Geascendeerd (dimensionaal gestegen) bewustzijn tot je natuurlijke besef maken – 4
Gepubliceerd op Bijgewerkt op
(Vervolg van de vorige keer)
Planeten, vaste sterren en de mensheid
Een vaste ster geeft uit zichzelf “het licht van de bron van het leven”.
Met dat licht levert ze “de energie van het leven” aan zichzelf en aan de hemelen en aardes van de planeten die haar stelsel vormen, en geeft ze leven aan alles en voedt ze alles, toch?
Er zijn ook kunstmatige lichten die de nacht verlichten, maar het is vanzelfsprekend dat daarmee alleen dieren, planten noch mensen gezond zouden kunnen groeien.
Een planeet is het kind van een vaste ster.
Een planeet kan dus uit zichzelf geen “licht dat het universum verlicht” geven.
Maar als “Moeder Aarde” en als “het water van het leven” geeft ze leven aan en voedt ze de natuur en alle levende wezens van die ster.
Wat dit ons vertelt, is dat “de natuur en alle levende wezens kunnen bestaan door de harmonieuze werking van vaste sterren en planeten”.
De oorspronkelijke manier waarop de kosmische mensheid hoort te zijn, is deze werking van de vaste ster en de planeet in zichzelf te dragen en een wereld van grote harmonie te scheppen in de hemel en aarde van hun ster.
Dat kan worden uitgedrukt met de woorden vaderschap en moederschap.
Je zou ook kunnen zeggen: yin en yang, plus en min, mannelijkheid en vrouwelijkheid.
Maar als je mentale cellen in “een prokaryotische toestand” zijn, kun je dat werk niet vervullen.
Pas wanneer je mentale cellen de werking van eukaryotische cellen gaan uitdrukken, kan de mensheid van die ster eindelijk “haar ware waarde als mensheid” laten zien.
Op dit moment zijn de mensen van de aarde bezig naar dat stadium over te gaan.
Om de werking van eukaryotische cellen te doen herleven
Om “de werking van eukaryotische cellen” te doen herleven in mentale cellen die in een “prokaryotische toestand” waren, is de “evolutie van het bewustzijn” nodig waar ik altijd over spreek.
Op dit moment beginnen er op aarde hier en daar mensen te verschijnen die zich “het goddelijk bewustzijn dat in hen woont” hebben herinnerd, en voor wie dat hun natuurlijke besef is geworden.
Maar het is nog niet zover dat het een natuurlijk besef is dat de hele mensheid deelt.
Toch zijn er nu op aarde debatten ontstaan als “Als de mensheid blijft leven zoals ze deed, kan deze planeet dan wel overleven? Dus we hebben duurzaam dit en dat nodig”, en groeit de beweging om de gang van zaken te heroverwegen.
Dat is heel goed, maar om de instelling van de mensheid als geheel van de grond af te veranderen, zijn ook inspanningen nodig vanuit een niveau dieper.
Juist daarom moet ieder mens een manier van leven beoefenen die de kern (goddelijkheid) in de eigen spiritualiteit doet herleven.
De kern van de mentale cellen van de mensheid is het geheugen van het universum zelf, waarin informatie gegrift staat die dieper ligt dan het DNA.
Het is de bron van de kracht die alles baart, voortbrengt en voedt.
Ieder mens in de mensheid heeft van oorsprong zulke prachtige wijsheid.
Omdat ze ten onrechte dachten dat die “er niet was”, viel hun hart uiteen, en kwamen individuen in een toestand terecht waarin ze elkaar niet helpen leven.
(Wordt vervolgd)
