Laten we de vrede van het hart vestigen (deel 1)
Gepubliceerd op Bijgewerkt op
★Om de vrede van het hart te vestigen
Streef er voor alles naar vrede in je eigen hart te vestigen.
Kortom, leef zonder je zorgen te maken om de schijn.
Bezig zijn met dingen als gezichtsverlies, je eigen gemak, aannames, fixaties, gehechtheden of overtuigingen, en je hart besteden aan kritiek op anderen, is zo’n verspilling.
Nu is het moment om uit de grond van je hart te beseffen dat niets meer verspilling is dan het gezag over het leven overdragen aan de egogedachten die aan het fysieke lichaam vastkleven, “ik, ik, ik, ik”, en de gezonde resonantie van het licht van het leven vertroebelen.
Als je je leven nu niet laat schitteren, wanneer dan wel?
De tijd van je evolutie van het bewustzijn uitstellen, “ooit, later eens”, om het ego te beschermen, schaadt de groei van je eigen hart en lichaam.
Het wordt tijd dat je dat opmerkt.
Het karma onder ogen zien dat je over vele vorige levens tot vandaag hebt gemaakt, kan zo pijnlijk zijn dat je wilt wegkijken, maar het is een weg die je niet kunt vermijden als je je de echte waarheid wilt herinneren en wilt zeggen: “Ah, zo zit het.”
★Hoe je over een slechte weg loopt
Over wegen gesproken: we hebben het er al over gehad dat het leven is als het lopen over een weg, nietwaar?
Wanneer je niet verder kunt zonder door een modderige weg te gaan, dan is ervoor met je voeten stampen omdat je niet vies wilt worden, gehurkt blijven zitten of een driftbui krijgen en over de grond rollen, nu ja, begrijpelijk voor een zuigelingenziel, maar niets voor jonge zielen zoals jullie, die de evolutie van het bewustzijn nastreven.
Dat bedoelden we aan het begin toen we zeiden: “Leef zonder je zorgen te maken om de schijn.”
Als je werkelijk een volwassen ziel bent, hak dan, wanneer je zo’n slechte weg tegenkomt, de knoop door en loop moedig met opgeheven hoofd door die modderige weg.
Je hoeft helemaal niet na te denken over wat de mensen van je zullen denken, houd dat in gedachten.
Over het algemeen denken andere mensen lang niet zo diep over je na als je denkt.
Iedereen is volop met zichzelf bezig.
Zelfs mensen die anderen altijd van alles verwijten of omlaag trekken, lijken, als je goed kijkt, zich alleen maar met anderen bezig te houden; in werkelijkheid leven ze alleen op een manier die henzelf bevuilt en pijn doet.
Het echte werk van je leven is om, door jezelf te polijsten en te verheffen, het licht van het leven diep in de harten van zulke mensen te ontsteken.
Het is niet nodig om met je mond van alles te zeggen.
Toon het gewoon door je daden.
Dan zullen de mensen op aarde, met allerlei geaardheden van denken, zich de waarheid van het leven diep in hun hart herinneren en hun eigen koers kunnen corrigeren.
Dat brengt ons dus bij ons gebruikelijke verhaal: voor alles is het vestigen van vrede in je eigen hart het belangrijkste. (Wordt vervolgd)
