Een opgestegen (dimensionaal verheven) bewustzijn tot je natuurlijke besef maken – 7
Gepubliceerd op Bijgewerkt op
(Vervolg van de vorige keer)
Niemand leeft zonder afval te produceren
Zojuist zei ik: “Als je daarbij je hart blijft schoonmaken, komen de effecten van de IN des te meer tot leven”, nietwaar?
Wat ik daarmee bedoel, is in één woord: “omdat er afval ontstaat wanneer mensen leven”.
Dat is gemakkelijk te begrijpen als je erover nadenkt in termen van het dagelijks leven.
Niemand komt zonder afval door het leven.
De mooiste dame ter wereld, de knappe man die iedereen bewondert, de zwierige oude heer, de lieve oma: stuk voor stuk, zonder één uitzondering, leven ze terwijl ze afval produceren.
Laat me de afvalregels in Japan als voorbeeld nemen. Wanneer je afval buiten zet, sorteer je het, nietwaar?
Niet-brandbaar afval en brandbaar afval, flessen en blikken, aluminium blikjes en plastic afval, en recyclebare spullen zoals tijdschriften, kranten, plastic flessen en karton: niemand propt alles in één plastic zak of zet het buiten zonder de regels te volgen, nietwaar? (In werkelijkheid zijn er maar heel weinig mensen die dat doen.)
Iedereen zet zijn afval buiten volgens de regels van de gemeente.
Je weet het misschien niet, maar wanneer er mensen zijn die dat niet doen, houden de beheerder van het flatgebouw, of bij een huis de mensen op de gemeentelijke vuilniswagen, als eerste stap tegen dat het als afval naar de verwerkingsplaats gaat.
Als het daar doorheen glipt en naar de verwerkingsinstallatie gaat (sorteerfabrieken voor brandbaar afval, plastic afval, flessen, blikken en plastic flessen; fabrieken voor niet-brandbaar afval, breekinstallaties enzovoort), zijn er ook daar weer mensen die het afval sorteren en op de juiste manier verwerken.
Dan wordt wat kan branden verbrand, wordt wat hergebruikt kan worden volgens de procedure verwerkt, en wordt wat uiteindelijk niet kan worden verbrand gestort op de vuilnisbelt.
De moeite van de mensen die daarvoor verantwoordelijk zijn, is niet gering.
Soms moeten ze naar vuil kijken, en het spreekt voor zich hoe smerig de stank van rottend voedselafval is.
De tijd is gekomen om het afval in je hart te verwerken
Ook in de werkingen van hart en geest produceren mensen, net als wat ik zojuist heb beschreven, van moment tot moment allerlei afval.
De hoeveelheid en het gewicht kunnen verschillen, maar je zou bijna kunnen zeggen dat er niemand is wiens hart geen afval produceert.
En op de aarde van vandaag is het aantal mensen dat het zelf kan verwerken uiterst klein.
De meeste mensen weten niet hoe ze het afval van hun gedachten moeten weggooien, en leven daardoor zonder het te beseffen met afval dat zich in hun hart opstapelt.
Hoe zit dat?
Als je het je voorstelt, krijg je toch zin om een beetje op te ruimen?
Omdat je niet kunt zien, horen of aanraken wat er in je hart gebeurt, kon je het zonder weten stellen, maar nu is de tijd gekomen om de feiten van je hart onder ogen te zien en ze goed te sorteren en schoon te maken, en vroeg of laat zal ieder mens dus niet anders kunnen dan deze grote schoonmaak van het hart te houden.
Maar als je vroeg begint, heb je het gemakkelijker wanneer de moderne beschaving haar grote keerpunt bereikt, dus ik raad je aan het vanaf nu te doen, zodat een opgestegen bewustzijn voor jou vanzelfsprekend wordt.
Net als bij je huis stapelt zich stof op als je het schoonmaken van je hart ook maar een beetje verwaarloost.
Je kunt het ook vergelijken met jarenlang je lichaam niet wassen en onder het vuil en de roos zitten.
Hoe zul je leven juist in de tijd dat het afval van het hart moet worden verwerkt, dat het grootste deel van de mensheid in de loop van duizenden of tienduizenden jaren in het onderbewustzijn heeft opgestapeld?
Dat wordt overgelaten aan de keuze en het besluit van ieder mens.
(Wordt vervolgd)
