Het verschil tussen afhankelijkheid van anderen en elkaar helpen
Gepubliceerd op Bijgewerkt op
Is je hart gebonden aan een idee als “op anderen steunen is beschamend”?
Volwassenen die zo denken, zijn als kind misschien door de volwassenen om hen heen geprezen als zelfstandige kinderen die weinig aandacht nodig hadden.
Maar als je eenmaal volwassen bent, werkt het zo niet meer.
Want als kind stapten de volwassenen om je heen, ook al zei je geen “help”, naar voren om je te helpen als je er echt in de problemen uitzag.
Maar als je eenmaal volwassen bent, steekt niemand een hand uit als je geen “help” zegt.
Daardoor zijn er zoveel mensen die te veel van zichzelf vragen en wier hart breekt.
Als je aan zo’n trots vasthoudt, probeer die dan zachtjes los te laten.
“De denkgewoonte van verslaafd zijn aan afhankelijkheid van anderen” en “de geest van elkaar helpen” zijn wezenlijk verschillend.
Denk eens na over waarom er zoveel mensen op de ene ster leven die aarde heet.
Dat is opdat iedereen elkaar kan helpen, de sterke kanten van ieder mens kan samenbrengen en allen samen een betere wereld kunnen bouwen, nietwaar?
Kijk terug op de geschiedenis van de aarde.
Doordat men zelfs dat vanzelfsprekende beginsel van het leven uit het oog verloor, begonnen koppige krachtmetingen van trots, die uiteindelijk veranderden in een competitieve geest, en vielen de mensen in de valkuil van tegengestelde ideeën, waarbij ze boven anderen probeerden te staan en anderen onder zich probeerden te houden, nietwaar?
Nu is juist het tijdperk om je te herinneren waarvoor de mensheid van de aarde bestaat.
En laten we onszelf ook het volgende blijven vragen, totdat we de echte antwoorden vinden:
Waarvoor zijn we geboren?
Wat moeten we doen zolang we in deze wereld leven?
Hoe moeten we sterven?
Als je leeft op grond van zo’n filosofisch zoeken, kun je gemakkelijk onnodige trots loslaten en kalm leven, met heel je hart bij wat je moet doen.
