Wat geluk van ongeluk scheidt
Gepubliceerd op Bijgewerkt op
★Geluk en ongeluk worden gescheiden door je eigen besef
Wanneer mensen denken “iemand heeft me iets aangedaan”, denken ze in de meeste gevallen met een passief besef: “Die en die heeft me dit en dat aangedaan”, “Die en die heeft dit en dat gedaan.”
Maar het wordt tijd dat de hele mensheid van de aarde opmerkt dat dit betekent dat hun gedachten op een heel oppervlakkig bewustzijnsniveau zijn blijven steken.
Dat wil zeggen dat het een gemoedstoestand is zonder het actieve besef van hoe jij het zelf hebt opgevat, en daardoor geef je uiteindelijk iemand of iets de schuld.
Zolang je de kracht van je eigen leven niet aan anderen overdraagt, kan wat anderen denken, zeggen of doen het licht diep in je hart niet beschadigen.
Besef is altijd iets wat je uit jezelf doet – het is niet zo dat iemand je iets laat denken.
Eerlijk gezegd heeft de manier waarop je iets opvat veel meer betekenis voor je hart dan “wie wat heeft gedaan”.
Wanneer verscheidene mensen dezelfde situatie onder gelijke omstandigheden meemaken, kunnen ze die per persoon verschillend opvatten, nietwaar?
Stel bijvoorbeeld dat er een tweeling is, twee broers die uit dezelfde ouders geboren zijn en op dezelfde manier zijn opgevoed. Tegen de tijd dat ze oud genoeg zijn om te begrijpen, groeit de een gezond op met een hart dat tot de rand gevuld is met de liefde van zijn ouders, terwijl de ander vaak huilt en tobt, omdat hij voelt dat er niet genoeg van hem wordt gehouden. Hoewel de ouders hen gelijk en zonder enig verschil wilden opvoeden, waarom denk je dat er toch zo’n verschil in aard ontstaat?
★Als je volwassen bent
Om het in één woord samen te vatten: het is de manier waarop die kinderen dingen opvatten.
Als je de bewegingen van de gedachten zorgvuldig bekijkt van het kind dat ging voelen dat er niet genoeg van hem werd gehouden, bleven zijn gedachten haken aan een paar herinneringen aan keren dat zijn ouders hem vroeger berispten, en op grond van die herinneringen raakte hij ervan overtuigd: “Het is omdat er niet van mij wordt gehouden.”
Het andere kind daarentegen wordt, hoewel het dezelfde ervaringen van berisping had, niet door zulke gedachten gekweld, omdat het niet aan de herinneringen aan de berispingen bleef haken. Je zou kunnen zeggen dat het, zelfs als het uit de liefde van zijn ouders werd berispt, zijn schouders ophaalde en dat zijn leven gezond opgroeide.
Op dezelfde manier is het erg pijnlijk om ook als volwassene aan herinneringen uit het verleden te blijven haken en te lijden in negatief denken, nietwaar?
Dat gezegd hebbende, is het ook een feit dat er veel van zulke volwassenen zijn.
Daarom moet ieder mens zijn nadenken verdiepen over hoe je het bewustzijn gebruikt om een gezond lot te scheppen.
Want wat iemands geluk van ongeluk scheidt, hangt in zeer grote mate af van de bewegingen van zijn gedachten.
