Over de dingen aan de mens die onrein lijken (deel 2)

(Vervolg van gisteren)

★Van mijn toekomstige zelf aan mijn vroegere zelf

(5) Het verschil tussen bewustzijn en gedachten

Ik zei zojuist: “Het fysieke lichaam is een voertuig dat door het bewustzijn is gemaakt.” Laten we hier het verschil tussen bewustzijn en gedachten vaststellen.

Waarom hier en nu hierover praten? Omdat de diepgewortelde misvatting “het fysieke lichaam zelf ben ik” niet ongedaan kan worden gemaakt, tenzij je de waarheid begrijpt dat “een mens het bewustzijn zelf is, en nooit louter gedachten”.

En één ding wil ik duidelijk maken: “bewustzijn en gedachten zijn allebei spirituele trillingen die je niet met de ogen kunt zien en niet met de handen kunt aanraken”, dus in dat opzicht lijken ze misschien hetzelfde, maar in hun vrijheid is er werkelijk een verschil zo groot als tussen hemel en aarde.

Het bewustzijn kent geen enkele beperking.

Maar gedachten zijn beperkt.

Waarom? Omdat gedachten spirituele trillingen zijn die ontstaan terwijl ze in de cocon van het fysieke lichaam gewikkeld zijn, en daarom kunnen ze niet uit de zelfbindende schil komen die zegt: “Ik ben het fysieke lichaam.”

En daar ontstaat allerlei lijden.

Dit heeft niets te maken met de vraag waar we ons deze keer op richten, maar onder de zorgen van het leven zijn er de zorg om oud te worden, het lijden van ziekte, de angst voor de dood, enzovoort. Elke vorm van lijden ontstaat niet uit het bewustzijn maar uit gedachten.

Het bewustzijn lijkt op gedachten, maar is er heel anders dan. Het bewustzijn is de verschijning, aan de kant van de spirituele trilling, van het vrije ritme van het licht van het leven, en de werking daarvan.

Het ware bewustzijn en de gedachten die met het bewustzijn zijn verward, zijn dus volkomen verschillende dingen.

Op één punt na: ze zijn allebei “energie die werkt op basis van het Licht van het Leven”.

(6) Over de zorgen die ontstaan terwijl we opgroeien

Laat me nu terugkomen op het verhaal en vertellen wat er na de geboorte gebeurt.

Iedereen wordt van kort na de geboorte tot in de vroege kindertijd met heel, heel veel zorg grootgebracht, en na verloop van tijd vormt zich een ego-bewustzijn en kunnen ze zich zelfstandig bewegen zonder dat een ouder hen volgt.

Rond de tienerjaren verschijnen de lichamelijke kenmerken van elk geslacht duidelijk, ze worden zich bewust van hun eigen geslacht, en ook de zorgen die daarmee samenhangen nemen toe.

Daarnaast komen met het ontwaken van het ego allerlei verlangens aan de oppervlakte.

Sommige mensen ervaren de stoelgang en het plassen als lastig en maken zich zorgen: “Waarom bestaat zo’n functie?”

De waarheid is dat als ouders, grootvaders of grootmoeders de bezorgde jongens en meisjes de waarheid over het menselijk leven en het fysieke lichaam zouden vertellen, ze allemaal van hun zorgen konden worden verlost en gezond in het leven konden opgroeien. Maar tot nu toe was de tijd daarvoor nog niet gekomen, en ook zulke zorgen waren een noodzakelijke ervaring.

(7) Over de uitscheidingsfuncties

Vanaf hier wordt het gesprek een beetje onkies, maar laten we het hebben over de uitscheidingsfuncties, zoals de aandrang voelen om te plassen of naar het toilet te gaan, en zweten.

Hierover schaamt iedereen zich, en men draagt zorgen mee waarover men met bijna niemand kan praten. Van alle verschillende zorgen is wat [je naam] zich heeft afgevraagd: “uitscheiding = onrein”, en dat het dus niet klopt dat mensen met zulke functies goddelijke wezens zijn.

Uit wat ik tot nu toe heb gezegd, heb je misschien al een globaal idee, maar als je het feit begrijpt dat een mens een bestuurder is die in een fysiek lichaam is geklommen, en dat het fysieke lichaam een zacht voertuig is dat tot aarde terugkeert zodra de bestuurder het verlaat, wordt het dan niet al een beetje helderder?

Om het met auto’s uit te leggen: tegenwoordig beginnen er brandstofcelauto’s te verschijnen die op waterstof rijden, maar de auto’s tot nu toe reden door benzine of diesel te verbranden om de motor te laten draaien, nietwaar?

En het afval van de brandstof die bij de verbranding werd gebruikt, kwam als uitlaatgas in de lucht terecht, nietwaar?

Op dezelfde manier hebben mensen tot nu toe hun fysieke lichaam met materieel voedsel onderhouden en onnodige stoffen via verschillende uitscheidingsfuncties uit het lichaam verwijderd.

Zoals een auto rijdt door brandstof te verbranden om de motor te laten draaien, neemt het fysieke lichaam de voedingsstoffen op die het nodig heeft uit het voedsel dat in het lichaam komt en uit de spirituele elementen die via de ademhaling worden opgenomen, en wat na de opname van de voedingsstoffen overblijft, wordt uitwerpsel en verlaat het lichaam.

Zoals het afval van de verbranding in een auto als uitlaatgas wordt uitgestoten.

Zo zijn de uitscheidingsfuncties niet iets wat het menselijk leven zelf doet, maar functies die in het fysieke lichaam als voertuig zijn ingebouwd.

De werkelijkheid van een mens is altijd het bewustzijn en het hart, en dat is een spirituele trilling, een ritme van licht dat rechtstreeks verbonden is met “het licht van het leven”.

Het fysieke lichaam daarentegen is een voertuig van materiële trilling dat opdroogt zodra het bewustzijn het verlaat en, tenzij het in een crematorium wordt verbrand, als elementen naar de natuurlijke wereld terugkeert.

Er was dus helemaal geen reden om de uitscheidingsfuncties als iets onaangenaams te ervaren.

Het fysieke lichaam is een kostbaar voertuig waarmee je in de fysieke wereld kunt werken, dus er is alle reden om er dankbaar voor te zijn en geen enkele reden om erop neer te kijken.

Er is tenslotte geen mens, zelfs niet de mooiste man of vrouw ter wereld, die leeft zonder uitscheiding.

(8) Over de verschillende verlangens

Laten we het nu hebben over de reden waarom seksueel verlangen, eetlust, het verlangen naar geld en het verlangen naar macht ook nodig zijn.

Heb je er ooit over nagedacht wat er met de wereld zou gebeuren als mensen helemaal geen verlangens hadden?

Als het seksuele verlangen zou verdwijnen, zou waarschijnlijk niemand proberen een kind te verwekken als dat ontberingen met zich meebrengt.

Als de eetlust zou verdwijnen, zou in een wereld die de overtuiging niet heeft ontwikkeld dat mensen alleen van spirituele elementen kunnen leven, iedereen binnen enkele maanden verhongeren.

In een geldeconomie waar waarde in geld wordt gemeten en geruild, zou je je gezin niet kunnen onderhouden als je ophield met verdienen, en zelfs alleenstaanden zouden niet kunnen leven.

Je hebt misschien de fantasie dat als gedachten zoals het verlangen naar macht, gezag en vooruitgang zouden verdwijnen, de wereld een ideale wereld zou worden zonder een concurrerende samenleving waarin de sterkste overleeft. Maar als dat zou gebeuren met de mensheid van de aarde in haar huidige gemoedstoestand, zouden veel mensen het op het werk rustig aan doen en ervoor kiezen om voor hun plezier te leven.

Je kunt wel zien wat er dan met de wereld zou gebeuren, toch?

Zo was de manier waarop verlangens tot nu toe bestonden, een manier die paste bij het bewustzijnsniveau van de mensheid tot nu toe.

Dat komt doordat de trillingssfeer van de aarde tot nu toe een wereld van grove resonantie is geweest. Wat je tot nu toe hebt gezien, is als de schaduw die ontstaat wanneer licht op materie schijnt, en om alleen naar die schaduw te kijken en te concluderen “Dit is de werkelijkheid van de mens” was een erg verspillende manier van kijken.

Maar vanaf nu is het anders.

Dit is een verhaal van de spirituele dimensie en het komt niet overeen met het gezond verstand van de fysieke wereld, dus neem het alsjeblieft alleen als beeldspraak. De wereld van nu af aan is een wereld waarin zowel de spirituele als de materiële trilling vergeestelijkt zijn, en daarom wordt het een wereld waarin geen schaduw ontstaat, zelfs niet wanneer er licht op schijnt.

Eigenlijk zijn er wel schaduwen.

Maar die zijn allemaal verfijnd en doorschijnend.

Het wordt een wereld waarin niemand de schaduw nog voor de werkelijkheid kan aanzien zoals vroeger.

(9) Wat er met de eetlust gebeurt

Daar komt nog bij dat de eetlust in een nieuw geascendeerde wereld niet helemaal verdwijnt, maar wel uiterst zwak wordt.

Ten eerste verandert het doel van eten.

Maaltijden worden een middel om het contact tussen mensen soepel te laten verlopen, en het verlangen naar eten omdat je honger hebt, verdwijnt geleidelijk.

Ook op aarde zal dit stap voor stap veranderen, maar eerst worden drie maaltijden per dag er twee, twee worden er één, en één maaltijd per dag wordt één maaltijd om de paar dagen, zodat het beetje bij beetje afneemt.

Na verloop van tijd verdwijnt vanzelf de eetlust die je met begeerte voortjaagt.

(10) Wat er met de uitscheiding gebeurt

Wat de uitscheiding betreft: dat verschilt van persoon tot persoon, maar hoe verder de vergeestelijking voortschrijdt, hoe kleiner de hoeveelheid wordt, en uiteindelijk verdwijnt ze.

Of liever gezegd, de noodzaak ervan neemt af.

Want hoe meer je vergeestelijkt bent, hoe minder gifstoffen en onzuiverheden van spirituele en materiële trilling er zijn die het lichaam moet uitscheiden.

Hoe verder je ascendeert, hoe meer dus de schaduwkant van zowel de uitscheiding als de verschillende verlangens verdwijnt, en daarom is de conclusie: “Niets is het waard om je zorgen over te maken.”

Het is dus voorlopig genoeg om niet alles als goed of slecht te beoordelen, maar elke stand van zaken precies zo te aanvaarden als die is en er het licht van dankbaarheid op te laten schijnen.

Terwijl je alleen kijkt naar “het licht van het leven” dat diep in elk wezen werkt.