Een gesprek om te openen als je niet weet wat je met je bewustzijn aan moet (2/4)
Gepubliceerd op Bijgewerkt op
Vorig artikel in deze reeks
[blogcard url=”https://nl.ascension21.com/voice-of-brothers-370/”]
(Vervolg van de vorige keer)
★Beeldtraining om met kosmisch bewustzijn te leven
Laten we nu samen wat beeldtraining doen, als manier om de werkelijkheid van dat licht (je ware zelf) te vatten met een bewustzijn dat nog in termen van het fysieke lichaam denkt.
Als je het je met een helder hart, vrij van twijfel, kunt voorstellen, dan kun je vanaf vandaag, wiens gedachten, woorden en daden je ook meemaakt – zelfs als de persoon voor je je karmische gedachten, woorden en daden recht in het gezicht werpt – en welke gebeurtenissen zich ook voor je ogen afspelen, dat alles herkennen als een proces waardoor het hele universum evolueert en schept, en ernaar kijken met een goddelijk hart dat het zacht omhult en omarmt.
Klaar?
Laten we eerst het tafereel neerzetten.
Zodra je een rustige ruimte en tijd hebt gevonden, met zo min mogelijk mensen om je heen, sluit je je ogen terwijl je langzaam en diep ademt.
In de badkamer, in bad of in bed is ook prima.
Je kunt zitten of liggen in elke houding die prettig is.
Goed, laten we beginnen.
Wat we nu gaan doen, is de persoon die je gemoedsrust verstoort zien als een piranha, de woeste vis die in de Amazone leeft, en jezelf voorstellen als een schattig visje dat in één hap zou worden opgegeten als het een hongerige piranha tegenkwam.
Kun je je het tafereel in de rivier levendig voorstellen?
Dat visje is precies de grootte van je bewustzijn op dit moment. (Het punt om te oefenen wanneer je dit herkent, is niet te oordelen in termen van goed of slecht, leuk of niet leuk, maar het eenvoudig te zien zoals het is: “Ik zie het, zo zit het dus.”)
Zodra je dat kunt, wis je dat beeld van het scherm van je geest en ga je over op het beeld van het volgende tafereel.
Stel je vervolgens, terwijl je de ander nog steeds als dezelfde onhandelbare piranha ziet, jezelf deze keer voor als de Amazone zelf, en laat je verbeelding zich uitbreiden tot je het echt kunt voelen.
……
Hoe gaat het met meneer Piranha?
Hoe hongerig hij ook is, die piranha kan jou niet opeten en zwemt rond op zoek naar ander voedsel, nietwaar?
Vanuit jouw standpunt kun je zien dat de piranha, tot nu toe (toen je een visje was) een lastige tegenstander, nu jij de rivier zelf bent geworden, slechts één schattige vis is tussen de vele levende wezens die in jouw lichaam (de hele Amazone) leven.
Zelfs als die piranha zou merken dat jij, ooit een visje, in de rivier zelf bent veranderd, en hoe hard hij ook op jou, de rivier, zou afstormen en bijten, hij zou alleen maar slokken rivierwater binnenkrijgen – jou, de rivier zelf, zou hij niet kunnen opeten.
Dat betekent (vanaf hier terug naar het werkelijke bewustzijn) dat je, zolang je de werkelijke omvang van het bewustzijn dat je voelt groter maakt, niet in het minst aan het wankelen wordt gebracht, wat de ander je ook aandoet. (Wordt de volgende keer vervolgd)
