De vochtigheid van het hart en ascensie

★Dankbaarheid is licht, leven en vocht (water)

Dankbaarheid is een trilling van licht.

En ze is ook het water in de natuur en in alle soorten levende wezens die elke hemel en aarde vormen, en daarnaast het spirituele water dat de harten van de mensen bevochtigt.

De kern van het verhaal van vandaag is dat water zowel in de materie als in de geest een belangrijke rol speelt: hoe meer water iets bevat, hoe rijker het is aan leven, en hoe minder water, hoe minder elementen van leven het heeft. Op die basis is dit een verhaal over hoe je kunt leven.

Ook zonder de precieze redenering te kennen, voel je toch intuïtief aan dat leven en water nauw met elkaar verbonden zijn?

Het menselijk lichaam bestaat voor een groot deel uit water, en een lichaam waaruit het water helemaal is verdwenen, noemen we een lijk, een lichaam zonder ziel.

Ook als het niet zo ver komt als de dood, droogt de geest uit naarmate het hart zijn vocht verliest, en die trilling kan worden doorgegeven aan het fysieke lichaam en de stofwisseling van het lichaam beïnvloeden.

Ook planten zijn schaars in droge woestijngebieden en groeien dicht en weelderig op vruchtbare grond.

Als je met die feiten in gedachten nog eens objectief naar de harten van de mensen kijkt, dan hebben degenen die hun hart van dankbaarheid nog aan het laten groeien zijn dit gemeen: het vocht van hun hart is een beetje ontoereikend geworden.

Dus als je nu voelt dat de bodem van je hart wat droog is, probeer dan vanaf vandaag beetje bij beetje bewust je denkgewoonten te vervangen. Dan krijgt de bodem van je hart zijn vocht terug.

Waarom? Omdat de wereld op aarde vanaf nu een wereld wordt waarin iedereen de verandering van de wereld duidelijk in zijn bewustzijn opmerkt, zo sterk dat zelfs mensen zonder enige spirituele gevoeligheid over de trilling, de sfeer en de toestand van de wereld zullen denken: “Er is iets anders dan vroeger.”

Juist daarom maakt het bevochtigen van de bodem van je hart nu de weg veel gemakkelijker begaanbaar.

Want het zal zijn alsof je in de fysieke wereld een wereld beleeft waarin gedachten onmiddellijk werkelijkheid worden, zoals je dat vroeger na de dood in de astrale wereld meemaakte.

Waarom het hart zijn vocht verliest

Kort na de geboorte in een fysiek lichaam had iedereen van nature en in gelijke mate een fris hart, overlopend van vocht. Laten we dus eens bekijken waarom mensen in de loop van het leven uiteengaan in degenen van wie het hart zijn spirituele vocht verliest en degenen die hun vocht behouden.

Laat ik vooraf zeggen dat dit een zaak van het hart is en dus niets te maken heeft met de vraag of je financiële speelruimte hebt.

Er zijn mensen met een rijk hart zonder geld, en omgekeerd zijn er mensen met geld maar een arm hart.

Denk met dat in gedachten na over je antwoord op de volgende vraag.

Als het frisse, onschuldige hart van een pasgeborene recht en zoals het is opgroeit, zonder vervormd te worden, wat voor volwassene zal dat kind dan volgens jou worden?

Wie zulke mensen om zich heen heeft, zal het begrijpen: het is iemand die van nature, als standaarduitrusting, een dankbaar gevoel van “Wat ben ik dankbaar” heeft voor alles wat hem of haar in leven houdt.

Zulke mensen hebben zonder uitzondering gratie en ruimte in hun hart.

Wanneer iemand daarentegen niet tot zo’n volwassene is opgegroeid, zie je verworven vervormingen van het hart, veroorzaakt door de invloed van levensomstandigheden, maatschappelijke omstandigheden, ouders en broers en zussen, vrienden, leraren enzovoort.

Eerlijk gezegd kunnen mensen die zulke ervaringen hebben gehad, als ze eenmaal volwassen zijn, zelf opnieuw kiezen hoe hun hart er vanaf dat moment bij staat, welke omgeving ze in het verleden ook hebben gehad. Toch zijn er verrassend veel mensen, zelfs onder wie naar ascensie streven, die de pijn uit het verleden niet helemaal kunnen loslaten en zeggen: “Door dit of dat ben ik…”, en die leven met lijden in een deel van hun hart. Een pijnlijk verleden is niet de schuld van de persoon in kwestie, maar de kracht om die pijn te helen en verder te gaan is altijd in jou aanwezig.

En los van die oppervlakkige oorzaken zijn er ook de aard, de denkpatronen en de denkgewoonten waarmee je geboren bent, meegedragen van vóór je fysieke geboorte. Je wordt geboren met die vastlegging in je DNA gegrift, en het zijn gedachten en daden die van nature verschijnen wanneer de verbindingen, de tijd en de plaats samenkomen, en die daarna vervagen.

Stel bijvoorbeeld dat er een stil kind is dat niet goed is in mensen begroeten.

In zo’n geval kan een van de ouders dezelfde aard hebben, en kan de ouder van die ouder, een opa of oma, ook dezelfde aard hebben gehad.

Bij zulke mensen hoor je soms zeggen: “Het zit in het bloed” of “Aan het kind herken je de ouder”, nietwaar?

De mensen van de aarde noemen dat erfelijkheid, maar als je doordringt tot wat erfelijkheid eigenlijk is, dan is ze gevormd uit de aard van gedachten, denkpatronen en denkgewoonten die van generatie op generatie van voorouders zijn doorgegeven.

Ook bij het erven van ziekten van hetzelfde type overlapt zo’n overerving van gedachtetrillingen soms de medische redenen.

Als je dan bekijkt waarom zo’n overerving van gedachtetrillingen, zo’n erfelijkheid, plaatsvindt, dan is er een afstamming van spiritueel licht, een spirituele lijn die dieper gaat dan de bloedlijn. Die wordt overgeschreven in het DNA van de fysieke cellen en herleeft in het bewustzijn in dit leven van de persoon die dat DNA heeft, en van voorouders op nakomelingen, van het verre verleden tot vandaag, is ze steeds weer verschenen en heeft ze geprobeerd te vervagen.

Maar veel mensen die in een fysiek lichaam kwamen, konden die verkeerde denkgewoonten nauwelijks in hun eigen generatie afsnijden.

Zo werden de gedachten en daden die onbeheerst verschenen de oorzaak van allerlei disharmonie in het lot, werden ze doorgegeven aan kinderen, kleinkinderen en andere nakomelingen, en zijn ze tot op de dag van vandaag doorgegaan.

Het leven verschijnt als water

Terug naar het begin: vocht in je hart hebben betekent dat het water van de spirituele trilling volop in je hart aanwezig is, nietwaar?

Van de andere kant bekeken betekent die toestand dat er zeker een hart van dankbaarheid is omdat je in leven wordt gehouden, of je je daarvan nu bewust bent of niet.

Een hart van dankbaarheid is het vocht (water) van de geest.

En dat vocht is ook de verschijning van het leven in de materiële wereld.

Als je je blik verruimt en naar dat vocht kijkt, dan zit het in de hele natuur en in alle levende wezens op aarde en geeft het alles zijn bestaan.

In een hart dat rijk is aan water is het leven levendig en krachtig. In vruchtbare grond, helder water en lucht met de juiste vochtigheid groeien planten, de materiële verschijning van het leven, dicht en overvloedig, wordt de lucht rijkelijk ververst en dragen ze bij aan het in stand houden van het ecosysteem.

Nu ik zoveel heb gezegd, zie je wel waar we heen willen, nietwaar?

Precies.

Het leven verschijnt als water.

Daarom is het voor de mensheid, het hoogste van alle schepselen, heel belangrijk om te leven met zorg voor het water, het zuiver te houden en ervoor te waken dat het vocht nooit opraakt.

Dat is ook de basishouding waarmee alle levende wezens en de natuur met levendig leven kunnen voortbestaan.

Of het leven zich in een hemel en aarde rijk ontvouwt, hangt in de kern helemaal af van de vraag of het water in de hemel en aarde van die dimensie door het principe van vernieuwing voortdurend vers wordt gehouden.

Laten we ons de wortels van het menselijk hart herinneren, die er waren vóór het universum

Het innerlijk van iemands hart en lichaam is een klein universum waarin het grote universum is samengebald.

Daar verschijnt het gemanifesteerde universum als het overgeschreven resultaat van hun gezamenlijke gemiddelde, en de harten van de mensen nemen waar: “De wereld is hier nu.”

Luister.

Dit is belangrijk, dus luister goed.

Het is niet zo dat eerst het universum bestond en dat de mensheid er daarna in ging bestaan. Eerst bestond het bewustzijn van het leven, de oorsprong van het menselijk bewustzijn, en daarna verscheen het universum, waarin het menselijk lichaam en de rest van de natuur en de levende wezens gevormd werden.

Dat betekent dat het universum zonder het bewustzijn van de mensheid niet zou bestaan.

Juist omdat de mensheid zich niet bewust kon worden van dat fundamentele punt, heeft ze zonder het te weten disharmonische trillingen verspreid, de rijke grote natuur geschaad en vervormingen teweeggebracht die verbonden zijn met abnormaal weer en natuurrampen.

Juist omdat jullie dachten: “Eerst werd het universum gemaakt, en daarna leven wij erin”, zijn jullie meer dan nodig bang voor natuurrampen.

Wij zien dat ook de gedachten van de hele mensheid die op een ster leeft bij natuurrampen betrokken zijn. Maar dat is niet bedoeld om de getroffen mensen iets te verwijten. Het is een oproep aan de hele mensheid om samen onze gedachten op orde te brengen.

Juist omdat de mensen zich hiervan niet nederig bewust zijn geworden, kunnen ze niet met elkaar overweg en niet samen met de dieren leven en bloeien.

Daarover wil ik jullie ook nog veel vertellen, maar dat is een verhaal voor een andere dag. Om het verhaal van vandaag samen te vatten: het allerbelangrijkste is om twee feiten te kennen, namelijk dat het menselijk hart leeft als “het licht van het leven” dat alles zijn bestaan geeft, en dat het als fysiek lichaam in leven wordt gehouden door de hele natuur en alle levende wezens, en om te leven met dankbaarheid voor alles en met een hart van liefde.

Zelfs als je zulke grote verhalen buiten beschouwing laat: alleen al als je denkt aan het behoud van je eigen gezondheid en jeugd, en aan het op de juiste manier laten opstijgen van je hart en lichaam, is een hart van dankbaarheid dat de vernieuwing van de cellen van je hart en lichaam activeert een onmisbaar, belangrijk bewustzijn.