Over het onderzoeken van het hart (deel 2)
Gepubliceerd op Bijgewerkt op
(Vervolg van de vorige keer)
★Hoe je de geoxideerde gedachten van het kleine zelf terugbrengt naar het grote Licht van het Leven
Jij hebt de sleutel in handen om van al je eigen lijden af te komen.
Niemand anders kan die in handen hebben.
Want elk gevoel dat je over de buitenwereld hebt, is een projectie van wat er in je hart is.
Lijden dat materiële vorm heeft aangenomen en geestelijk lijden zijn allebei, vanuit de diepten van het leven gezien, als illusies die eens zullen verdwijnen.
Wanneer je dit feit helder beseft en aanvaardt, wordt alles in je wereld plotseling beter.
Op dat moment, alsof een hopeloos verwarde draad ontward is, ga je het hele beeld van elk lot kennen.
Onderzoek daarvoor je hart.
Om het in een beeld te zeggen: het betekent eenvoudig kijken naar elke gedachte die door de hemel van je hart drijft.
Welke gedachte er ook verschijnt, word er nooit één mee; kijk gewoon hoe ze wegdrijft.
Het bewustzijn in het midden dat kijkt, is je zelf dat het leven zelf is, je goddelijke zelf.
Breng daarvoor je bewustzijn tot rust, en breng het bewustzijn dat je als jezelf beschouwt terug naar het ware lichaam van het leven in de allerdiepste diepten van je hart.
De manier om dat te doen is wat we altijd zeggen: maak je voortdurende ademhaling langzaam.
Waarom is dat goed? Omdat het bewustzijn van de bron van alle leven, dat het universum heeft geschapen, zo lang en diep ademt dat het eindeloos aanvoelt, en naarmate je dichter bij het ritme van die oorspronkelijke ademhaling komt, kom jij, een klein leven, dichter bij het bewustzijn van het Grote Leven en keer je ernaar terug.
Je kunt dit niet begrijpen door te denken met de fysieke geest, dus, zoals ze zeggen: proberen is de proef op de som.
Het pad van de evolutie van het bewustzijn dat de mensheid moet volgen, is het proces van terugkeren naar de bron van het hart, dus laat het kleine zelf eenvoudig verdwijnen als wat het is, en keer terug naar het grotere grote zelf.
Er is geen ander pad dat naar de evolutie van het bewustzijn leidt, dus verruim je bewustzijn tot je de hele wereld in jezelf kunt vinden.
Wanneer je een hart hebt dat alles koestert vanuit de kant van de bron van het leven, word je voor je het weet iemand die geen lijden voelt.
Zonder uitzondering.
En op dat pad is er, hoe ver je ook denkt het te beheersen, altijd een diepere toestand daarachter.
Zo eindeloos diep is het midden (de bron) van het universum.
Het is waar dat het universum uitdijt.
Maar het dijt niet alleen fysiek uit; het dijt ook spiritueel uit.
Die waarheid zal duidelijk worden wanneer de wetenschap van de godheden in de wereld van de aarde wordt geïntroduceerd, dus voorlopig is het genoeg om gewoon te denken: “Zo zit het dus.”
Wat we op dit moment duidelijk kunnen zeggen, is dat het uitstorten van een oneindige wil om te groeien je redt uit de diepten van het lijden en de geoxideerde gedachten van het kleine zelf terugbrengt naar het grote Licht van het Leven.
De manier om dat te doen is zoals we zojuist beschreven, dus probeer het eens.
Dan zal je goddelijkheid zich beslist openen.
En je zult merken dat alle grote rampen in kleine zijn veranderd, en kleine in geen.
En er zal een tijd komen waarin je, voor je het weet, overloopt van liefde en dankbaarheid en harmonie voelt in alles in je leven.
Die tijd is al heel dichtbij gekomen.
Laat de overtuiging dat het niet ver weg is dus groeien tot ze natuurlijk besef wordt, en leid jezelf met heel je hart. (Einde)
