Over het belang van bewustzijn bewust gebruiken
Gepubliceerd op Bijgewerkt op
★Streef eerst naar de middenklas in het gebruiken van het leven
Zodra gewone mensen een bepaalde leeftijd bereiken, zouden ze bewust moeten beheren hoe ze hun bewustzijn van dag tot dag gebruiken, zodat ze kunnen afstuderen van de beginnersklas (het stadium) in het gebruiken van het leven – waarin hun emoties worden meegesleept door de woorden en daden van anderen – en kunnen doorgaan naar de middenklas (gemoedstoestand) in het gebruiken van het leven, waarin ze met een kalm hart in detail kunnen waarnemen wat ze zelf denken over de woorden en daden van anderen.
Waar veel mensen in vervallen, is dit: omdat ze leven zonder er echt over na te denken, baseren ze hun leven op instinctieve dingen – eten bij honger, op impuls handelen wanneer seksueel verlangen opkomt, slapen bij slaperigheid – en bovendien worden ze, de opwellingen van emotionele gedachten volgend die aan het fysieke lichaam kleven, boos en blij, verdrietig en gelukkig, jaloers en opschepperig, arrogant en verpletterd.
Wanneer mensen in die bewustzijnstoestand zijn, zijn ze ver afgedwaald van de goddelijkheid, de essentie van het leven, en daarom worden ze meegesleept door elk woord en elke daad van anderen, waarbij hun emotionele gedachten als een achtbaan op en neer gaan.
Die toestand noemen wij “de kracht van je leven aan anderen overdragen”.
Waar het om gaat, is wat jij denkt en wat jij dacht. Wat anderen wel of niet deden, bepaalt in het minst niet waar je hart heen gaat – niet echt.
★Doorgaan naar de gevorderdenklas in het gebruiken van het leven
Zodra je dit begrijpt, sla je de lagere en middelste niveaus van de astrale wereld en de spirituele wereld over, en gaat je bewustzijnstoestand in één sprong leven op het hoogste niveau van de spirituele wereld, vlak onder de goddelijke wereld.
In termen van het voorbeeld van het gebruiken van het leven dat we aan het begin gaven, betekent dat doorgaan naar de gevorderdenklas, en je bewustzijnsveld breidt zich sterk uit.
De taak die dan overblijft voor mensen die zo ver zijn gekomen (tot de gevorderdenklas in het gebruiken van het leven), is het opruimen van de “resten van vorm” – aannames en fixaties –, die niet worden gecorrigeerd tenzij je ze zelf opmerkt.
Het zijn overblijfselen uit de dagen van het leven dat aan het fysieke lichaam kleefde, maar bij veel fysieke mensen zitten boeien van gedachten van het soort “het moet zo” of “zo hoort het” diep op het hart gekoekt en staan ze de uiting van vrij, ongehinderd goddelijk bewustzijn grondig in de weg.
Ook op het werkelijke hoogste niveau van de spirituele wereld zijn er veel zulke mensen die zichzelf hebben opgesloten in gevangenissen van hun eigen aannames en fixaties en hun bewustzijn niet vrij kunnen gebruiken.
Dat zijn mensen als kluizenaars en asceten, die zijn vastgelopen in hun eigen vormen en niet kunnen “binnengaan door de vorm en uit de vorm komen”.
Als we naar zulke mensen kijken, of het nu mensen zijn die in een fysiek lichaam leven of geestmensen die in de hogere spirituele wereld en lager leven, kunnen we alleen maar bidden: “Moge hun gemoedstoestand ook maar één dag eerder van haar gehechtheden bevrijd worden.”
Want tenzij de persoon het zelf opmerkt, kan hij, hoeveel de mensen om hem heen ook voor hem regelen, daarvandaan niet omhoogstappen.
