Het principe van het geluk (1/4)
Gepubliceerd op Bijgewerkt op
★Om gelukkig te worden
Het fundamentele principe om gelukkig te worden is dit: iedereen was oorspronkelijk in harmonie en gelukkig, maar met individuele gedachten die dat vergeten waren, besloot men op eigen houtje “ik ben niet gelukkig” en worstelde men. Merk die huidige toestand op, en verander de hoek en de diepte (dimensie) van waaruit je bewustzijn uitzendt.
Om het op de spits te drijven: als je je alleen maar het feit herinnert dat al het leven oorspronkelijk in de trillingssfeer van grote harmonie was, dan kan iedereen alleen daardoor terugkeren naar zijn oorspronkelijke goddelijke bewustzijn.
Denk je: “Dat kun je wel zeggen, maar ik ben nu ongelukkig, dus hoe zou ik dat ooit kunnen doen?”
Als iemand dat denkt, is wat we nu zeggen en straks gaan zeggen voor hem misschien volslagen wartaal, dus laten we het heel eenvoudig uiteenzetten.
Wat betekent “je was altijd al gelukkig, maar dacht van niet”? Het betekent dat je, omdat je bewustzijnsveld (je denkgewoonten) onrijp was, het feit niet kon opmerken dat geluk voor ieder mens van meet af aan standaard was inbegrepen.
Mensen die werkelijk geloven dat ze nu niet gelukkig zijn, zijn als mensen die met gesloten ogen leven: je zou kunnen zeggen dat ze hebben aangenomen “mijn oogleden gaan gewoon niet open” en tot op vandaag met dichte ogen hebben geleefd.
De waarheid van het leven is oorspronkelijk in oneindig geluk en vreugde: alles in harmonie, heel en zonder gebrek.
De tussenstappen overslaand: de hele mensheid van de aarde bestaat uit wezens die vanuit die volmaaktheid zijn afgedaald in de wereld van de uiterste dualiteit en die proberen de oorspronkelijke volmaaktheid van het leven te openbaren in de wereld van het dimensionale niveau waarin ze zich nu bevinden.
Om een waar geluk stevig te grijpen dat nooit afbrokkelt, is het belangrijk dat feit recht in de ogen te zien en te erkennen.
Pas als je dat doet, kun je beginnen de weg te gaan waarop je geen ongeluk voelt.
En toch wensen veel mensen, die zoiets nooit hadden kunnen vermoeden: “Ik ben niet gelukkig, dus ik wil gelukkig worden.”
Die toestand van het bewustzijnsveld is hetzelfde als zien zonder te kijken.
Het is als het gezichtsveld van iemand die slecht is in het vinden van verloren voorwerpen.
Je eigen manier van zijn zo objectief erkennen is misschien moeilijk te aanvaarden voor het ego en lijkt misschien een drastische behandeling. Maar mensen die het gevoel hebben dat ze nu niet gelukkig zijn, worden in werkelijkheid diep bemind en hebben dat alleen nog niet opgemerkt. Omdat er geen andere manier is om je het ware geluk te herinneren dan je bewustzijn te laten groeien, is het belangrijk de moed te hebben om met de voeten van je hart één stap vooruit te zetten: “Daar ga ik!”
