Leven als iemand die in leven wordt gehouden – 3

(Vervolg van de vorige keer)

De vorige keer schreef ik dat in ieder mens de kracht woont om alles in harmonie te brengen, en dat het basisbesef om die kracht te beheersen is: “zich ervan bewust zijn dat wij leven als wezens die in leven worden gehouden”.

Die uitleg alleen geeft echter slechts een deel van de ware werkelijkheid van de mens weer, dus laat ik er hier iets aan toevoegen.

Tegen de mensen om mij heen zeg ik altijd het volgende:

“Vraag uzelf minstens één keer per dag af: ‘Wie ben ik?’”

Waarom zeg ik dit tegen hen? Omdat, hoeveel lezingen u ook krijgt van anderen over de essentie van uw eigen leven, u de ware werkelijkheid niet kunt begrijpen zolang u de ervaringen van anderen opvat als de woorden van anderen.

Dat geldt voor iedereen.

De waarheid over uzelf kan alleen van binnenuit worden gekend. (Men zou ook kunnen zeggen: alleen door eigen ervaring.)

En omdat het onvriendelijk zou zijn om het daarbij te laten, wil ik ook een manier delen om de ervaringen van anderen te sublimeren tot uw eigen ervaring.

Dat is: de woorden die iemand anders heeft gesproken, of de zinnen die hij heeft geschreven, als uw eigen woorden uitspreken, of ze vele malen overschrijven.

En wat daarna komt, is belangrijk: vergeet het alstublieft een tijdje.

Waarom is het goed om te vergeten? Om een periode van gisting in uw hart toe te laten.

Een week, een halve maand, een maand, of misschien een half jaar of een jaar; de periode verschilt naargelang de inhoud, maar als de gegiste woorden (de ervaring van een ander) iets zijn wat nodig is om uw leven ten volle tot leven te brengen, zal er beslist een tijd komen dat ze oplichten (in het Japans worden “gisten” en “oplichten” allebei uitgesproken als “hakkō”) als uw eigen inspiratie, in uw eigen woorden.

Soms flitsen ze op als woorden, en soms voelt u ze als een besef dat met uw eigen ervaring meekomt.

Leest u, met dat feit in gedachten, alstublieft wat volgt.

De mens is van oorsprong een levend wezen dat in de binnenste diepten van het leven het oorspronkelijke bewustzijn draagt dat het universum heeft geschapen.

Er wordt gezegd dat er op deze aarde tussen de 3 miljoen en 111 miljoen soorten levende wezens zijn, maar de mensheid is het enige levende wezen met de wijsheid en scheppingskracht die rechtstreeks verbonden zijn met de bron van het leven die het universum heeft geschapen en bestuurt.

Of ze het nu wisten of niet, de mensen van vroeger noemden de mensheid “de heer van de hele schepping”, en de mensheid is werkelijk de heer van de hele schepping.

De manier van leven en zijn van de mensheid tot nu toe had die oorspronkelijke vorm echter nog niet volledig tot uitdrukking gebracht.

Toch is haar essentie die van wezens met de missie om op de planeet waar ze zijn ingeschreven een wereld van grote harmonie te scheppen en te openbaren, het ideaal van de schepper van het universum.

Religieuze mensen verwezen hiernaar door de mens kind van Boeddha of kind van God te noemen, en de reden dat zo weinig mensen die essentie tot uitdrukking brachten, is dat de tijd nog niet was gekomen.

Maar nu is het anders.

De tijd is gekomen om u dat feit te herinneren.

Nee, de tijd is gekomen dat iedereen zich dat feit kan herinneren.

(Wordt vervolgd)