De ware betekenis van het samenleven van man en vrouw, gezien vanuit een spiritueel perspectief (5/7)

(Vervolg van de vorige keer)

★Om jullie partnerschap te laten evolueren van een relatie van een paar naar een relatie van eenheid

In dat opzicht kunnen vrouwen, als de omstandigheden goed zijn, de werkelijke ervaring hebben om nieuwe mensen in hun lichaam te dragen en te vormen, hen te baren en groot te brengen. Daardoor kun je zeggen dat het voor hen gemakkelijker is zich bewust te worden van het scheppende hart van het universum in hen, de ouder die alles heeft voortgebracht.

Waar we jullie hier graag op willen wijzen, is dat je niet kunt zeggen dat een gezin zonder kinderen, omdat het lichaam van de vrouw geen kinderen kan dragen of omdat het sperma van de man een afwijking heeft, de rol niet vervult die een mens hoort te vervullen.

Dit is een belangrijk punt, dus denk alsjeblieft niet over alles in stereotypen als “het moet zo zijn”.

Echtparen die niet met kinderen zijn gezegend, hebben een belangrijke missie: hun individuele missie vervullen door de menselijke samenleving te dienen met de kracht die ze zouden hebben gebruikt voor het dragen en grootbrengen van kinderen, en doordat ieder van hen zijn geest en lichaam aanbiedt om te werken aan de voltooiing van de aardse wereld.

Alleen omdat een man en een vrouw een echtpaar worden en geen kinderen hebben, zijn ze nog lang geen onvolledig echtpaar, dus begrijp dat alsjeblieft niet verkeerd.

De rol van ieder mens is, als je hen afzonderlijk bekijkt, helemaal niet eenvormig.

In grote categorieën kun je zeggen “het is dit en dat”, maar afzonderlijk bekeken zijn er werkelijk evenveel manieren van zijn en leven als er mensen zijn.

Als jullie een gesprek als dit horen, beoordeel jezelf dus niet alleen naar de grote categorieën waarover wij spreken. Vraag het licht van je eigen leven naar je eigen missie.

Het antwoord verschijnt altijd als je eerste intuïtie, dus stap uit je oude denkgewoonten van piekeren en tobben, “Dit niet, dat niet”, en ontwikkel een gemoedstoestand die je eerste intuïtie in een oogwenk kan opvangen.

Laten we het nu, zoals we in het begin al noemden, vanuit een iets andere hoek hebben over een echtpaar dat zijn relatie laat evolueren van een paar zijn naar één zijn.

“Een paar” betekent hier een vorm die de volmaakte harmonie nog niet heeft bereikt, terwijl “één” betekent dat, doordat hun verschillen versmelten, de sterke en zwakke kanten van elkaar en waar ze goed en slecht in zijn goed samengaan, de ruwe kanten van de menselijkheid van de man en de vrouw die elkaar liefhebben worden afgeslepen, ze milder worden en evolueren tot harmonieuzere mensen.

Naarmate jullie menselijkheid dieper wordt, kunnen jullie, ook zonder aan de oppervlakte plannen te smeden om de dingen te verbeteren, je leven krachtig openen door de kracht van de ziel die van binnenuit naar buiten sijpelt.

En zonder de dingen aan anderen over te laten of naar God te rennen om gunsten af te smeken, kunnen jullie met eigen kracht het lot scheppen dat jullie wensen: “Zo willen we zijn.”

Wat veel mensen van de aarde tot nu toe hebben gedaan, is proberen het leven aan de oppervlakte te verbeteren, terwijl ze de moeite om harmonie in hun relatie te brengen opgaven of negeerden.

In de sport zou dat zijn alsof je goed wilt worden in een sport zonder de basis te leren, en je begrijpt wel waarom het dan moeilijk is om vooruit te komen, nietwaar?

Hetzelfde soort dingen hebben veel echtparen gedaan; dat is tot nu toe de algemene tendens van huwelijksrelaties geweest.

Maar van nu af aan zullen alle echtparen in de wereld zich gaan richten op het brengen van harmonie in hun relatie.

In sommige gevallen zal dat gebeuren doordat ze zijn ontwaakt voor de waarheid, en er is ook de kant dat ze door natuurrampen, oorlog, terrorisme enzovoort opmerken hoe kostbaar het bestaan van de ander is, elkaar meer dan ooit koesteren en met aandacht voor elkaar leven, en dat op die manier de harmonie van yin en yang wordt bereikt. (Wordt vervolgd)