Herleving van de goddelijkheid
De vogelvlucht tot je blijvende standpunt maken – 2
Gepubliceerd op Bijgewerkt op
Mensen zien de zachte plekken diep in hun hart in anderen weerspiegeld
Wat moet je dan concreet in gedachten houden en beoefenen om je de vogelvlucht eigen te maken en die tot je blijvende standpunt te maken?
Het is waar ik altijd over spreek: in plaats van wat je voelt over de wereld buiten het fysieke lichaam af te schuiven op de samenleving of andere mensen, keer je het terug naar je eigen hart en onderken je duidelijk de echte oorzaak die in jezelf lag (de reden dat je het zo voelde).
Dit geldt voor iedereen: het wezen dat mens heet, kan in de wereld buiten het fysieke lichaam niets voelen waarvan de oorzaak niet in hemzelf ligt.
Het feit zelf dat je iets voelt, is het bewijs dat je je eigen innerlijk weerspiegeld voelt.
Er zijn bijvoorbeeld gevallen waarin iets wat A doet en waar B totaal geen last van heeft, als A het bij C doet, het hart van C zwaar vertroebelt en de gedachten van C in beroering brengt.
In zo’n geval kun je zeggen: “In het hart van B was er geen oorzaak om aan te blijven haken, maar in het hart van C wel.”
De zachte plekken, die je de gevoelige snaren zou kunnen noemen, verschillen van mens tot mens.
Mensen zien de zachte plekken diep in hun eigen hart in anderen weerspiegeld.
Je zou kunnen zeggen dat het de ongetrainde delen van het hart zijn, of dat er gebieden van het hart zijn die niet genoeg van het licht van het leven ontvangen; je zou het ook de duisternis van het hart kunnen noemen.
De ware aard van gehechtheid
Elke gebeurtenis, elk spiritueel en materieel ding, heeft yin- en yangeigenschappen die je de elementen zou kunnen noemen die het tot bestaan brengen, en wanneer die balans uit harmonie is, voelen we ons blijven haken aan de bewegingen van de samenleving of aan de woorden en daden van anderen.
Die yin- en yangeigenschappen zijn als de positieve en negatieve ionen van de levenselementen die een stuk of twaalf stadia of meer dieper liggen dan atomen.
Deze “toestand waarin de balans van yin en yang in de levenselementen verloren is gegaan” wordt “gehechtheid” genoemd.
Aan de oppervlakte gezien is die gehechtheid de klomp gedachten van de soorten die ik altijd noem: “vooronderstellingen”, “fixaties”, “overhaaste oordelen” en “vastklampen”.
Wanneer je met het oog van het hart in je hart kijkt naar die gevoelens die je over anderen had, zul je een zelf zien dat zich gedraagt als degene die schade toebrengt en een zelf dat zich gedraagt als het slachtoffer, die zich op een plek bevonden waar het licht van het leven niet was doorgedrongen.
Als je emoties bijvoorbeeld in beroering raakten toen iemand iets onaangenaams tegen je zei, betekent dat dat je hetzelfde bij jezelf had gedaan.
Bovendien betekent het feit dat je hetzelfde bij jezelf had gedaan, dat er tegelijkertijd ook een zelf bestond bij wie jij datzelfde deed.
Wanneer je beide zelven, het yin en het yang, tegelijkertijd vindt, omarm ze dan zonder een woord.
Spreid de armen van je hart wijd en koester het zelf dat zich gedraagt als degene die schade toebrengt en het zelf dat zich gedraagt als het slachtoffer in gelijke mate, zonder partij te kiezen.
Spreek woorden uit het hart tot hen, zoals: “Het spijt me dat ik het niet heb opgemerkt. Dat was moeilijk voor je. Dat was pijnlijk. Maar het is goed. Nu is het goed….”
Dan kunnen beide zelven tegelijkertijd worden bevrijd.
Die onopgeloste gedachten waren de ware aard van gehechtheid.
(Wordt vervolgd)
