Het buiten is het binnen, en het binnen is het buiten (1/8)
Gepubliceerd op Bijgewerkt op
★“Het buiten is het binnen, en het binnen is het buiten” definiëren
In de meeste gevallen denken de mensen van de aarde dat de zichtbare wereld alles is wat er is, en bijna niemand van hen erkent dat een andere wereld werkelijk bestaat.
Zelfs als we het over “buiten” en “binnen” hebben, zouden de meeste mensen dus denken: “Waar gaat dat in vredesnaam over?”
Zelfs in zo’n klimaat begrijpen velen van jullie die naar de evolutie van het bewustzijn streven het vaag, ongeveer zo: “Is het buiten niet de wereld die je met de vijf zintuigen kunt zien en voelen, en het binnen de wereld van de dimensionale diepte in het hart?”
Maar toch lijkt het nog ergens vaag, en veel mensen lijken bij een wazig begrip te blijven, met het gevoel dat ze het snappen en toch niet snappen, niet snappen en toch wel. Laten we daarom vandaag een verhaal vertellen dat helpt de nevel rond dat begrip weg te nemen.
Laten we eerst “het buiten is het binnen, en het binnen is het buiten” definiëren. Grofweg ingedeeld gaat het zo.
- De waarneming die via de vijf zintuigen naar buiten is gericht (de fysieke wereld) en de waarneming die naar binnen is gericht, het hart in: de waarneming van de verschillende dimensionale, gelaagde werelden die zich achter het oppervlaktebewustzijn ontvouwen
- De wereld buiten het lichaam (de wereld die met het blote oog zichtbaar is) en de wereld binnen het lichaam: het binnenste van het menselijk lichaam, opgebouwd uit botten, spieren en de verschillende cellen van het lichaam (kortom, de verschijnselen die zich buiten en binnen het fysieke lichaam ontvouwen)
Kunnen jullie het volgen?
Zo niet, lees dan verder en zet het om in woorden die jullie gemakkelijker begrijpen.
Om deze in één woord in te delen: het zijn het “buiten en binnen” van de subjectieve waarneming en het “buiten en binnen” van de objectieve verschijnselen.
Het “buiten en binnen” van de subjectieve waarneming is wat iemand via de vijf zintuigen van het oppervlaktebewustzijn gewaarwordt. Het is een indeling waarin de vraag of je iets waarneemt of niet zwaarder weegt dan de feiten zelf.
Een eenvoudig voorbeeld zijn mensen die maar niet kunnen vinden wat ze zoeken, toch?
Dingen waarbij de mensen om hen heen denken: “Het ligt daar, waarom ziet deze persoon het niet?” Bijvoorbeeld je bril boven op je hoofd hebben terwijl je roept: “Mijn bril, mijn bril, waar is mijn bril?”
In zulke gevallen kunnen de gedachten van die persoon iets wat er werkelijk is niet waarnemen, zodat het voor die persoon net zo goed niet bestaat, en pas wanneer hij merkt dat het “er is”, kan hij eindelijk vaststellen: “O, daar is het!”
Objectieve verschijnselen daarentegen zijn objectieve feiten die zeker als verschijnselen bestaan, wat mensen er ook van denken of niet denken. Het zijn alle dingen in de schepping die er werkelijk zijn, ongeacht of iemand een vernauwd bewustzijnsveld heeft dat uit aannames en overtuigingen bestaat, en ongeacht hoe nauw dat is. (Wordt vervolgd)
