Over het altruïstische hart zoals het hoort te zijn (deel 1)
Gepubliceerd op Bijgewerkt op
★Wanneer je niet weet wat een waar altruïstisch hart is
Laten we vandaag ingaan op een gevoelige kwestie die met het individuele hart te maken heeft.
Het is de huidige situatie dat “veel te veel mensen bewegingen van gedachten die zijn afgedwaald van een waar altruïstisch hart aanzien voor altruïsme, op die basis denken, spreken en handelen, en vervolgens stress voelen door juist de gedachten, woorden en daden die zij altruïstisch vinden”.
Dit is een delicaat onderwerp dat heel moeilijk in woorden uit te leggen is, en het bevat dingen die onvermijdelijk de plooien van je hart raken. Als je verder leest, lees dan alsjeblieft met een open hart, met het slot eraf.
Anders kan de weerstand van het ego je erg ongemakkelijk doen voelen en je oppervlaktebewustzijn vertroebelen.
Goed?
Zo niet, ga dan alsjeblieft verder naar een andere pagina.
Nu, tot de hoofdzaak: verrassend veel mensen onderdrukken hun eigen goede eigenschappen, simpelweg omdat ze niet weten wat de staat van een waar altruïstisch hart is.
In die gemoedstoestand hebben ze een loden gewicht van zelfonderdrukking – dat gemakkelijk wordt aangezien voor altruïsme – om de enkels van hun hart gebonden, en kunnen ze hun bewustzijn niet vrij gebruiken. Daardoor trekt de mist van het lijden die stress heet nooit op uit de hemel van hun hart, en zijn ze altijd in kwelling.
Het is een toestand die je een valkuil zou kunnen noemen die eigen is aan mensen met een goed hart. Maar als je het opmerkt en je bewustzijn zo gebruikt dat je niet in die valkuil valt, kun je altruïstische gedachten, woorden en daden met een natuurlijk gevoel tot uitdrukking brengen, zonder je te verkrampen.
Laten we vanaf hier dus concreet kijken naar de bewustzijnstoestand van mensen die stress voelen bij het beoefenen van altruïsme, omdat ze niet weten wat de staat van een waar altruïstisch hart is.
Bijvoorbeeld, eens kijken… er zijn gevallen waarin je zo attent bent voor anderen dat je het belangrijkste uit het oog verliest – je eigen gevoelens – nietwaar?
Weet je waarom dat gebeurt?
★Heb jezelf lief vóór iedereen, en word door jezelf bemind
Dat is omdat… je een deksel op je eerlijke gevoelens hebt gezet en je eigen wensen hebt onderdrukt – “Ik wil zo zijn”, “Ik wil dit doen”.
Dat is een toestand waarin je tegen jezelf liegt.
Je zou het ook een toestand kunnen noemen waarin je jezelf bedriegt.
Volgens de waarheid zijn mensen er oorspronkelijk voor bedoeld om eerst zichzelf lief te hebben en te koesteren, vóór iedereen, en zijn het wezens die door zichzelf bemind en gekoesterd horen te worden.
En toch, als je het steunbeen van je hart in de dimensionale ruimte van de dualistische tegenstelling houdt en de gevoelens van anderen veel hoger stelt dan die van jezelf, dwaalt je hart af van de oorspronkelijke aard van het leven en ontstaat er een gevoel van onenigheid. Dat groeit uit tot lijden en vult je oppervlaktebewustzijn, en als het te ver gaat, kun je blijven zitten met een zelfbeschermend gevoel – “Alleen ik breng offers (ben de dupe)” – en uiteindelijk ga je misschien leven in een toestand van verantwoordelijkheid afschuiven, waarin je anderen en je omstandigheden de schuld geeft.
Waar het om gaat, is niet te kijken naar wat anderen willen of wat ze denken, maar je eigen gedachten, woorden en daden te kiezen en uit te voeren op basis van wat jij wilt en wat jij zou willen doen.
Het fundament hiervoor is de waarheid die we net noemden – “heb jezelf eerst lief en koester jezelf, vóór iedereen”. Maar veel mensen kunnen deze waarheid niet goed toepassen en belanden in een toestand van lijden. (Wordt de volgende keer vervolgd)
