Een levenswijze die jezelf liefheeft en de waarheid eigen maakt en belichaamt
Gepubliceerd op Bijgewerkt op
★Om werkelijk van jezelf te houden
Werkelijk van jezelf houden is een nog belangrijkere zaak van het hart dan van anderen houden.
De vele godsdiensten en morele leringen in jullie wereld leren hoe belangrijk het is anderen te respecteren en voor hen te zorgen, maar over het werkelijk respecteren en verzorgen van jezelf hebben ze niet veel gezegd, nietwaar?
Zelfs waar het wordt onderwezen, blijft het soms steken bij het beschermen van het individuele zelf.
Ware religieuze mensen en ware opvoeders zijn zij die ieder mens helpen zijn eigen levenskracht tevoorschijn te halen, zodat hij zijn leven uit eigen wil vestigt, en die tegelijk mensen de wereld in sturen die kunnen bijdragen aan de samenleving als geheel.
Het is misschien nog zeldzaam om ware religieuze mensen of opvoeders in die zin te ontmoeten.
In plaats van alleen op anderen te steunen, wordt het dus belangrijk op jezelf te steunen en de waarheid uit eigen beweging eigen te maken. Mensen zijn van nature levensvormen die, nog vóór het respecteren en verzorgen van anderen, bij voorrang het bewustzijn moeten vestigen en cultiveren dat zichzelf respecteert en verzorgt.
Want mensen die zichzelf niet werkelijk kunnen respecteren en verzorgen, begrijpen niet hoe het voelt om gerespecteerd en verzorgd te worden, en daarom kunnen ze ook anderen niet uit de grond van hun hart respecteren en verzorgen.
In die zin zou je kunnen zeggen dat de toekomstige koers van de menselijke evolutie in de aardse wereld ervan afhangt of de waarheid over het leven zich verspreidt of niet.
★Om de waarheid eigen te maken en te belichamen
Het is niet zo dat iedereen die de waarheid wil leren zich het geleerde op dezelfde manier eigen maakt en het op dezelfde manier in zijn leven gebruikt.
Je zou kunnen zeggen dat het verschil ligt in de vraag of iemand zijn leren recht in de ogen kijkt en het actief opneemt en gebruikt.
Mensen die de laden van het leren (het leven) in hun hart openen en uit eigen beweging leren (beoefenen) zonder dat iemand het hun zegt, verwerven steeds meer van de wijsheid van het leven (de waarheid) die nuttig is in het leven, en brengen die in hun dagelijks leven in praktijk, nietwaar?
Mensen die daarentegen met een passieve houding proberen te leren, vinden onderweg redenen waarom ze de weg van de waarheid niet eigen kunnen maken zoals ze zouden willen, en willen anderen de schuld geven. Daardoor scheiden ze de waarheid vaak van zichzelf en verzinnen ze excuses voor zichzelf.
Zolang je in die gemoedstoestand bent, blijft de waarheid een zon die ver weg aan de hemel schijnt, en hoe ver je je hand ook uitstrekt, je kunt er niet bij.
Het is helemaal niet overdreven te zeggen dat de waarheid van nature het bewustzijn van de mensheid zelf is. Ze is de oorspronkelijke aard van het menselijk hart – het scheppende principe van het universum dat je de essentie van het leven zelf zou kunnen noemen.
Je begrijpt als kennis dat de ware aard die de mens oorspronkelijk heeft de goddelijkheid zelf is, nietwaar?
Zelfs op basis van zo’n oppervlakkig begrip zal, als je zonder de minste twijfel het werkelijke principe aanvaardt dat “de waarheid de geest is, en ook het goddelijke principe” – in het Japans worden de woorden voor waarheid, geest en goddelijk principe allemaal uitgesproken als “shinri” – en je individuele bewustzijn laat versmelten met het bewustzijn van de waarheid, voor je het weet het Licht van het Leven diep in je leven één worden met je ego, en kun je het goddelijke principe in je eigen geest en lichaam openbaren.
Kijk terug op je eigen hart.
Je kunt toch zien dat wat je in de weg staat om één te worden met de waarheid, niets anders is dan gedachten met weinig liefde die op jezelf neerkijken: “Iemand als ik kan onmogelijk een goddelijk wezen zijn. Ik ben vast onvolmaakt.”
De waarheid leren en beoefenen betekent de ware liefde zelf worden.
Je zou ook kunnen zeggen dat het betekent het Licht van het Leven kennen en er één mee worden.
De manier om deze woorden werkelijk te laten doordringen, is voortdurend een langzame, ontspannen ademhaling te beoefenen.
Als je diepe ademhaling blijft beoefenen, zal je bewustzijn voortdurend verblijven in de trillingssfeer van de goddelijkheid.
Of je het doet of niet.
Dat is de tweesprong van het lot.
Die kruising ligt elk moment opnieuw voor je.
Wat zul je, voor die tweesprong gesteld, kiezen, besluiten en uitvoeren?
Als je dan altijd uit de grond van je hart van jezelf hebt gehouden, kun je de weg kiezen die alles tot leven brengt, zonder een besluit te nemen dat jezelf of anderen kwetst, en recht op de waarheid afgaan.
Moge het geluk je toekomst vergezellen.
