Aan het einde van de reis naar huis, naar “jezelf zoals je werkelijk bent”
Gepubliceerd op Bijgewerkt op
Laten we “jezelf zoals je werkelijk bent” onderscheiden van “jezelf zoals je toevallig bent”
Positief, negatief, het maakt niet uit wat, maar als je in het leven zorgvuldig opschept en observeert wat er in je hart is, “waaraan je waarde hecht”, wordt het gemakkelijker om “jezelf zoals je werkelijk bent” te onderscheiden van “jezelf zoals je toevallig bent”.
Waarom? Omdat, terwijl je “waaraan je waarde hecht” langzaam proeft, het standpunt van je bewustzijn doorschijnt en duidelijk zichtbaar wordt.
“Jezelf zoals je werkelijk bent” is het vrije en onbegrensde hart dat rechtstreeks met het universum verbonden is en precies als het licht van het leven zelf resoneert.
En “jezelf zoals je toevallig bent” verwijst naar de gedachten die zelf en anderen zien als beperkt binnen de wereld van de beperkende vormen.
Je kunt het ook zien als een verdeling tussen “oneindig bewustzijn” en “eindige gedachten”.
Wanneer je naar jezelf kijkt en je kunt vatten of de gedachten van elk van de zelven (de mensheid van de wereld) die op het land van je hart leven een bewustzijn zijn dat voor altijd standhoudt (jezelf zoals je werkelijk bent) of een bewustzijn als een zeepbel dat verschijnt en vervaagt (jezelf zoals je toevallig bent), kun je de plus- en minuszelven, de yin- en yangzelven integreren en in harmonie brengen.
Dat is het standpunt van het “vogelperspectief” (een waarnemingsveld dat op het geheel neerkijkt) waarover ik altijd spreek.
Als je daar kunt staan, zal elke onopgeloste gedachte die door je hoofd schiet wanneer je naar jezelf en anderen kijkt, naar de hemel worden teruggebracht.
Goed of slecht, houden van of niet houden van, dichtbij of veraf, aangenaam of onaangenaam, boven of onder: al die warrige gevoelens worden bevrijd.
Dan kun je “een hart van mededogende liefde” doen herleven dat alles zonder oordeel omarmt.
Dat is een bewustzijn dat is opgestegen naar een dimensie die een of twee stadia hoger ligt.
Op dit moment wordt in het bewustzijn van de meeste mensen op aarde meer dan 98% van hun zelfbewustzijn ingenomen door “jezelf zoals je toevallig bent” (eindige gedachten).
Wanneer de ochtend komt, wordt iedereen wakker
Ik zeg niet dat dat niet goed is.
Op een winterochtend even na vijven zijn er bijvoorbeeld veel mensen nog niet op, toch?
Het is hetzelfde.
Als je de huidige situatie op aarde met een moment van de dag zou vergelijken, zijn het de vroege uren voor de dageraad.
Maar alleen omdat men de tijd doorleeft waarin de duisternis het diepst is, zou het oppervlakkig zijn om te besluiten dat de mensheid van de aarde niet deugt.
Let maar op.
Van nu af aan zullen veel mensen uit een lange slaap ontwaken en zich “zichzelf zoals ze werkelijk zijn” herinneren.
Het kan het tijdperk worden genoemd waarin de nacht van de ziel van de mensheid van de aarde ten einde komt, het moment van de herleving van het heilige.
In deze tijd verzetten sommige mensen zich misschien, omdat ze hun gewoontegedachten niet kunnen loslaten, maar ook zij zullen, wanneer ze de mensen om hen heen de een na de ander zien veranderen, op een dag hun manier van leven gaan heroverwegen.
Want de mensheid van elke ster is op reis terug naar “zichzelf zoals ze werkelijk is”.
