“Feitendenken” en “indrukdenken”

Laten we vandaag wat dieper ingaan op hoe het menselijk denken werkt.

Stel dat we denken dat geworteld is in de goddelijkheid “feitendenken” noemen.

Dan zou je de andere soort denken “indrukdenken” kunnen noemen, dat ervan overtuigd is dat het fysieke lichaam het zelf is.

Een kenmerk van het laatste is dat het een gevangenis van subjectiviteit bouwt en zichzelf daarin opsluit.

Je zou kunnen zeggen dat het een denkpatroon is dat in die gevangenis illusies schept, gedreven door emotionele gedachten, en daarin blijft weken.

Mensen die zo denken, zien de feiten uiteindelijk verwrongen, hoe ver ze ook gaan.

Ze beslissen alles met “dit is wat ik denk” of “zo voel ik het”.

Daarom komt er altijd een filter van subjectiviteit over de dingen, en hebben ze moeite de dingen in hun essentie te vatten.

Een kenmerk van mensen die “feitendenken” kunnen toepassen dat geworteld is in de goddelijkheid, is dat ze kijken naar wat ze met hun vijf zintuigen waarnemen zonder er de subjectiviteit van emotionele gedachten in te mengen.

Hoe ver ze hun denken ook ontwikkelen, het blijft dus een opeenstapeling van feiten en niets anders.

Als je rustig alleen naar de feiten kijkt, kun je zien wat er hoe zal veranderen als er iets gebeurt, toch?

Dan wordt duidelijk welke veranderingen nodig zijn en wat moet worden losgelaten, zowel in het lot van een individu als in het lot van de mensheid.

Op sterren met beschavingen die verder gevorderd zijn dan die van de aarde, is zulk rationeel denken vanzelfsprekend, en vervallen mensen nooit in toestanden van conflict op basis van emotie.

Kijk naar de mensen van de aarde.

Veel mensen zijn het tegenovergestelde, nietwaar?

Daarom komt er nooit een einde aan misverstanden en conflicten, toch?

Dat alles is het instinct van zelfbehoud dat de goddelijkheid volledig is vergeten.

Je zou het ook een afweerreactie kunnen noemen die geworteld is in het fysieke lichaam.

Op dit moment is op aarde het protectionisme in opkomst, en er is een kant waarin elk land en ieder mens op zijn hoede leeft en denkt: “IK-MOET-MEZELF-IN-MIJN-EENTJE-BESCHERMEN.”

Maar ook dat moet niet in één klap worden neergehaald met waardeoordelen van goed en slecht.

Alles is eenvoudig de gestalte van het gaan van een noodzakelijke weg in het proces van het bereiken van grote harmonie.

Wat is er nu werkelijk nodig?

Het antwoord ligt diep in ieders ziel.

Het vatten met een verstand dat vrij is van emotie, is “feitendenken”.

Ik zei aan het begin dat “feitendenken” denken is dat geworteld is in de goddelijkheid, nietwaar?

Dat is precies waar je goed op moet letten.

Het is het bewustzijn van het universum zelf, dat alles heeft voortgebracht en nog steeds blijft voeden.

Het is het hart van de onvoorwaardelijke liefde zelf, die alles zonder voorwaarden liefheeft.

Het is het bewustzijn dat de moeder en vader van het universum is.

Mensen van wie het bewustzijn op die coördinatenas van de goddelijkheid staat, kijken vanzelf naar alles, zonder zich schrap te zetten met de gedachte: “Ik moet.”

Als je de wereld van een enkele ster vergelijkt met een enkel melkwegstelsel, zou je kunnen zeggen dat zulke mensen consequent niet leven als planeten die licht ontvangen, maar als vaste sterren die licht geven.

Want ze geven eenvoudig voeding aan de mensen om hen heen en dringen zichzelf nooit op.

Op een aarde vol zelfgelding is consequent zo leven misschien niet gemakkelijk.

Maar als je, in de wereld van de aarde waar goed en kwaad vermengd zijn, een leven van de onvoorwaardelijke liefde zelf kunt blijven leiden, zal de wereld veranderen, te beginnen rondom jou.

Absoluut.

De kracht om een lot van grote harmonie te openen, ligt in de goddelijkheid.

Wilskracht die niet zo is, maakt vijanden, blijft afweerreacties oproepen en laat je nooit rusten.

Hoe definieer je jezelf?

Volgens welke maatstaf denk je over de dingen na?

Laten we daar goed naar kijken en ons herinneren wat we bedoeld zijn te zijn.