De oceaan en de evolutie van het bewustzijn (deel 1)
Gepubliceerd op Bijgewerkt op
★De oceaan is het hart, het hart is de oceaan
De oceaan kan worden vergeleken met het hart.
Het oppervlaktebewustzijn is het zeeoppervlak, en het diepste bewustzijn van het goddelijk lichaam is de diepzee (de goddelijke wereld).
Daartussen zijn ook lagen zee (lagen), maar om zonder omwegen de bestemming (de bron van het leven) te bereiken, slaan we vandaag het midden over en kijken we alleen naar het zeeoppervlak (oppervlaktebewustzijn) en de diepzee (goddelijk bewustzijn), die we met elkaar verbinden.
Wanneer het zeeoppervlak stormachtig is, kunnen golven tientallen meters hoog oprijzen en een angstaanjagend gezicht tonen. Maar wanneer het kalm is, is het zacht en vriendelijk, en als je erop drijft en je overgeeft aan het deinen van de zachte golven, worden je hersengolven vanzelf alfa- of thètagolven, en voel je misschien zelfs een hart met een trilling dicht bij de bron van het leven.
Zo kan het menselijk hart worden vergeleken met de oceaan, en in feite zijn de mensheid en de oceaan zo nauw verbonden dat het niet overdreven is te zeggen dat het materiële menselijk lichaam uit de zee is geboren.
Waarom zeg ik dat? De meeste elementen waaruit zeewater bestaat, zijn dezelfde als de elementen waaruit het menselijk lichaam bestaat, en het vruchtwater in de baarmoeder bestaat uit elementen die zo dicht bij zeewater liggen dat je bijna zou kunnen zeggen dat het zeewater is, nietwaar?
Het verhaal van vandaag gaat niet over de samenstelling van het menselijk lichaam, maar over het hart en het bewustzijn, dus ik stop hier met het verhaal over de elementen waaruit het fysieke lichaam bestaat. Maar als je de relatie tussen de zee en de mensheid, en tussen water en leven, ontrafelt, is dat een verhaal dat ook van daaruit een doorbraak kan openen naar het vinden van het licht van het leven.
Om terug te komen op het punt: als je het bewuste gebied van de diepzee (de goddelijke wereld) naar het zeeoppervlak (oppervlaktebewustzijn) kunt optrekken en daarnaar kunt leven, wek je niet langer ruwe golven van emotionele gedachten op terwijl de zee stormt, en word je er niet meer door verzwolgen en raak je jezelf niet meer kwijt, zodat je kunt leven met een vreedzaam, kalm en harmonieus hart.
Tot op heden hebben bijna alle mensen de trillingen van golven van angst en vrees en van golven van egocentrische, door begeerte gedreven gedachten opgewekt, stormachtige hoge zeeën in hun hart geschapen en deze wereld disharmonisch gemaakt.
Waarom doen ze dat? Omdat ze zich niet duidelijk bewust zijn geworden van de waarheid van de mens (hun eigen ware lichaam en ware hart).
Je zou kunnen zeggen dat haat, verdriet, afgunst, wrok, gedachten van het recht van de sterkste, uitsluitende gedachten en alle disharmonische gedachten de stormachtige toestand zelf van de zee van het hart zijn.
Dus als je de golven aan de oppervlakte van de zee van je hart kalm kunt houden, kun je leven met het hart van de goddelijke wereld voorbij je oppervlaktebewustzijn als je eigen bewustzijn.
En om als mensen te leven, zoals allen zouden moeten, met het hart van de diepzee (de goddelijke wereld), is het ABC ervan te weten dat de golven die in deze wereld zijn verschenen (de golven op het zeeoppervlak) allemaal van nature vervagen op het moment dat ze aan de oppervlakte werkelijk worden, dat goddelijk bewustzijn (het hart van de diepzee) je ware zelf is, en een kalm hart (het hart van de grote oceaan die alles baart en voedt) tot het jouwe te maken. (Wordt vervolgd)
