In een tijdperk op de waterscheiding (deel 1)
Gepubliceerd op Bijgewerkt op
★Een tijdperk om je mensbeeld vast te stellen
Ik hoef jullie dit niet opnieuw te vertellen, maar welk besef de mensheid van de aarde kiest, of ze gaat voelen dat het heilige licht van het leven haarzelf is, of blijft geloven dat de gedachten die het fysieke lichaam (een onvolmaakt individueel lichaam) voor het zelf houden haarzelf zijn, is de waterscheiding die bepaalt of de toekomst van de aarde al dan niet doorgaat.
Langs welke bergkam zal het levenswater van jullie, de mensheid van de aarde, ervoor kiezen te stromen, naar de vernietiging of naar de nieuwe geboorte? Niet alleen de sterren van het zonnestelsel en het melkwegstelsel, maar ook de kosmische mensheid die in vele sterrenstelsels leeft, kijkt aandachtig toe.
De meeste mensen op aarde wisten tot nu toe niet dat er zoveel ogen zijn die de koers van de aarde van buitenaf volgen, nietwaar?
Of het lot van het aardse rijk zich richting vernietiging of richting nieuwe geboorte beweegt, heeft een veel groter effect op de bewegingen van de sterren dan jullie denken.
Daarom waakt de kosmische mensheid die op elke ster leeft over de koers van jullie bewustzijn en kijkt ernaar, gehuld in het onveranderlijke licht van de liefde, als mensen die met ingehouden adem een spannende situatie volgen, en als de warme ogen van wie rond een klein kind staan en het zien opgroeien.
En alle mensen van de aarde die in dit tijdperk leven, staan als het ware op de bergkam die de waterscheiding is.
Afhankelijk van welke kam jullie kiezen, wordt bepaald of jullie de manier van leven die jullie tot nu toe hebben gevolgd voortzetten, of je bewegen in de richting van grote harmonie, levend met het licht van het leven zelf als je zelf.
Zoals ik aan het begin zei, hangt dat ervan af wat voor wezens jullie denken te zijn.
Het huidige tijdperk is een tijd waarin ieder mens opnieuw naar het eigen mensbeeld moet kijken en het eigen onwankelbare mensbeeld, dat van niemand anders is, stevig moet herinneren en vastpakken, en ook het juiste moment om het in zichzelf tot uitdrukking te brengen.
★De oorspronkelijke aard van de mensheid
Oorspronkelijk is de hele mensheid van de aarde goddelijke mensheid, die leeft om het licht van het leven vrij te gebruiken en een harmonieuze wereld te scheppen.
Ik heb het jullie al vele malen verteld: goddelijkheid is jullie essentie, jullie oorspronkelijke aard.
In werkelijkheid zouden er dus geen onvolmaakte mensen moeten zijn. Dat de werkelijkheid die op jullie vijf zintuigen wordt geprojecteerd er niet zo uitziet, komt, zoals ik altijd zeg, doordat de opgestapelde denkgewoonten van het lang vergeten zijn van jullie ware lichaam jullie hebben belet je ware zelf (het licht van het leven) te herinneren.
Onder jullie is er ergens in het hart nog een deel dat het gezag over het eigen leven heeft overgedragen aan gewoontegedachten en een besef heeft aanvaard dat de waarheid verdraait.
Daarom is er een deel dat de onvolmaaktheid die verschijnt opgeeft met de woorden “Daar is niets aan te doen” en eindigt met elkaar alleen maar te troosten: “We zijn ook maar mensen, dus zoveel is onvermijdelijk”, of “Uiteindelijk zijn we maar mensen.” (Wordt de volgende keer vervolgd)
