Laten we meegaan op de stroom van het eeuwige leven (5)
Gepubliceerd op Bijgewerkt op
(Vervolg van de vorige keer)
★Opdat de aarde geen gezonken schip van het universum wordt
Zoals ik zojuist zei: om te voorkomen dat de aarde een zinkend schip wordt, hoeft iedereen alleen maar samen te werken en het zeewater dat is binnengedrongen en zich in het schip heeft verzameld (eigenlijk is dat het vuile water (de gedachten) van de mensheid die de essentie van het leven is vergeten) uit het schip te pompen, toch?
En als het zinken wordt veroorzaakt door een te zware lading (gedachten), hoef je alleen maar de overbodige lading overboord te gooien, toch?
De plek waar je het naartoe pompt of weggooit, is “de grote oceaan van het leven” die zich buiten het schip uitstrekt (in het licht van het leven dat zich oneindig uitstrekt).
Het is een plek als een oneindig zuiveringsapparaat, waar, anders dan in de zeeën van de materiële wereld, wat wordt geloosd niet op de zeebodem bezinkt en de zee vervuilt, en het vuile water (de menselijke gedachten) dat uit het schip wordt gegooid het zeewater niet vervuilt.
Als jullie dit blijven doen zonder op te geven, zal ruimteschip Aarde, met de mensheid van de aarde aan boord, zich zeker oprichten en zijn reis naar de toekomst kunnen voortzetten.
★Als tunnelbouwers voor de ontwikkeling van het aardse rijk
Misschien heb ik dit al eens verteld, maar je kunt het ook zo zeggen.
De aarde bevindt zich in haar huidige situatie omdat we, om het aardse rijk te ontwikkelen, ondergronds tunnels hebben gegraven, en we zijn zelf een tijdlang tunnelbouwers geworden die onder de modder tunnels van licht groeven…
En wanneer de tunnels van licht ook op aarde zijn doorgegraven, kan iedereen zich herinneren dat zijn leven eeuwig leven is, en dat hij een avonturier was die door het universum reisde en de sterren ontgon.
Die reis is diepgaand, zo heel diep en wijd, wijd, eindeloos wijd dat je niet in één woord kunt uitdrukken wat het is.
★Om de eeuwige bloem te laten bloeien in het aardse rijk
Ja, je kunt het ook zo zeggen.
Jullie die op aarde leven, zijn “wetenschappers van het leven”, die dag en nacht onderzoek doen om op aarde een eeuwige bloem die nooit verwelkt te laten wortelen en bloeien.
Die eeuwige bloem is je eigen goddelijkheid.
Als de goddelijkheid niet wordt getoond, verwelkt een bloem die bloeit al snel, en kan ze daar de kracht van de essentie van het leven niet tonen, toch?
Als je op aarde de goddelijkheid in je hart en lichaam kunt tonen, kan iedereen als zijn eigen bestaan een eeuwige bloem laten bloeien die nooit verwelkt.
Die eeuwige bloem is de zichtbare gedaante van het eeuwige leven zelf.
★De grote rivier van het leven en haar ene druppel
Het eeuwige leven is “de grote rivier van het leven die eindeloos blijft stromen”.
En de mensheid kun je vergelijken met elke druppel water van die grote rivier.
Water valt als regen van de hemel op de aarde, verzamelt zich in rivieren en beken tot een stroom en komt samen in de grote oceaan, toch?
Een deel van het oceaanwater verdampt en keert terug naar de hemel, en komt als regenwater opnieuw van de hemel naar de aarde.
Je kunt dus zeggen dat het eeuwige leven iets is als water.
Wanneer je streeft naar de evolutie van het bewustzijn, het ego doet uitdoven en terugkeert naar het ware zelf, gaat je hart als zuiver water zonder troebelheid of onzuiverheden meestromen in de stroom van het eeuwige leven.
Eigenlijk is het vanaf het begin al zo geweest. Je hebt alleen op aarde een kleine omweg gemaakt, bent het water van een vuile sloot geworden (geloofde je dat je dat was) en stond op het punt naar de bodem te zakken.
★Iedereen leeft in de stroom van het eeuwige leven
En zelfs degenen die het pad kiezen om op een andere ster opnieuw te leren, leven op de lange termijn in de stroom van het eeuwige leven, dus er is niets om je zorgen over te maken.
Ieder mens heeft zeker een beschermgodheid die over hem waakt en tegelijk zijn leven leidt.
Zodra je je die waarheid herinnert, ben je vanaf vandaag al “een druppel van de grote rivier van het leven”, die de eeuwigheid van het leven in zijn eigen bestaan tot uiting brengt en leeft met een stralend leven.
Alleen heeft de waarneming van je oppervlaktebewustzijn dat nog niet ingehaald.
Nu je je zo hebt herinnerd dat het menselijk leven eeuwig leven is, hoef je alleen nog alle zorgen en twijfels van je af te werpen en gewoon te leven terwijl je het “eeuwige leven” in het aardse rijk laat stralen.
Zolang je je het eeuwige leven herinnert, verdwijnen alle angst en vrees, en wat er ook gebeurt in de wereld voor je ogen, je kunt je dagen doorbrengen met een helder hart zonder op te geven.
En zolang je zo meegaat op de stroom van het eeuwige leven, ligt er in de toekomst niets anders dan oneindige evolutie.
Want de dag zal komen dat zelfs degenen die de waarheid nog niet hebben opgemerkt, de weg zullen gaan die jullie zijn gegaan, door zo te leven. (Einde)
