De God van gisteren, de God van vandaag
Gepubliceerd op Bijgewerkt op
Laten we vandaag terugkijken en dingen opnieuw bevestigen om het begrip van het woord “God”, dat zo wijdverbreid is in het rijk van de aarde, vanaf de wortels om te keren.
De God aan wie veel mensen op aarde denken, was het beeld van iemand die volkomen gescheiden is van ons mensen, zoals “Onze Vader die in de hemel bent”, die ver achter de lucht woont, iemand wiens verheven gezicht we niet eens konden dromen te aanschouwen, degene die alles heeft gemaakt, de schepper van het universum, nietwaar?
Dat is ook niet verkeerd, maar het is een begrip dat maar naar één kant kijkt.
Daarmee alleen zie je niet alle kanten van God.
Veel mensen op aarde doen ten onrechte alsof de andere kanten helemaal niet bestaan, nietwaar?
“Wat zijn dan de andere kanten?” vraag je?
Ja, dat is ieder van jullie.
Ieder afzonderlijk mens van de mensheid van de aarde is een kind van God, en draagt diep in zijn ziel het centrale bewustzijn dat het universum heeft geschapen.
We weten dat er mensen op aarde zijn die iets soortgelijks zeggen.
We weten ook dat er mensen zijn die met dezelfde gedachten leven.
Maar het zijn er nog lang niet genoeg.
Opdat de aarde een wereld wordt die met andere sterren kan omgaan, hebben we minstens ongeveer honderdduizend mensen nodig, en op zijn allerminst tienduizend, die zich bewust zijn van de goddelijkheid in zichzelf en leven door die uit te drukken.
Het is niet genoeg om het als kennis te weten.
Ik heb het over het aantal mensen dat de goddelijkheid werkelijk leeft en uitdrukt in de gedachten die in hun hart komen en gaan, de woorden die uit hun mond komen, hun daden, hun houding enzovoort.
Op dit moment zijn het er lang niet genoeg.
Maar vanaf nu gaan de mensen van de aarde een groot ontwaken van het bewustzijn meemaken.
Er zal een tijd komen dat iedereen ontwaakt tot de essentie van het leven: “We waren altijd al God.”
Jullie zijn het die het bewustzijn van de mensheid van de aarde naar zo’n wereld trekken.
Slapend of wakker wensen jullie wereldvrede, nietwaar?
Jullie vormen het IN van de Goddelijke Vonk, nietwaar?
Namens de mensheid blijven jullie dankbaarheid aanbieden aan elk bestaan in de natuur en elk levend wezen, nietwaar?
Daardoor zaaien jullie, op plaatsen die jullie niet eens kennen, zaden van goddelijkheid in de harten van de mensen van de aarde.
En niet alleen dat.
Jullie worden de grond waarin die zaden groeien, het water en de voeding, en jullie doen zelfs het werk van de zon.
Dat is precies de verheven kracht die het gebed heeft.
Het is iets heel anders dan wilskracht.
Wilskracht komt uit het ego, voor jezelf of voor je groep, nietwaar?
Die kracht komt uiteindelijk bij jezelf terug.
Want wilskracht is een trilling van dualistische tegenstelling.
Jullie gebeden zijn iets heel anders.
Er is geen eigenbelang. Er is geen ego. Het ego is er niet, nietwaar?
De resonantie die uit jullie bewustzijn komt, is een resonantie die uiterst dicht ligt bij het centrale bewustzijn dat het universum heeft geschapen: een energie die aan alle dingen leven geeft.
In werkelijkheid hebben alle mensen van de aarde die kracht.
De tijd nadert dat dit feit zich werkelijk over de hele aarde verspreidt.
Jullie hoeven geen plannen te smeden om iemand te veranderen.
Leef gewoon met je eigen bewustzijn afgestemd op de goddelijkheid. Dat is alles.
De God van gisteren was een God van wie slechts één kant was overgeleverd.
De God van vandaag is het begrip dat de hele mensheid in gelijke mate God is.
Het is het begrip van de goddelijkheid van alle dingen: dat er goddelijkheid is in de natuur en in levende wezens, en dat niets bestaat zonder goddelijkheid.
En de mensheid, als uitlopers van het centrale bewustzijn dat het universum heeft geschapen, zijn degenen die hun eigen missie vervullen op de plaats waar ieder is neergezet.
Laten we dit jaar dat besef stevig tot het onze maken en leven als goddelijke mensheid die niemand aan het wankelen kan brengen.
