Over hoe het leven gebruikt wordt en de weg van de “menselijke liefde” – 2
Gepubliceerd op Bijgewerkt op
(Vervolg van de vorige keer)
Hoe het leven gebruikt wordt, en de vrijheid van keuze
In verband hiermee zijn er mensen die, bedoeld als een gevoel van liefde, hun eigen wensen als gebedswoorden denken: “Moge ____ op deze manier terechtkomen.”
Sommigen kunnen dit misschien niet meteen aanvaarden, maar hoewel die gedachte kostbaar is, past ze ook gemakkelijk de vorm van je eigen wens op de ander.
Zie je waarom?
Dat komt doordat, zoals ik zojuist zei, alleen de beschermgeest en de beschermgodheid van die persoon het recht hebben te bepalen wat het beste zou zijn voor degene om wie je geeft.
Natuurlijk heeft ook die fysieke mens de vrijheid om te kiezen hoe hij in de fysieke wereld leeft.
Maar wanneer het gaat om het niveau van “hoe het leven te gebruiken” om de evolutie en groei van de ziel te bereiken, hebben we het over een gebied waar de wil van de fysieke mens niet bij betrokken kan zijn.
Juist daarom wordt de reeks gebeden die ik eerder noemde, “Moge zijn missie vervuld worden”, zo betekenisvol.
Dat gebed wordt de grootste aanmoediging (steun) om het bewustzijn van de beschermgeest en het bewustzijn van de beschermgodheid van die persoon in werking te laten treden zonder door iets gehinderd te worden.
Om nu een heel pijnlijk verhaal te vertellen: stel dat iemand van wie je houdt een ongeneeslijke ziekte krijgt en vlak voor je ogen vreselijk lijdt.
Dan zul je bidden: “Moge de ziekte van deze persoon ook maar één seconde eerder beter worden, en moge hij zijn gezondheid terugkrijgen.”
Laat ik vooraf zeggen: ik vertel dit verhaal niet om dat te ontkennen.
Zo voelen is als mens alleen maar natuurlijk, en je voelt zo juist omdat je liefde zo diep is.
Als je je in die positie bevindt, zet dan daar nog één stap in de richting van de evolutie van het bewustzijn, en bid dat de dingen bewegen in de richting die het beste is voor die persoon.
Dat is de gedachte: “Moge de missie van ____ vervuld worden. Beschermgeest en beschermgodheid van ____, hartelijk dank.”
Wanneer je je bewustzijn zo gebruikt, zal die persoon, als beter worden het beste voor hem is, weldra beter worden, en als het voor de evolutie van zijn ziel beter is die ervaring nog wat langer voort te zetten, dan zal dat gebeuren.
En in sommige gevallen kun je voor de dood van iemand van wie je houdt komen te staan, wat voor een mens het moeilijkst te aanvaarden is.
Laten we ons het bewustzijn van liefde herinneren dat alles harmoniseert
Zoals ik al vele malen heb gezegd, weten alleen de beschermgeest en de beschermgodheid van die persoon wat het beste zou zijn.
Als je werkelijk van die persoon houdt, is het dus goed om zijn beschermgeest en beschermgodheid te blijven danken.
Dankbaarheid is een toverwoord waardoor je één kunt worden met alles waarvoor je dankbaar bent.
Ik heb je toch gezegd dat wensen dat de ander beter wordt terwijl je jezelf van hem gescheiden houdt, nog in het stadium van een wens verkeert, en dat er ruimte is om de liefde nog één stap te verruimen?
Dat geldt niet alleen voor gedachten die op een bepaalde persoon gericht zijn, maar ook voor gedachten over de wereld als geheel.
Een gedachte die wenst dat de wereld beter wordt terwijl je jezelf van de wereld gescheiden houdt, wordt nog moeilijk een grote kracht die de wereld harmoniseert.
Dat ieder mens zichzelf en de wereld als één ziet en de mensheid van de wereld in zijn hart in harmonie brengt, is de beste manier om van de wereld van de aarde een goede ster te maken.
Als er in jou een gedachte is die alleen naar stabiliteit aan de oppervlakte verlangt, is het goed om nu meteen te bidden voor de vervulling van de missies van de hele mensheid en voor het volbrengen van de missie van ieder mens.
Want als je de fundamentele oplossing gewoon negeert, blijft de wereld in dezelfde toestand rondjes draaien zonder ook maar iets op te lossen.
Nu is de tijd om het zelfbesef bij te werken waarin de bewuste geest (het bewustzijn van het fysieke lichaam) en het onderbewustzijn (het astrale bewustzijn) opborrelen en verdwijnen.
Want het bewustzijn van het geestlichaam en het bewustzijn van het goddelijke lichaam die daarachter liggen, zijn juist het “bewustzijn van liefde dat alles harmoniseert” dat ieder mens oorspronkelijk heeft.
(Einde)
