddelijkheid?” En dat is precies het juiste antwoord.
“De textuur van gedachten” kun je grofweg in twee soorten verdelen: vochtige, klamme gedachten en droge, soepele, stromende gedachten.
★De diepte van vreugde, woede, verdriet en plezier
Dan komt hier de volgende vraag. In jouw taal bestaat de uitdrukking “vreugde, woede, verdriet en plezier”, nietwaar? Begrijp je dat “vreugde, woede, verdriet en plezier” een diepte van dimensies hebben?
Begrijp je het niet?
Goed dan, even kijken, hoe kan ik het zo zeggen dat het overkomt?
De “vreugde” van “vreugde, woede, verdriet en plezier” is grofweg te verdelen in vreugde die voortkomt uit gedachten die aan het fysieke lichaam vastzitten en het zelf en de ander als gescheiden zien, en vreugde die uit het leven komt, waarin het leven zelf zich verheugt. Zie je?
Ja, en op dezelfde manier heeft ook het woord “woede” diepte. Er is woede op het niveau van emotionele gedachten die geloven dat het fysieke lichaam het zelf is, en er is de berisping uit liefde, waarin het leven zelf berispt. (In het Japans is “shikari” (berisping) ook “hikari” (licht).)
Als je het zo bekijkt, ga je zien dat ook het “verdriet” en het “plezier” van “vreugde, woede, verdriet en plezier” diepte hebben.
Bij “verdriet” zijn er bijvoorbeeld gedachten die treuren terwijl ze aan het lichaam vastzitten, en er zijn ook gedachten die met medeleven verdriet voelen vanuit een iets dieper bewustzijn. En als je nog dieper kijkt, is er ook het “verdriet” van tedere mededogen, waarin het leven zelf met liefdevol verdriet naar de fysieke wereld kijkt.
Als je alleen naar de takken en bladeren aan de oppervlakte van het woord “verdriet” kijkt, zou je nooit vermoeden dat het zo’n diepte heeft. Maar wanneer je bewustzijn op het standpunt van “het licht van het leven” staat, ga je zulke dingen begrijpen.
En bij het laatste van “vreugde, woede, verdriet en plezier”, het “plezier”, is er het “plezier” waarin jij zelf geniet of iets leuk vindt, met gedachten die het zelf en de ander als gescheiden zien, en er is ook het “plezier” waarin het leven zelf geniet.
★Wanneer je leven en karma kunt onderscheiden
Wanneer je zo de diepte van vreugde, woede, verdriet en plezier begrijpt, wordt het gemakkelijker om onderscheid te maken tussen het ware menselijke hart, het bewustzijn van het leven, en de gedachten die hun wezen vergeten zijn, de karmische gedachten. Als dat gebeurt, wordt leven heel gemakkelijk. Waar je vroeger voortdurend bleef haken aan iemands woorden en daden en niets dan kritische en verwijtende oordelen velde, let je er voor je het weet niet meer op elk ervan, en houden ze je niet meer vast.
Hier kom ik dus terug bij “de textuur van gedachten” waar ik je aan het begin naar vroeg. Het is goed om altijd te observeren of je gedachten klam of soepel zijn, en erop te letten dat het soepele, stromende gevoel steeds aanhoudt.
★Hoe je je gedachten soepel en stromend houdt
De eenvoudigste methode daarvoor, die iedereen gemakkelijk kan toepassen, is deze: wanneer je denkt: “O, ik voel me klam”, regel dan je ademhaling zo dat je ongeveer vijf tot zeven keer sneller in- en uitademt dan je normale, onbewuste ademritme.
Als je dat doet, keert de klamme “textuur van je gedachten” snel terug naar een soepel gevoel, stop je met het bekritiseren of verwijten van jezelf en anderen, en vertroebel je “de hemel van je hart” niet meer.
Dit is dagelijkse oefening. Zolang je de oefening dag na dag onvermoeibaar blijft herhalen, wordt de tijd die je in soepele, stromende gedachten en bewustzijn kunt doorbrengen langer, dus probeer het eens. Je zult versteld staan van hoe je verandert.
