Vervellen tot een bewustzijn waarin “wij”, “onze” en “ons” vanzelfsprekend zijn – 3
Gepubliceerd op Bijgewerkt op
(Vervolg van de vorige keer)
Een altruïstisch hart tot je natuurlijke manier van zijn maken
Pas sinds kort is algemeen bekend dat het ware werk van de keizer van Japan het gebed is, nietwaar?
Wie keizer wordt, wordt van jongs af aan opgevoed om een “leeg vat” te worden, en heeft daarom geen gewoonte om te denken vanuit het eigen gemak.
Bovendien zijn het mensen in wie een zeer hooggeplaatste godheid, zelfs onder de hoge godheden, in een fysiek lichaam is geboren, en daarom is hun ego van geboorte af dun.
Daarom kunnen ze vanzelfsprekend bidden voor de wereld en voor anderen.
Je zou dus kunnen zeggen dat zo iemand gewoon straalt en mensen laat zien wat ze horen te zijn.
Ik zei zojuist: “Bidden voor de vrede van de wereld en de rust van het eigen land is niet alleen voor de keizer weggelegd”, nietwaar?
Het levende wezen dat mens heet, wie het ook is, is zo gemaakt dat, zodra het zich zijn goddelijkheid begint te herinneren, zonder één uitzondering een bewustzijn in hem ontwaakt dat niet anders kan dan leven voor de wereld en voor anderen.
Wat denk je dat het uiteindelijke geheim is om dat altruïstische hart tot het jouwe te maken?
Het is goed met jezelf overweg kunnen.
Dacht je: “Is dat alles?”
Maar helaas krijgt bijna de hele mensheid van de aarde dat schijnbaar eenvoudige niet voor elkaar.
Zoveel mensen proberen de mensheid van de buitenwereld te verbeteren zonder goed overweg te kunnen met de mensheid van de wereld in hun binnenste.
Dat is als proberen een bestemming te bereiken zonder je benen te bewegen, of iets proberen op te pakken zonder je hand uit te steken, en daarom zeggen we: “Dat is het onmogelijke vragen.”
Hoe je je relatie met jezelf in harmonie brengt
De manier om je relatie met jezelf in harmonie te brengen en goed met jezelf overweg te kunnen, is je het feit te herinneren dat de gevoelens die je met al je zintuigen waarneemt “als de indrukken waren die je hebt van wat je in een spiegel weerspiegeld ziet”.
Luister, goed? Degene die in die spiegel wordt weerspiegeld, ben jij. Alleen jij, en niets anders dan jij, wordt daar weerspiegeld.
En toch, omdat je de gevoelens die je met je vijf of zes zintuigen waarneemt hebt aangezien voor dingen over de buitenwereld, ging je van alles denken over andere mensen en de samenleving, en hoeveel tijd er ook verstreek, je kon jezelf niet in harmonie brengen.
De stichteres van Tenrikyo schijnt ooit te hebben gezegd: “Deze wereld is een spiegelhuis”, en dat is werkelijk waar.
Sluit je fysieke ogen en open de ogen van je hart wijd.
Observeer dan wat je denkt over je eigen ouders en broers en zussen.
En je leraren en vrienden van school, je bazen, collega’s en de mensen die onder je werken?
Of wat denk je over de bewegingen van je eigen land en andere landen?
“Die persoon is zo, deze persoon is zo”, of “dat land is goed, dit land is slecht.” Je hebt een of andere indruk, nietwaar?
Terwijl je denkt dat al die gevoelens over andere mensen en de samenleving gaan, zijn ze eigenlijk een kant van je indrukken over jezelf.
De wereld die je als “deze wereld” beschouwt, is een wereld waarin je innerlijke universum zich ontvouwt. (Wordt vervolgd)
