Om de goddelijkheid uit te drukken zoals ze werkelijk is

★Het belang van het besturen van je zelfbesef

Wanneer je het gevoel krijgt dat je alles begrijpt en onoplettendheid of eigenwaan de kop opsteken, is het goed om even stil te staan en opnieuw naar jezelf te kijken.

Gewoontegedachten die zich aan het fysieke lichaam vastklampen, laten zich vaak meeslepen of krijgen een verkeerd idee, alleen omdat er een paar goede dingen achter elkaar zijn gebeurd.

Bestuur jezelf dus altijd, om niet zo te worden.

Als je jezelf niet bestuurt, komt wat tot stand zou kunnen komen niet tot stand, en wordt wat werkelijkheid zou kunnen worden geen werkelijkheid.

En je begrijpt dat de enige die jou kan leiden jijzelf bent, toch?

Als je de gewoonte hebt op anderen te leunen, geef je vaak anderen de schuld of blijf je steken in zelfmedelijden.

Het zelf dat je moet koesteren, is je goddelijke hart en lichaam.

Je moet in je hart griffen dat het nooit het ego is dat goddelijke energie misbruikt en zich voordoet als jou.

Zelfs onder jullie zijn er nog die het ego voor zichzelf aanzien.

Egogedachten zijn een opgenomen video van alles vanaf vorige levens tot op dit moment, en ze zijn absoluut niet jij.

Mensen die slechte gewoonten uit vorige levens niet van zich af kunnen schudden, zijn volledig opgegaan in het spelen van de hoofdrol in die opgenomen video, en hebben het bewustzijn van het goddelijke rijk in het ware lichaam van het leven laten inslapen.

Daarom kan het soms zo moeilijk aanvoelen om uit het lijden te komen.

Objectief bekeken denk je misschien: “Wat een tijdverspilling, wat een omweg”, maar griff ook alsjeblieft in je hart dat er in deze wereld helemaal niets verspild is.

Alles is een verschijnsel dat met een reden gebeurt, een proces om je missie volmaakt te vervullen.

Geloof dus, wat er ook gebeurt en welke gedachten je ook kwellen, dat diep in dat lijden het bewustzijn van het goddelijke rijk ligt dat uit je goddelijke lichaam voortkomt.

Iemand die het licht van het leven erkent dat op zijn leven schijnt, zal door dat bewustzijn zeker zijn eigen leven verlichten. Zelfs wie dat licht nog niet kan voelen: vanaf het moment dat je het erkent, begint het licht je te bereiken.

★Laten we groeien met het gezicht naar de bron van het leven, zoals planten

De onoplettendheid en eigenwaan waarin mensen makkelijk vervallen, die we aan het begin noemden, zijn ook een soort van deze donkere gedachten.

En gedachten hebben letterlijk gewicht, en hoe zwaarder ze zijn, hoe dieper de duisternis die in je bewustzijn wordt weerspiegeld.

Met andere woorden, hoe verder je van de waarheid af staat, hoe hopelozer deze wereld eruitziet en hoe onvolmaakter mensen lijken.

En hoewel het nog iets anders zou zijn als zowel jijzelf als anderen deugnieten leken, kan het soms lijken alsof alleen jij fatsoenlijk bent en alleen andere mensen deugnieten zijn.

Zelfs zulke onevenwichtigheden van het hart zullen ooit terugkeren tot hoe ze horen te zijn, door de beschikking van de natuur.

Dat sluit aan bij wat we aan het begin van het gesprek van vandaag zeiden over de noodzaak om jezelf te besturen.

Net zoals planten recht naar de zon proberen te groeien, moet de mensheid ernaar streven zich recht naar de bron van het leven te keren en er één mee te leven, zonder ruimte ertussen.

De planten doen dit niet door erover na te denken; ze leven gewoon het leven dat hun is gegeven, precies zoals het is. En ook voor de mensheid is het het beste om allerlei berekeningen en oordelen te overstijgen en te leven door het licht van het leven precies zo uit te drukken als het is.

Dan kun je zonder onoplettendheid of eigenwaan eerlijk naar jezelf kijken zoals je bent (arinomama) en springen in het leven zoals het werkelijk is (arugamama).

Leef ook daarvoor het hele jaar door met een gevestigd bewustzijn.

Verdiep daarvoor je dagelijkse ademhaling.

Dit eenvoudige is precies wat je bewustzijn uitbreidt in het diepe universum en leidt tot het uitdrukken van de goddelijkheid zoals ze werkelijk is.

Het enige wat overblijft, is het te doen.

Meer is het niet.