Op weg naar de dimensionale ascensie van ouderen (1)
Gepubliceerd op Bijgewerkt op
★De komst van een vergrijzende samenleving
Als we kijken naar de huidige bevolkingstrends in Japan en in veel andere landen, neemt het aantal pasgeborenen verhoudingsgewijs af en neemt het aantal ouderen toe.
Wie er ook naar kijkt en hoe men er ook naar kijkt, dat is zeker het geval.
Wat dit ons vertelt, is dat de samenleving, samen met de levensduur die jaar na jaar langer wordt, sterk aan het vergrijzen is.
Ook nu al voel je dat als je door de stad loopt, nietwaar?
“Er zijn veel meer ouderen dan vroeger.”
Wat belangrijk is om door zo’n tijdperk heen te leven, is dat mensen die niet oud zijn, wanneer ze naar ouderen kijken, hen niet zien door vaste ideeën als: “Die persoon is oud, dus die zal wel zus of zo zijn.”
En wie zelf tot de ouderen behoort, zou de dingen niet moeten zien in het licht van herinnering en gezond verstand, zoals: “Ik heb deze leeftijd bereikt, dus ik moet wel zo zijn”, of: “Zo zal het vanaf nu wel gaan.”
Wie heeft besloten dat de benen en de rug van mensen zwak worden als ze 80 of 90 worden?
En in de praktijk: waarom zijn zoveel mensen met het ouder worden lichamelijk beperkt geraakt?
Wat belangrijk is bij het veranderen van de waarneming, is niet alleen de dingen niet te zien door de vaste ideeën van het verleden, maar evenzeer goed te kijken naar de oorzaken die de huidige situatie hebben geschapen, en die oorzaken te overschrijven.
Er zijn niet veel mensen die achteruitgaan omdat ze dat willen, toch?
Maar naarmate mensen ouder worden, slijten ze allemaal, in verschillende mate.
★Om door een tijdperk van onder druk staand ouderenbeleid heen te leven
Denk je dat er niets aan te doen is omdat het een natuurkundige wet is?
Of komt het door leefgewoonten?
Of zelfs door karma uit vorige levens?
Hoe komt het dat zoveel mensen op oudere leeftijd gezondheidsproblemen hebben en in de wachtkamers van ziekenhuizen in de rij staan?
Daarachter zijn er ook ouderen die, uit angst door een ziekenhuisbezoek in moeilijkheden te komen, niet kunnen gaan, en die het lijden van pijn en nood dragen, geen zin meer kunnen vinden om verder te leven en naar adem happen aan de rand van de wanhoop.
Veel mensen voelen dat het huidige verzekeringsstelsel voor een grote uitdaging staat nu de jongeren afnemen en de ouderen toenemen.
Als de samenleving met de huidige stelsels zoals ze zijn blijft doorstormen, is het voor iedereen duidelijk dat er een grens is, hoeveel geld er ook van jongeren wordt afgenomen en aan de medische zorg voor ouderen wordt besteed.
De last wordt zwaarder voor zowel jong als oud.
De overheid doet wat ze kan, maar terwijl de last voor de jongere generatie blijft groeien, is de werkelijkheid dat sommige ouderen in moeilijkheden komen omdat de steun hen niet volledig bereikt.
Iedereen weet dat jezelf beschermen het beste is, maar de werkelijkheid is dat veel ouderen niet goed weten wat ze moeten doen of hoe.
Hier moet ieder mens heel goed nadenken.
Is het goed om zo door te gaan?
Is er geen manier waarop iedereen gelukkig kan zijn?
Is er geen doeltreffende manier om de huidige situatie te veranderen? (Wordt vervolgd)
