Vrede op aarde en de stijging van de spirituele rang (5/7)
Gepubliceerd op Bijgewerkt op
(Vervolg van de vorige keer)
Over hoe je dagelijkse gedachten, woorden en daden kunt gebruiken als fundament van de evolutie van het bewustzijn
Zoals je uit de uitleg tot nu toe waarschijnlijk hebt begrepen, is de reden dat veel mensen van de aarde elkaars verschillen niet kunnen respecteren en geen uitwisseling kunnen hebben met de mensheid van andere sterren, dat het bewustzijn van bijna de hele mensheid van de aarde blijft in de toestand van “de kikker in de put”, het gezonde verstand waarin ze gelooft. Doordat ze de “betekenis en het doel van het leven” zijn vergeten, namelijk hun spirituele rang te verhogen en de breedte van hun ziel te vergroten, zijn ze eraan gewend geraakt te stijgen en te dalen met gevoelens van winst en verlies die ze voor zich zien en met oppervlakkige genoegens, en hebben ze genoegen genomen met tevreden zijn daarmee.
En er zijn ook mensen die, zelfs als ze niet tevreden zijn, niet weten hoe ze uit die kleine wereld moeten komen, en hier en daar zoekend door de spirituele wereld dwalen.
De spirituele rang kan de graad van de ziel van een mens worden genoemd, en hij is ook een barometer die laat zien hoe wijd een dimensionaal universum iemand doorleeft.
Eenvoudig gezegd is de spirituele rang van een mens hoe die gewoonlijk zijn of haar bewustzijn gebruikt, hoe dat is, en waar zijn of haar vaste gedachten verblijven.
Je kunt er ook objectief naar kijken via de getallen van de “bewustzijnsniveaus” die zijn voorgesteld door dr. David Hawkins uit Amerika, die jij ook kent.
Om je spirituele rang te verhogen en te verbreden, wordt dus belangrijk hoe je je gedachten elke dag gebruikt, en juist de woorden en daden die je op grond van die gedachten uitzendt, komen ter discussie te staan.
Nu we zover zijn gekomen, zijn we terug bij het gebruikelijke verhaal en komen we uit bij onze gebruikelijke conclusie: “Het komt er allemaal op neer dat je streeft naar de evolutie van het bewustzijn en je dagelijkse gedachten, woorden en daden juist gebruikt.”
En de uiteindelijke manier om dat te bereiken, is je voortdurende ademhaling zonder grens steeds dieper te maken.
Het universum zelf, dat alle dingen in de schepping draagt, ademt eigenlijk ook, maar zijn ademhaling is eindeloos diep en langzaam, niet oppervlakkig (grof) zoals die van fysieke mensen.
Ieder mens is werkelijk een ander zelf van het universum, een deel van zijn hart. Door je eigen ademhaling zonder grens steeds langzamer te maken, kom je dus dichter bij het hart van de God van het universum, het hart van het universum, en versmelt je ermee; je herinnert het je, je kunt je bewustzijn vrij gebruiken en je kunt je lot zinvol scheppen.
Over het algemeen is je ademhaling grof of oppervlakkig wanneer je hart alleen in beslag wordt genomen door je eigen gemak.
Daardoor wordt het moeilijk om lichaam en geest te verenigen, en dat heeft vaak ook invloed op de toestand van je geest en lichaam en op de stroom van je lot. (Wordt vervolgd)
