Hoe je herinneringen loslaat en de toekomst opent – 3
Gepubliceerd op Bijgewerkt op
(Vervolg van de vorige keer)
Een mens is niet het fysieke lichaam maar de lichtgolf die het beweegt
Heeft, met wat we tot nu toe hebben besproken, de instelling (de fundamentele herkenning) om herinneringen los te laten en de toekomst te openen stevig vorm gekregen?
De fundamentele herkenning is deze: “herinneringen zijn slechts data, niet je werkelijke zelf”.
Daarop voortbouwend volgt dat “een mens niet het fysieke lichaam zelf is, maar een wezen van lichtgolven dat aan boord gaat van het fysieke lichaam als voertuig en het bestuurt”.
Als er iemand is die denkt “Wat voor onzin vertel je nu?”, vraag jezelf dan, nadat je het leven van een enkel mens (van de geboorte in het fysieke lichaam tot de tijd van de verschuiving van het bewustzijn naar een andere trillingssfeer, die de dood heet) aandachtig in verschillende gevallen hebt overzien, af: “Wat is leven? Wat voor staat is levend zijn?”
Wat gebeurt er met het fysieke lichaam wanneer iemand sterft?
De adem stopt, het hart stopt en de bloedstroom stopt.
Ook het bewustzijn keert, op een zeer klein aantal gevallen na (*1), over het algemeen niet naar dat lichaam terug. (*1 Een mens die eenmaal is gestorven, of in een vergelijkbare toestand is gekomen, en weer tot leven komt. Deze verschijnselen worden samen reanimatie genoemd.)
Na verloop van tijd vergaat het menselijk lichaam dat door zijn meester is verlaten eenvoudigweg.
In bijzondere omgevingen kan het worden gemummificeerd, maar gewoonlijk verdwijnen de fysieke cellen die om de botten zaten spoorloos en wordt het een skelet; zo gaat dat in de wereld, toch?
Zelfs die botten keren na duizenden of tienduizenden jaren terug tot de elementen.
Wat kun je uit dat feit opmaken?
De kracht die het menselijk lichaam beweegt
Wie het ook ontkent, met welke redenering dan ook, denkend “Ik wil het niet aanvaarden”, het is een duidelijk feit dat “een of andere kracht die het fysieke lichaam beweegt” in het lichaam werkt en de mens beweegt, toch?
Levend zijn is “Ja, zo is het!” alleen wanneer de kracht die beweegt binnenin is.
Dat geldt niet alleen voor mensen. Het geldt voor elk levend wezen.
Die “kracht die beweegt” noemen wij altijd “het licht van het leven”.
Op aarde wordt die in de verschillende uitdrukkingen van verschillende landen en streken erkend als een kracht die voortkomt uit iets als God of Boeddha.
Het bewustzijn is het centrum van die kracht die beweegt, en als je het met een computer of smartphone zou vergelijken, zou het overeenkomen met de “CPU”.
En de herinneringen zijn de “verschillende databestanden” die daar zijn opgeslagen, terwijl de latente herinneringen die bij het in stand houden van het leven betrokken zijn overeenkomen met het “geheugen” in computertermen.
Je zou kunnen zeggen dat het menselijk lichaam “een superkrachtige computer is, geavanceerder dan welke pc ook”, geschapen door het universum.
Voor een pc of smartphone is de elektriciteit die in de batterij is opgeslagen de kracht die hem beweegt.
Voor het fysieke lichaam komt het licht van het leven, de ziel, daarmee overeen.
En wat over die kracht die beweegt gaat, is het bewustzijn.
Herinneringen zijn opgeslagen data die het bewustzijn gebruikt, en ze zijn geenszins het ware lichaam van een mens zelf.
Dat werkelijk ter harte nemen en begrijpen, is de voorwaarde om door te gaan naar het volgende gesprek.
Lees dus alsjeblieft het gesprek van gisteren nog eens zorgvuldig en leer herinneringen en jezelf als gescheiden te zien.
(Wordt vervolgd)
