Leven als iemand die in leven wordt gehouden – 6

(Vervolg van de vorige keer)

Wat u hebt gezien, gehoord, aangeraakt, geroken, geproefd….

Als uw hart daardoor wordt bewogen, ligt de oorzaak daarvan in uzelf.

Die gedachten zijn wat u zelf hebt gedacht over wat u zag, hoorde, aanraakte enzovoort; u werd niet door iets anders gedwongen ze te denken.

U denkt misschien: “Waarom zoiets vanzelfsprekends zeggen?”, maar dit is het belangrijke punt.

Het is niet zo dat de dingen die uw vijf zintuigen raken u iets laten denken; het is uw bewustzijn dat iets denkt over het ding dat het heeft gezien.

Zolang u dit mechanisme begrijpt, dat u iets denkt over de dingen die uw vijf zintuigen raken, zal een mens niet verdwalen en zich geen zorgen maken.

Doordat veel mensen dit slechts vaag beseften, konden zij niet ontsnappen uit de kooi van de twee polen (de wereld van de dualistische tegenstelling).

Het is een voorbeeld dat ik vaak gebruik, maar er zijn momenten waarop meerdere mensen naar één persoon kijken, en de een denkt: “Dat is een goed mens”, terwijl een ander denkt: “Ik kan die persoon gewoon niet aardig vinden.”

Het is alsof meerdere mensen naar een bepaalde kleur kijken en ieder die anders ziet (voor de een ziet die er rood uit, voor een ander blauw, voor weer een ander zwart, enzovoort).

Waarom gebeurt dit? Omdat zij door het filter van het ego naar de wereld kijken.

Lange tijd zagen wij als mensheid het fysieke lichaam als ik, u en die persoon.

Omdat wij een bewustzijn dat zich kon uitbreiden tot de omvang van het universum, beperkten tot iets binnen een fysiek lichaam van zoveel centimeter lang en zoveel kilo zwaar.

Maar zoals ik altijd zeg, de waarheid van een mens is niet zo’n nietig bestaan.

Aan de bron van ons menselijke bewustzijn ligt de grote kracht, de grote wijsheid, die het universum schept en bestuurt.

Want het bronbewustzijn dat het universum heeft geschapen, heeft met de mensheid van elke planeet de zeggenschap gedeeld om de wereld van grote harmonie te scheppen die het voor ogen had.

Doordat wij dat feit waren vergeten, zag de mensheid zelf en anderen als gescheiden wezens, en vergat zij volledig dat precies dezelfde energie als ons eigen leven ook door de natuur en de levende wezens stroomt.

Maar zelfs de gedachten, woorden en daden van de mensen van de aarde die op fouten lijken, waren het plan van het universum dat in het ontwikkelingsproces van de planeet was ingebouwd.

Bezin u dus, jazeker, maar spijt is niet nodig.

Het tijdperk waarin men leefde en de waarheid volledig was vergeten, is al voorbij.

Van nu af aan kan de mensheid van de aarde de waarheid van het leven installeren in het bewustzijn van het fysieke lichaam en die vrij gebruiken.

(Wordt vervolgd)