Polarisatie is de aanblik van de mensheid van de aarde, omarmd door de liefde van het universum

In spirituele kringen op aarde fluisteren mensen al geruime tijd, bijna als een profetie, dat “de mensheid zich van nu af aan zal splitsen in degenen die overgaan naar een wereld van hogere dimensie en degenen die dat niet doen”. Maar dat is slechts één manier van kijken, als je alleen ziet naar de oppervlakkige wereld die in de vijf zintuigen wordt weerspiegeld.

Vandaag ga ik jullie hier duidelijk over vertellen.

Want zelfs jullie, de sleutelfiguren die de nieuwe aarde zullen scheppen, raken verstrikt in deze oppervlakkige verschijnselen en staan op het punt de ware aard van de activiteit van het leven uit het oog te verliezen.

Vanuit het universum gezien is het alsof je alleen naar het puntje van de staart van een olifant kijkt en denkt: “Dit is de hele olifant.”

De polarisatie die sommige delen van de wereld blijven verkondigen, lijkt aan de oppervlakte misschien op afscheid nemen van iemand, maar in werkelijkheid betekent ze helemaal geen scheiding of afscheid.

Die oppervlakkige verschijnselen zijn slechts één klein tafereel van iedereen die gezond opgroeit, geliefd door de ouder van het leven.

Om deze waarheid van het leven te kennen, moet je zelf het antwoord ervaren op de vraag “Wat is een mens oorspronkelijk?”, en dat vervolgens uitdrukken in je woorden, gedachten en daden.

Anders is het precies zo: hoe vaak iemand die in een warmwaterbron heeft gebaad je ook vertelt: “Warmwaterbronnen voelen heerlijk aan”, als je er zelf nooit in bent geweest, kun je zijn woorden niet in je lichaam voelen.

Enige tijd geleden hebben we gesproken over de relatie tussen de ontwikkeling van planeten en de evolutie van het menselijk bewustzijn, weet je nog?

“Wanneer een nieuwe planeet is gevormd en klaar is om de mensheid te ontvangen, verhuizen mensen van andere sterren en nemen ze deel aan de ontwikkeling van die planeet. Maar terwijl ze op die ster reïncarnatie herhalen, sluit al hun vroegere goddelijke bewustzijn zich geleidelijk, en vergeten ze een tijdlang hun heiligheid volledig. Maar dat is gebeurd omdat het nodig was. Er is dus helemaal geen reden om je ervoor te schamen dat je je heiligheid bent vergeten.”

Nu, na jaren van graven aan een tunnel die, omgerekend naar de driedimensionale aardse tijd, honderdduizenden jaren beslaan, staat de weg die leidt naar de heiligheid aan de bron van het leven op het punt door te breken.

Op dit moment zijn er mensen die de tunnel nog willen blijven graven en die voelen dat het nog niet genoeg is, en er zijn mensen die, met de voldoening het werk te hebben voltooid, reikhalzend uitzien naar het tijdperk van de goddelijke beschaving dat voorbij de geopende tunnel ligt.

Polarisatie is eenvoudig een woord dat die toestand beschrijft.

Wat er daarna gebeurt, vraag je?

Het is alleen zo dat sommige mensen het nieuwe tijdperk hier op aarde zullen verwelkomen, en dat anderen zullen verhuizen naar een andere ster die nog midden in haar ontwikkeling is en daar het leren zullen voortzetten dat ze wensen. Geen van beide is hoger of lager. Ieder kiest het leren dat bij hem past.

Wanneer je van bovenaf op al deze mensen neerkijkt, zie je alle kinderen gezond opgroeien, omarmd door de grote liefde van de Grote Ouder die het universum heeft geschapen.

Op aarde worden mensen als volwassener beschouwd naarmate ze ouder worden, maar vanuit het grote leven van het universum gezien zijn wij allemaal, ook wij ruimtebroeders, kinderen die opgroeien onder het waakzame oog van de ouder van het leven.

Zelfs als er mensen zijn die voorlopig het hart van de ouder van het leven niet kunnen opmerken en leven terwijl ze dwalen, laat het grote universum nooit ook maar één van hen in de steek en geeft het ieder mens de kans om te groeien, nietwaar?

Als dat geen liefde is, hoe zou je het dan anders noemen?

Hoezeer de polarisatie dus ook lijkt voort te schrijden als je alleen naar de oppervlakte kijkt, ieder mens wordt omarmd door de liefde van het universum en gaat de reis terug naar de bron van het leven.

Mensen die op welke ster dan ook leven, dragen, ook al vergeten ze de essentie van het leven een tijdlang in het proces van de ontwikkeling van de planeet, in hun DNA, dat door alle dimensies heen loopt, de weg van terugkeer naar de waarheid van het leven ingeprent, zodat ze uiteindelijk niet anders kunnen dan de eenheid met de bron van het leven bereiken.

En nu we over de wereld van de aarde uitkijken, zien we hier en daar harten die mensen indelen in hoger en lager, met de gedachte: “Die arme mensen kunnen hun bewustzijn op aarde niet laten evolueren.”

Maar weet je, de gedachte zelf die iemand beklaagt of een lijn trekt, is een overblijfsel van gescheiden bewustzijn. Wanneer je zo’n gedachte opmerkt, geef jezelf dan niet de schuld; laat haar zachtjes los en probeer de heiligheid in ieder mens te zien.

Een hart dat de heiligheid in ieder mens kan herkennen, is precies wat de kracht wordt om het tijdperk van de grote harmonie op aarde te verwelkomen.

We willen dat jullie dat hart in jezelf koesteren.

De herleving van jullie heiligheid is de sleutel zelf tot het verhogen van de dimensie van zowel de spirituele trilling als de materiële trilling van de wereld van de aarde.

Hoe zullen jullie op dit moment leven?

Alles hangt daarvan af, dus leef vandaag zeker niet achteloos.