Hoe je je bewustzijn gebruikt om anderen als spiegel te zien
Gepubliceerd op Bijgewerkt op
Daar geplaatst om zielen te polijsten
Als objectief feit bekeken zijn er mensen die alleen met zichzelf als middelpunt kunnen denken en die de mensen om hen heen alle kanten op duwen, nietwaar?
Waarschijnlijk is er in zowat elke streek wel zo iemand, dus je hebt er misschien zelf ook ergens een gezien.
Over zulke mensen wordt achter hun rug gepraat of ze worden beklaagd door wie vanzelf met de mensen om zich heen samenwerkt, maar hun ware aard is eigenlijk zoiets als een “bodhisattva die door een slecht voorbeeld onderwijst”, en ze zijn daar geplaatst waar ze nodig zijn, als wezens die de ziel van veel mensen helpen polijsten.
En in de loop van enkele tientallen jaren draaien de posities soms om, en worden die mensen zelfs de meest bewonderenswaardige.
Daarom mag een mens nooit op iemand neerkijken.
Zolang je niet kunt afstuderen van het zelfbesef dat zegt: “Het fysieke lichaam is de mens, en dit lichaam ben ik”, met andere woorden, totdat je update naar het bewustzijn van het nieuwe tijdperk voltooid is, heeft de hele mensheid in meer of mindere mate “egocentrisme”.
Daarom zeggen we dat het goed is om de gevoelens die je over elkaar hebt als spiegel te gebruiken en de gedaante van je hart recht te zetten.
Als je bijvoorbeeld in de spiegel kijkt en je haar rechtop staat, kam je het met een kam of borstel, nietwaar?
Als je ziet dat je kleren slordig zitten, trek je ze recht, nietwaar?
Op dezelfde manier is het goed om de gevoelens die jullie over elkaar hebben naar jezelf terug te keren, zodat jullie de toestand van elkaars hart weerspiegelen en ieder van jullie zichzelf kan rechtzetten.
De gevoelens die je hebt over Poetin en Rusland
Als je dat egocentrisme in een getal zou uitdrukken, zou het variëren van 1 tot biljoenen en meer, maar zolang je het feit dat je ware lichaam “het Licht van het Leven” is niet tot je natuurlijke besef hebt gemaakt, is er niemand wiens egocentrisme 0 is.
Juist daarom moeten mensen hun eigen hart nagaan, wat ze ook zien of horen.
Rusland valt bijvoorbeeld Oekraïne binnen, nietwaar?
Overal ter wereld zijn er mensen die naar het tv-nieuws kijken en denken: “Wat doet Poetin toch? Waarom beseft hij niet dat wat hij doet dwaas is?”
Volgens het gezonde verstand van de aarde tot nu toe is dat een volkomen redelijke manier om naar het nieuws te kijken, maar als levenswijze voor jullie, die proberen herboren te worden als goddelijke mensheid, heeft die manier van nieuws kijken een update nodig.
Probeer de gevoelens die je over Poetin hebt naar jezelf terug te keren.
Hoe is dat?
Roert je hart zich niet onrustig?
“Je hart dat zich onrustig roert” is het bewijs dat je wordt meegesleurd door emotionele gedachten als woede, verdriet of medeleven, en dat de intelligentie die op de goddelijkheid is gebaseerd niet aan de oppervlakte is gekomen. Het betekent dat het soort gedachten opbolt dat de hemel van je hart bewolkt.
Als je de glans van de goddelijkheid kunt herkennen in “de essentie van het wezen” dat als Poetin verschijnt en kunt denken: “Zijn hart is nu bewolkt, maar de tijd zal zeker komen dat hij het hart van harmonie doet herleven dat de essentie van het leven is”, zul je merken dat je eenvoudig kalm naar de feiten kijkt, nietwaar?
Dat is hoe je je bewustzijn gebruikt om anderen als spiegel te zien.
Zoals ik al vele malen heb gezegd, betekent dat niet dat je elk gevoel dat je over anderen hebt als spiegel moet behandelen.
De maatstaf voor dat oordeel is of je eigen gedachten zich al dan niet roeren.
Want het hart van een mens wankelt nooit over iets waarvan de oorzaak niet in hemzelf ligt.
