Leven als iemand die in leven wordt gehouden – 4

(Vervolg van de vorige keer)

Wat betekent het dat het tijdperk is gekomen waarin iedereen zich de essentie van het leven kan herinneren en die kan gebruiken? Het kan worden omschreven als: “doordat er een verandering plaatsvindt in de trilling die de aarde omringt, is het voor iedereen gemakkelijker geworden om het ‘potentieel van het leven’ naar voren te brengen”.

Om het nader uit te leggen: doordat de materiële trillingen en de spirituele trillingen fijner zijn geworden, is alles in deze wereld vergeestelijkt, zodat de toestand van elk bestaan vandaag dichter bij de essentie van het leven staat dan in het verleden.

Om dit te begrijpen, moeten wij vanuit wetenschappelijk oogpunt bekijken hoe de hele schepping is opgebouwd.

Laten wij hier kijken naar het feit dat de mens een wezen is dat in leven wordt gehouden, en tegelijk ook de eigenschappen heeft van wie alles leven geeft.

Dieper, dieper, nog dieper, een tiental of meer stadia verder dan “de wereld van de elementaire deeltjes” die de wetenschap van de aarde heeft ontdekt en atomen, protonen, elektronen enzovoort noemt, is er een toestand waarin de levenstrilling zelf deeltjes is geworden.

Die toestand is een wereld die met het fysieke oog niet kan worden gezien, dus gebruiken wij het oog van het hart, met gesloten fysieke ogen.

Bij de allereerste oorsprong van het universum, de tijd van zijn begin, bestonden noch de ruimte noch de sterren; alleen het oorspronkelijke bewustzijn bestond.

Dat bewustzijn van het begin wenste op een zeker punt zichzelf te zien.

Bij het begin dat de oerknal wordt genoemd, werd de wereld van de verschijnselen geschapen en ontvouwde die zich in de ruimte, en op dat moment splitste het bewustzijn van het begin zich en drukte het zich uit als spirituele trilling en materiële trilling.

De spirituele trilling is het element van het bewustzijn van elk ding afzonderlijk, en de materiële trilling is het element dat het zichtbare fysieke bestaan vormt.

Deze oorspronkelijke elementen ontvouwen zich in de ruimte met de kenmerken van harmonie, zoals vereniging, integratie en vermenging, en van vernieuwing, waarbij nieuwe elementen worden geboren terwijl oude elementen vergaan.

En die kenmerken zijn ook de wetten van het universum geworden.

Alle materie die in het hele universum bestaat, heeft niet alleen materialiteit maar ook spiritualiteit.

Ook levende wezens met veel spiritualiteit hebben materialiteit, omdat zij daar bestaan als wezens met een vorm.

Daarom kan worden gezegd dat elk bestaan zowel spiritualiteit als materialiteit heeft.

Tot zover heb ik een overzicht gegeven van hoe de spirituele en materiële trillingen zijn ontstaan. Wanneer wij op deze basis de woorden “het tijdperk is gekomen waarin iedereen zich de essentie van het leven kan herinneren en die kan gebruiken” ontrafelen, kunnen wij ook begrijpen wat het betekent dat de trillingstoestanden van spiritualiteit en materialiteit fijner en meer vergeestelijkt worden, en gaan wij inzien dat het daardoor voor de mensheid gemakkelijker is geworden om de oneindige kracht die het leven oorspronkelijk heeft meester te worden en in deze wereld een wereld van grote harmonie te ontvouwen.

Daarover zal ik dus de volgende keer schrijven.

(Wordt vervolgd)