Over de dingen aan de mens die onrein lijken (deel 1)

★Vragen over het leven

“Als mensen goddelijke wezens zijn, waarom hebben ze dan onreine functies zoals de uitscheiding? En hoewel het per persoon verschilt, is de reden dat sterk seksueel verlangen, eetlust, verlangen naar geld en verlangen naar macht ons ‘de lelijkheid van de mens’ doen voelen niet dat ‘het dingen zijn die niet zouden moeten bestaan’?”

Een tijdlang, toen je jong was, had je zulke twijfels, nietwaar?

Tegenwoordig kun je, wanneer je je iets afvraagt, het antwoord snel op internet opzoeken, en zelfs dingen die niet op wereldse wijze op te zoeken zijn, flitsen meteen als intuïtie bij je binnen, nog voordat je tijd hebt om na te denken. Maar destijds zagen we zelfs vanaf onze kant dat je er geruime tijd ernstig mee worstelde.

Het gesprek van vandaag is voor mensen die, zoals jij toen, verstrikt raken in de draden van allerlei zorgen over het leven en geneigd zijn de wenkbrauwen van hun hart te fronsen.

Lees vanaf hier mijn woorden, zo mogelijk hardop, alsof jij over vijftig jaar, als lid van de kosmische mensheid, spreekt tot je vroegere zelf in het popstadium, gehuld in een cocon van gedachten.

Daardoor zal de nevel in je hart nog verder optrekken en kun je in bewustzijn evolueren tot een zelf in een nog diepere staat.

★Van mijn toekomstige zelf aan mijn vroegere zelf

(1) Om te beginnen

Het eerste wat ik je wil vertellen, is het feit dat de toekomstige [je naam] de antwoorden op alle vragen over het leven al heeft, en in een wereld waarin de levensduur enorm is verlengd, ook na de 100 nog jeugdig is, het leven levendig benut en elke dag stralend leeft.

Laten we, met dat in gedachten, de antwoorden op de bovenstaande vragen ontrafelen.

(2) Over het wezen van de mens

Ten eerste zijn mensen goddelijke wezens.

Dit is een onwrikbaar feit, en op de aarde van de toekomst, nu vele goddelijke mensen herleefd zijn en de aarde eindelijk de naburige sterren heeft ingehaald, is het een besef dat de universele maatstaf is geworden.

Het fundamentele besef dat [je naam] nu heeft, “Het wezen van de mens is goddelijkheid”, kan dus juist worden genoemd.

Laten we, met begrip van die waarheid, nu samen de draad van de zorg (het misverstand) ontwarren waardoor je je richt op het feit dat het fysieke lichaam uitscheidingsfuncties heeft en geneigd is zich door allerlei verlangens te laten meeslepen, en jezelf als onreine wezens beschouwt.

(3) De relatie tussen het fysieke lichaam en het bewustzijn (het hart)

Probeer het eerst zo te zien: “Het menselijk fysieke lichaam en het bewustzijn (het hart) verhouden zich als een auto en zijn bestuurder.”

En stel je terwijl je dat denkt voor dat je jezelf ziet piekeren vanaf een plek op enige afstand van je lichaam… even kijken, vanaf een positie zo’n drie meter schuin boven je hoofd.

 

Ben je klaar?

 

Gezien vanuit de wereld van het leven was “de werkelijkheid van de goddelijkheid die in de mens woont”, de bestuurder, het bewustzijn (het hart) zelf, en niet het materiële lichaam dat het fysieke lichaam heet.

Het fysieke lichaam is werkelijk een voertuig dat het bewustzijn (het hart) zelf heeft gemaakt.

Om dit dieper te begrijpen, laten we eerst nagaan hoe iemand als fysiek lichaam wordt geboren.

(4) Hoe we in de fysieke wereld worden geboren

Het eerste wat je moet weten, is dat geestelijke wezens die in de verschillende lagen van de andere wereld leven, om in de fysieke wereld geboren te worden, toestemming van de hemel nodig hebben om op aarde te reïncarneren.

De hemel betekent “de energie van de grote bron van het leven”, en wie namens haar haar wil uitvoert, is de beschermgodheid van elke persoon. Om op aarde te reïncarneren, heb je dus toestemming van je beschermgodheid nodig.

Wanneer je beschermgodheid je reïncarnatie in de fysieke wereld goedkeurt, gaat het geestelijke wezen dat herboren wil worden naar de wachtkamer voor de geboorte in de spirituele wereld. Daar kijkt het, in overleg met zijn beschermgeesten en beschermgodheden, vanuit de hemel van een andere dimensie neer op de vele paren van man en vrouw op aarde en zoekt het, op basis van banden uit vorige levens en dergelijke, het fysieke paar van man en vrouw dat het beste is voor zijn eigen geboorte.

Op het moment dat het de ouders kiest die het beste zijn om zijn missie op aarde te vervullen, gaat het het embryo binnen, de vereniging van zaadcel en eicel die elkaar op datzelfde moment op aarde hebben ontmoet.

Op dat moment trekt het een lichaam aan dat het astrale lichaam heet, als het ondergoed van een ruimtepak (het onderkleed van de ziel), wordt zijn bewustzijn door zijn beschermgodheid in slaap gebracht, en met zijn herinneringen tot dan toe stevig opgeborgen diep in het onderbewustzijn gaat het als ziel het embryo binnen.

Hoe is dat? Het is als het moment waarop je stevig ingepakt in een ruimtepak de ruimte in gaat: een uiterst trage en beperkte toestand waarin je gedachten en bewegingen niet met elkaar overeenkomen.

En het is ook een moment dat gepaard gaat met zeer grote pijn.

Waarom? Omdat de trilling die het bewustzijn waarneemt zo ruw is, een wereld waarin de elementen van het leven vervuild zijn… even kijken, het is misschien het makkelijkst te begrijpen als ik zeg dat het is alsof je plotseling midden in vreselijke smog wordt geplaatst.

Daarom stappen de meeste geestelijke wezens met een slapend bewustzijn in het fysieke embryo. Maar soms zijn er geestelijke wezens met een enorme wilskracht die met een intact bewustzijn in het embryo stappen, zonder hun herinneringen tot dan toe te verliezen.

Maar zulke mensen zijn gevallen van hoge godheden met een buitengewone missie… bijvoorbeeld het alleen op zich nemen van het karma van hun hele clan en dat karma uitwissen met een uiterst kort leven, of de missie hebben om voor veel mensen een wegwijzer te worden. Zielen die zo’n geboorte meemaken, zijn zeer zeldzaam.

Om op het verhaal terug te komen: op het moment dat zaadcel en eicel zich verenigen, komt de ziel in het embryo wonen, het zaad van het fysieke lichaam. De grondstoffen daarvan zijn natuurlijk de zaadcel van de vader en de eicel van de moeder, en daarnaast worden de verschillende elementen waaruit de fysieke wereld bestaat naar het embryo getrokken, waar levensenergie ze letterlijk van vlees voorziet en een fysiek lichaam met alle vijf de ledematen vormt.

De drijvende kracht achter dat werk is natuurlijk de lichaamsenergie van de moeder en het voedsel dat ze eet, maar het is je eigen levensenergie die het voortouw neemt bij het vormen van het ingewikkelde menselijke lichaam.

De moeder is iemand die de kostbare plaats uitleent waar het fysieke lichaam, het voertuig van de ziel, wordt gevoed. Een mens is niet iets wat de fysieke vader en moeder maken.

Gezien vanuit de werking van het leven heeft ieder mens sterk gewenst herboren te worden, zelf zijn ouders op aarde gekozen en is hij geboren doordat het zelf dat “het licht van het leven” is zijn eigen fysieke lichaam maakte.

Soms zie je jongens en meisjes die tegen hun ouders willen zeggen: “Waarom moesten jullie mij zo nodig op de wereld zetten? Ik ben geboren zonder dat ik het wilde, gewoon doordat jullie samen plezier hadden.” Maar de waarheid is niet zo.

(Morgen wordt vervolgd)