Hoe je leeft in een omgeving die je niet hebt gewenst – de kantoormedewerker (deel 1)
Gepubliceerd op Bijgewerkt op
★Aan de oppervlakte leven in een omgeving die je niet hebt gewenst
“Het zou eigenlijk zus en zo moeten gebeuren, maar ik durf niet eens mijn stem te verheffen voor hervorming – ik ga er gewoon in mee. Wat ben ik toch een lafaard.”
Er zijn mensen die zich kwellen tussen de oude, onveranderlijke gang van zaken in hun organisatie en hun idealen, met gedachten in deze trant.
Mensen in die positie hoeven zichzelf niet zo hard te verwijten.
Als iemand bijvoorbeeld denkt: “Als ik de misstanden van de hogere leiding aan de kaak stelde, zou kunnen uitkomen dat ik het was, en zou ik gestraft kunnen worden met degradatie of ontslag. Dat zou mij en mijn gezin in de problemen brengen, dus ik zwijg”, wie zou het hem kwalijk kunnen nemen?
Om eerlijk te zijn behoren mensen wier lot hen in een organisatie plaatst die wordt beheerst door grote schurken (of kleine), tot een van deze twee groepen:
① Ze dragen, als iets om van te leren, eigenschappen in zich die resoneren met de mensen in de hogere leiding
② In een vorig leven hebben ze de tegenovergestelde positie ervaren
Als iemands huidige leven ① is, is hij daar door het principe van trillingsverwantschap – soort zoekt soort. Als het ② is, valt hij onder de wet van oorzaak en gevolg, en je zou kunnen zeggen dat hij daar is geplaatst als een gelegenheid om karmische verbindingen uit vorige levens te zuiveren. Maar dit is niet bedoeld om iemand iets te verwijten.
Hoe dan ook, zodra je denkt: “Er klopt iets niet aan hoe het hier gaat”, vallen de mogelijkheden voor de toekomst die je moet kiezen grofweg in twee uiteen.
De ene is volhouden en daar blijven omwille van wat je moet beschermen; de andere is naar hervorming streven, zorgvuldig bondgenoten (kracht) verzamelen en het machtsevenwicht binnen de organisatie omkeren door de kracht van het aantal.
Een groot deel van de wereld van de verschijnselen op aarde is nog steeds een wereld waarin de kracht van het ego zwaarder weegt dan de waarheid, dus zonder macht kun je niets bereiken.
Daarom worden mensen die juist denken in de hoeken gedrukt, en leiden mensen die leven door hun ego naar voren te schuiven vaak een voordeliger leven, nietwaar?
Maar aan de andere kant veranderen de tijden: misstanden die tot nu toe konden worden doorgedrukt, werken niet meer en komen geleidelijk aan het licht.
Toch zijn de manieren van afdwalen van de waarheid die het nieuws halen nog steeds slechts het topje van de ijsberg.
Wat we zojuist hebben beschreven, is slechts de oppervlakte. Maar wanneer de mensen die op een plek bijeen zijn allemaal op een bewustzijnsniveau zijn waarop ze alleen de oppervlakkige wereld kunnen aanvoelen, zullen er weinigen in die richting meegaan, hoezeer iemand hen ook aanmoedigt om volgens hun geweten te leven.
Waarom is dat? Omdat het dierlijke instinct van zelfbehoud in de weg staat, zodat ze, ook al erkennen ze wat je zegt als waar, niet de moed kunnen opbrengen om hun manier van leven eerlijk in die richting te verleggen.
Afgezien van mensen met buitengewoon sterke overtuigingen kunnen mensen dus geen hervorming van de organisatie tot stand brengen, en schikken ze zich in een leven waarin ze stilletjes meegaan met wie aan de macht is.
Maar wie zou het mensen die in die manier van leven blijven kwalijk kunnen nemen?
Zulke mensen hebben hun eigen inzichten te leren, en ze leven in de leefomgeving die absoluut nodig is om die eigen te maken.
Het is een pad waarop, door de kwelling tussen idealen en werkelijkheid, een hart dat vanuit zijn diepste diepten naar de waarheid verlangt, wordt wakker geschud terwijl ze het bewandelen.
En je zou ook kunnen zeggen dat de talloze verschillende situaties waarin individuen zich bevinden omstandigheden zijn waarin het Hoger Zelf van ieder mens, dat alles weet, hen heeft geplaatst zodat ze zichzelf kunnen polijsten en verheffen. (Wordt de volgende keer vervolgd)
