Hoe je herinneringen loslaat en de toekomst opent – 5 (het laatste bericht van het jaar)

(Vervolg van de vorige keer)

Ken het echte nu en werk mee aan het opbouwen van een duurzame samenleving

Hier is een vraag.

Waarom denk je dat je het verleden voor het nu hebt aangezien?

Weet je het niet? Kun je het niet meteen onder woorden brengen?

Ja, dat is precies de toestand waarin je herinnering verwart met het huidige bewustzijn.

Ik zei: “Herinnering is niets meer dan gegevens uit het verleden”, nietwaar?

Mensen die daar werkelijk van overtuigd zijn, kunnen de herinnering en zichzelf als gescheiden zien.

Voor wie niet overtuigd is: maak je geen zorgen. Terwijl je die vertrouwde zin met gevoel blijft herhalen, alsof je je verwondert: “De ik die ik dacht dat ik was, bleek toch niet de echte ik te zijn”, zul je ze vanzelf als gescheiden kunnen zien.

En om preciezer te zeggen dat herinnering niets meer is dan gegevens uit het verleden: het is “niets meer dan feiten uit het verleden, vervormd door de filter van het ego”.

Het is niet de waarheid van dit moment.

De waarheid van dit moment is wat je denkt, wat je zegt en hoe je handelt als reactie op verschillende verschijnselen en de bewegingen van de mensheid, toch?

Het echte nu verwijst alleen naar de bewegingen van je eigen bewustzijn op elk moment.

Dat alleen is het echte nu.

Het bewustzijn dat dat werkelijk ter harte neemt, is het bewustzijn één dimensie hoger waarover ik altijd spreek.

Zolang je het echte nu zo kent en het gebruikt, kan de mensheid in een oogwenk nadenken over haar verkeerde daden uit het verleden en een werkelijk duurzame wereld scheppen.

Het verspreiden van “de cultuur van mottainai (niet verspillen), die uit Japan afkomstig is”, het bevorderen van het hergebruik van goederen en materialen, energiebeleid zonder koolstof: dit zijn allemaal belangrijke inspanningen. Pas wanneer daar een verandering in de staat van het hart van de mensen bij komt, zal het lot van de aarde werkelijk behouden blijven.

Denk er goed over na.

Als naast het maken en verspreiden van goede regels ook de denkgewoonten van de mensheid veranderen, hoeven we niet dezelfde weg te herhalen.

Waar het om gaat, is dat ieder mens in de mensheid de fundamentele maatregel in handen heeft die tot een oplossing bij de wortel leidt.

Het idee dat “iemand het toch wel doet, dus ik hoef niets te doen” is uit den boze, maar het zou prachtig zijn als ieder mens de ogen van zijn hart zou openen en zou gaan meewerken aan het opbouwen van een betere ster.

Ontwaak uit de droom, handel, volbreng en kom tot bestaan

Nu is het tijd om samen te vatten.

De tijd die je met je gedachten als “nu” beschouwt, is als “tijd in een droom” die je ziet terwijl je slaapt.

Veel mensen op aarde hebben nog een hart dat dommelt.

Dat betekent dat ze niet met het oog van het hart open naar de wereld kijken.

Wat nu nodig is, is de wereld niet met het fysieke oog maar met het oog van het hart te zien, en elke gewoonte bij te werken (te hervormen).

Wanneer je diep kijkt naar het veranderen van gewoonten, ga je zien dat juist “de reactiepatronen die onbewuste reflexen zijn” moeten worden overschreven, toch?

De sleutel tot het openen van dat oog van het hart wordt gevonden door degenen die dit werkelijk ter harte hebben genomen.

Als iemand denkt: “Is het niet goed om te blijven zoals het is?”, “Er hoeft toch niets te veranderen?”, “Nee, nee, het is beter dat er niets verandert”, duurt het voor die persoon misschien wat langer om uit de droom te ontwaken, en gaat hij misschien ergens anders verder met leren.

Maar ook dat is de weg van de evolutie gaan, dus het is niet zo dat het niet goed is als dat gebeurt.

Uiteindelijk wordt wat je kiest, hoe je beslist en welke weg je neemt overgelaten aan de beslissingen en daden van ieder mens.

En waar het om gaat wanneer je naar jezelf en anderen kijkt, is dit: “Hoe verkeerd de weg die iemand gaat ook lijkt, het is allemaal de gestalte van die persoon die de weg gaat die voor hem noodzakelijk en onvermijdelijk is, dus er is geen enkele reden om het als een probleem te zien.”

Er is maar één ding dat je hoeft te doen: de goddelijkheid in elk afzonderlijk wezen zien, het proces doorlopen van oefenen om dat als vanzelfsprekend te beschouwen, en uiteindelijk leven in een wereld waarin alleen de goddelijkheid natuurlijk is.

Zolang je zo leeft, zal wat je met een verheven wil doet zeker worden volbracht, en zul je een nieuw zelf blijven voortbrengen en baren.

Dat is het verhaal van je toekomst, dat zich ontvouwt voorbij het loslaten van herinneringen.

Nog een laatste woord.

Beschouw het loslaten van herinneringen niet als iets moeilijks.

Zodra je begrijpt dat het slechts gegevens zijn, kun je het vanzelf objectief zien, en ook er in vogelvlucht op neerkijken zal vanzelf komen.

Want voor jou is het al slechts een kwestie van tijd.

(Einde)