Een gesprek om te openen als je niet weet wat je met je bewustzijn aan moet (1/4)
Gepubliceerd op Bijgewerkt op
★Laat je gedachten uitgaan naar het ware lichaam van het leven
Er zijn momenten waarop je gedachten heen en weer worden geslingerd door woorden en daden van anderen die je onaangenaam vindt, en je niet weet wat je ermee aan moet – “Ach, ik ben hopeloos. Zo gaat het niet, zo gaat het niet. Maar wat moet ik doen…” – en je tot stilstand komt, nietwaar?
Laten we het vandaag hebben over een bijzondere manier om je bewustzijn te gebruiken die op zulke momenten helpt.
Laat je gedachten op zulke momenten uitgaan naar je lichtlichaam (de binnenste trilling van het leven, het bewustzijn van het universum zelf), dat nog dieper ligt dan je geestlichaam en goddelijk lichaam (de lichamen diep in je fysieke lichaam). Zodra je je dat kunt voorstellen, geloof dan uit de grond van je hart en verklaar moedig: “Ik leef niet in een fysiek lichaam – ik leef in een groot lichtlichaam. Ik ben het universum zelf.”
Er is een woord van waarheid in de wereld: “Mensen worden wat ze denken dat ze zijn.”
Maak gebruik van die wet.
Eigenlijk gaat het er niet om of je het verklaart of niet, of je het gelooft of niet. Zodra je de werkelijkheid van het leven – de geest gaat voorop en het lichaam volgt – tot je natuurlijk besef maakt, zul je zien dat het een volkomen vanzelfsprekend feit is.
Vergeleken met het fysieke lichaam zijn zelfs het geestlichaam en het goddelijk lichaam onvergelijkelijk uitgestrekt. Maar als je helemaal teruggaat naar de uiteindelijke bron en oorsprong van het leven, klaart in die grootsheid, waar zelfkleinering van welke omvang of diepte ook helemaal niets betekent, je hart op alsof de manier waarop je je over kleine dingen druk maakte nooit heeft bestaan.
Dat komt doordat je het uiteindelijke feit leert kennen: “Ik was zelf het universum zelf – alles van alles.”
De “ik zoals ik verschijn”, die de fysieke geest herkent, is misschien een piepklein bewustzijn (of liever een klomp gedachten), maar de “ik zoals ik werkelijk ben” is grenzeloos uitgestrekt – een kosmisch bewustzijn dat alle sterrenstelsels in zijn lichaam draagt.
Je was de ruimte zelf, en de sterren, en de kracht die alle levende wezens in elke hemel en aarde in leven houdt, en de wind, en het water, en het land.
De waarheid van het bewustzijn, het uiteindelijke ware hart en ware lichaam van het leven, is het leven dat bruisend aan het werk is als de kracht die alle dingen in de schepping tot bestaan brengt en voedt.
Wanneer het in vorm verschijnt, verschijnt het stralend als de oneindige bron van het leven die talloze honderden miljarden sterrenstelsels in zijn lichaam draagt – een licht als zonlicht tot de macht honderden miljoenen.
Er is de uitdrukking “verblindend”, maar het licht van het ware hart en ware lichaam van de mens is een groot licht dat zo schitterend is dat je je ogen niet open zou kunnen houden.
Dat is de oorspronkelijke (ware) gestalte van het licht van het leven in de mensheid. (Volgende keer vervolgd)
