Vergelijken in dimensie verhogen
Gepubliceerd op Bijgewerkt op
“Vergelijken” dat het hart uit harmonie brengt
Er zijn mensen die zichzelf met anderen vergelijken en zuchtend klagen: “Die persoon kan het. Maar ik kan het niet. O, wat benijd ik hem.”
Wij vinden het zonde om je bewustzijn zo te gebruiken. In de wereld tot nu toe was het echter in zekere zin onvermijdelijk.
Dat komt doordat alle volwassenen om hen heen kinderen leidden op basis van hun eigen ervaring met precies dat, en de volgende generatie, die het tot natuurlijk besef had gemaakt, het steeds weer aan de generatie daarna opdrong.
En zo kreeg op aarde een samenleving vorm waarin de sterken de zwakken opeten.
Als er mensen zijn die zichzelf als zwak en anderen als sterk zien, dan “geldt ook het omgekeerde”: er zijn ook mensen die zichzelf als sterk zien en op anderen neerkijken als zwak, nietwaar?
De winnaars verheerlijken het met de mooie uitdrukking “vriendschappelijke wedijver”. De stemmen van de verliezers worden altijd begraven onder de gevallen bladeren van het onderbewustzijn.
De mensheid van de aarde heeft dit generatie na generatie gedaan.
Door reïncarnatie, in een poging die rekeningen te vereffenen, werden slachtoffers herboren als degenen die schade berokkenden, en degenen die schade berokkenden als slachtoffers.
Maar in werkelijkheid raakten de draden van het lot steeds meer in de war, knoop na knoop, totdat de zaken op een punt kwamen waar geen uitweg meer was.
In werkelijkheid zijn of je iets wel of niet kunt, of je cijfers goed of slecht zijn, of je beter bent dan anderen of niet, maar een piepklein deel van een mens.
En toch hebben de mensen op aarde deze waarden waarin ze waren geconditioneerd aangezien voor het enige wat telt, raakten ze ervan overtuigd dat “de competitie winnen je tot een winnaar in het leven maakt”, en leefden ze in een wip-spel van tegenslagen en elkaar de loef afsteken.
Iedereen die binnen het kader van de moderne samenleving leeft, bijt op zijn tanden en verdraagt het, zelfs wanneer men hem doet geloven dat wit zwart is, en doet wanhopig zijn best om niet buiten het kader van deze wereld te stappen.
Dat is eigenlijk heel vreemd als je erover nadenkt, maar er zijn gevallen waarin je, als je dat niet doet, samen met je hele gezin op straat kunt belanden.
“Vergelijken” dat het hart in harmonie brengt
De tijd is gekomen, dus ik zeg het ronduit: het wordt tijd dat jullie afstuderen van de gewoonte om jezelf met anderen te vergelijken om te bepalen wat goed en slecht is.
Want waar het om gaat, is jezelf te polijsten en te verheffen en een goddelijk bewustzijn je eigen te maken dat niet wankelt, wat er ook gebeurt.
Een bekwame manier om vergelijken daarvoor te gebruiken, is je eigen mate van groei te vergelijken langs de as van de tijd.
Nu iedereen zichzelf met anderen vergelijkt, kan het moeilijk aanvoelen om de enige te zijn die het op deze manier doet.
Maar het is iets binnen in je hart, dus je kunt het doen zonder je voor wie dan ook in te houden.
Op school en op het werk worden cijfers en beoordelingen je als duidelijke getallen voorgehouden, maar laten we eerst proberen daar geen waarde aan te hechten.
Wanneer je je eigen beoordelingsas hebt, gebaseerd op objectieve feiten over of je groeit of niet, kun je dat doen.
Zelfs als je het gevoel hebt dat je externe beoordelingen gewoon niet kunt weerstaan: als je doorgaat zonder het trouw zijn aan jezelf op te geven, zul je ofwel het soort vermogen verwerven dat iedereen in die organisatie overtuigt, ofwel er verschijnt voor je een omgeving die perfect bij je past en je gaat daarheen.
Maar wat werkelijk telt, is te blijven oefenen zodat je een evenwichtige, volledige menselijkheid verwerft.
Wanneer zich weldra op aarde een nieuwe beschaving ontvouwt die volkomen anders is dan alles daarvoor, zal er een tijd komen dat je de ware betekenis begrijpt van wat we je nu vertellen.
En je zult denken:
“Wat ben ik blij dat ik niet heb opgegeven.”
