De dimensie verhogen van wat je leven de moeite waard maakt (deel 2)
Gepubliceerd op Bijgewerkt op
Eerder artikel in deze reeks
[blogcard url=”https://nl.ascension21.com/voice-of-brothers-314/”]
(Vervolg van de vorige keer)
★De dimensie verhogen van wat je leven de moeite waard maakt
Ook al was wat je leven betekenis gaf geworteld in een kleine zelfgenoegzaamheid, dat is het verleden, tot aan dit moment. Vanaf nu kun je zoveel je wilt overstappen op een altruïstische reden om te leven.
Verhoog de dimensie van wat je leven de moeite waard maakt.
Dat kun je zeker bereiken, alleen al door de manier waarop je je eigen bewustzijn gebruikt.
Of je denkt “Ik kan het” of niet, of je besluit “Ik zal laten zien dat ik het kan” of niet – dat kruispunt van keuze en besluit is altijd dit moment, het moment dat steeds voorbijgaat en aankomt.
Zodra je die keuze en dat besluit in één ogenblik hebt genomen, hoef je het alleen nog maar uit te voeren.
Als je het uitvoert, wordt de dimensie van wat je leven de moeite waard maakt verhoogd.
Ook als je eenmaal besluit, het in daden omzet en struikelt, is dat geen ramp.
Als je het steeds opnieuw blijft proberen zonder op te geven, ontsnap je zeker uit de kooi van de gewoontegedachten.
En als je, zoals we eerder noemden, je reden om te leven vindt in werken aan het samenleven van alle levende wezens, de natuur en de mensheid, en leeft door je geest en lichaam te wijden aan de vrede en rust van de aarde, dan kunnen we zeggen dat wat je leven de moeite waard maakt het bewustzijn van de godheden in je fysieke lichaam belichaamt.
Zulke mensen zijn al afgestudeerd als “mens” zonder het zelfs maar te merken, en leven het leven van een “hito” – in het Japans kan het woord voor “persoon” worden geschreven met tekens die “waar de geest verblijft” betekenen.
In onze uitleg beschrijft het Japanse woord voor mens, ningen, geschreven met de tekens voor “persoon” en “tussenruimte”, een toestand waarin er een tussenruimte is tussen de persoon en het leven.
Het is een toestand waarin er iets ontbreekt tussen het leven en jezelf.
Het Japanse woord manuke – letterlijk “de tussenruimte ontbreekt”, gebruikt in de betekenis van dwaas – verwijst naar een toestand waarin er een tussenruimte is tussen het ware lichaam van het leven en het fysieke lichaam.
Mensen bij wie die tussenruimte is verdwenen en die het heilige bewustzijn van het leven zelf leven, zijn dus al begonnen hun eerste stappen te zetten als ware mensen.
En wanneer iemand niet leeft als een “mens” met een tussenruimte, maar als een persoon die het bewustzijn van de godheden zelf is, kunnen we zeggen dat hij al begonnen is zijn leven te gaan als lid van de kosmische mensheid.
Als je jezelf op deze manier opnieuw bekijkt aan de hand van wat je leven nu betekenis geeft, kun je zelf peilen hoe ver je evolutie van het bewustzijn is gevorderd.
Zonder het aan iemand te hoeven vragen.
Als alles wat je denkt, zegt en doet alleen de hele wereld betreft, alleen de evolutie van de mensheid, alleen de manifestatie van de waarheid, alleen de harmonie van alle dingen in de schepping, dan valt er niets meer te zeggen.
Opdat de dag dat ieders reden om te leven daarin geworteld is ook maar één dag eerder komt, leid alsjeblieft de Goddelijke Vonk van de mensheid door het zelf in praktijk te brengen. (Einde)
