De oceaan en de evolutie van het bewustzijn (deel 2)
Gepubliceerd op Bijgewerkt op
(Vervolg van de vorige keer)
★Breng het ware zelf dat in de goddelijke wereld (de diepzee) woont naar je oppervlaktebewustzijn (het zeeoppervlak), en leef het
De grote oceaan (het ware zelf) is van nature een schatkamer van oneindig mededogen en scheppingskracht.
En water (leven) is een levensbelangrijk element dat de wereld van de bron van het leven verbindt met de mensheid zoals die hier verschijnt (een oppervlaktebewustzijn dat zijn ware aard is vergeten).
Je kent de woorden van Laozi, die ook een voorganger van ons is, van onze eigen ster: “Het hoogste goed is als water.”
Om die woorden werkelijk te leven, is het goed om dit besef elke dag een beetje zekerder te maken: dat je in werkelijkheid niet een klein wezen bent dat opgesloten zit in een fysiek lichaam. Je ware aard is de grote oceaan zelf, en zolang je leeft en dat diepe, wijde hart tot uitdrukking brengt, kan iedereen de kracht hebben om op deze aarde een wereld van grote harmonie te bouwen.
Beschouw daarvoor al het zeewater dat de hele aarde bedekt als je eigen hart: de diepste zee op de oceaanbodem (het bewustzijn dat in de goddelijke wereld woont), het water aan de oppervlakte (het oppervlaktebewustzijn) en alles daartussen (het bewustzijn van het astrale lichaam en het geestlichaam), van het verste oosten tot het verste westen, van het verste noorden tot het verste zuiden. Als je alles in je dagelijks leven tegemoet treedt met een hart dat bidt voor de herleving van de goddelijkheid in de hele mensheid, dan glip je voor je het weet uit het beperkte besef dat alleen de golven aan de oppervlakte ter grootte van je lichaam (de gedachten van het individuele zelf) voor “jou” houdt, en je zelfgevoel verruimt zich tot de grote oceaan (het ware zelf) zelf.
En terwijl je hiermee doorgaat, glip je zelfs uit het kader van “de oceaan”, en uiteindelijk herinner je je het feit dat het land, de lucht, het water, het universum, elk levend wezen in hemel en op aarde en alle dingen in de schepping al die tijd in jou waren.
Die toekomst, waarin je je hart verruimt en verdiept tot aan het kosmisch bewustzijn, ligt voor je op de weg van de beoefening van de evolutie van het bewustzijn die je gaat.
Dus, zoals we al vaak hebben gezegd: in welke toestand de wereld van de verschijnselen ook vervalt, laat je nooit door de golven ervan verzwelgen en word er nooit één mee.
Besef dat het stormachtige weer dat door de mensheid van de wereld wordt opgewekt, zeker zal wegebben zodra het is verschenen.
Waar het om gaat, is te leven terwijl je het kalme gebed van stil water laat schijnen, het hart van goddelijkheid dat de ware aard van de mensheid is, precies waar je staat en in de omstandigheden waarin je je nu bevindt.
Om je de waarheid te zeggen zijn niet alleen de conflicten tussen de mensen in deze wereld, maar ook ongewone hemelverschijnselen, ruwe zeeën en het beven van het land in sommige opzichten diep verbonden met de gedachten van de mensheid als geheel (en dit is nooit bedoeld om wie daar lijdt iets te verwijten). Zolang de mensen op aarde zich hun goddelijkheid herinneren en leven terwijl ze die tot uitdrukking brengen, zijn dit alles voorbijgaande verschijnselen die zullen wegebben. (Einde)
