Je vermogen tot herkenning trainen (deel 1)
Gepubliceerd op Bijgewerkt op
★Oefen in kijken door de hoek en dimensie van je bewustzijn te veranderen
Als manier om je bewustzijn te laten evolueren te midden van je dagelijkse werk, is het goed om jezelf te trainen om af en toe de hoek en dimensie te veranderen van waaruit je je bewustzijn uitzendt.
Als we het in driedimensionale termen zouden uitleggen… bijvoorbeeld, even kijken – ja, bijvoorbeeld: mensen die altijd van bovenaf op anderen neerkijken, begrijpen misschien de gevoelens niet van wie van onderaf omhoogkijkt, nietwaar?
En mensen die altijd alleen van de rechterkant naar de dingen kijken, weten niet hoe de dingen er van de linkerkant uitzien.
Mensen die de berg Fuji alleen ooit vanaf de kant van de Stille Oceaan hebben gezien, kennen de prachtige driehoekige Fuji niet die je vanaf de kant van het Kawaguchimeer ziet; en mensen die anderen alleen recht van voren, aan de oppervlakte bekijken, kunnen hun zijkanten, hun rug of hun hart niet zien.
En mensen die zich opsluiten in de schil van het ego en de wereld altijd alleen van hun eigen kant bekijken, zijn in een bewustzijnstoestand waarin herkenning vanuit een gezichtspunt buiten het ego dat ze als zichzelf beschouwen, hun voorstellingsvermogen te boven gaat en moeilijk te begrijpen is, nietwaar?
Laten we het in het verhaal van vandaag daarom, voor wie de evolutie van het bewustzijn nastreeft, hebben over een deel van de gezichtspunten die wij herkennen: “Er zijn ook zulke manieren van zien en denken.”
Goed?
Breng je oppervlaktebewustzijn tot rust met diepe ademhaling, stem je af op de ogen en oren van het hart (het goddelijke oog en het goddelijke oor) die zowel subject als object omvatten, en luister goed.
Alle gebeurtenissen en relaties die in de wereld verschijnen, zijn projecties van het innerlijke universum van degene zelf die ze zo ziet en voelt. Als je deze wereld (de buitenkant) dus als hoofdonderwerp beschouwt en de wereld alleen beter probeert te maken door dingen buiten jezelf (de binnenkant) te veranderen – de uiterlijke objecten –, kan dat in zekere zin een omweg worden.
Want als je alleen je omgeving probeert te veranderen zonder je eigen herkenning te veranderen, botst kracht op kracht en ontstaat er weerstand, nietwaar?
★Wat moet veranderen, is je eigen herkenning – iemand of iets proberen te veranderen is bewustzijn uitzenden vanuit de verkeerde hoek en dimensie
In werkelijkheid moet je dus, voordat je anderen of de buitenwereld probeert te veranderen, de dimensie van je eigen herkenning verhogen.
Wanneer je alleen de buitenwereld probeert te veranderen, glipt het ego er gemakkelijk tussen.
Andersom gezegd: wanneer de manier verandert waarop je de wereld buiten je ziet, verandert het object zelf.
Omdat je herkenning verandert, ziet het er anders uit.
Pas dan begint de kracht te werken die het uiterlijke object verandert.
Daarom zeggen we altijd: “Laten we in alles goddelijkheid vinden.”
De werkelijkheid voor veel mensen van de aarde is dat ze, zonder dit beginsel te begrijpen, wrijven en botsen met zichzelf en anderen, en dan moeite hebben om de situatie op te ruimen.
Met “wrijven en botsen met zichzelf en anderen” bedoelen we niet alleen met iets of iemand buiten hen, maar ook dat ze in zichzelf het wrijven en botsen ervaren dat innerlijk conflict heet.
Begrijp je het?
Uiteindelijk ziet iedereen anderen en voelt iedereen de wereld precies zoals hij ze zelf herkent.
Waarom zeggen we dat? Omdat het niet zo is dat er eerst een vaststaande ander bestaat die tegen je spreekt of zich tegenover je gedraagt, en ook niet dat de wereld al zo was als je denkt voordat je haar zo herkende.
Zelfs je herkenning van iemand – “Deze persoon is zo iemand” – is slechts één kant, gezien vanuit jouw gezichtspunt.
En je kijk op de wereld – “Deze wereld is zo’n wereld” – is slechts de wereld zoals jij die herkent.
Als je streng kijkt naar wat de “feiten” die mensen voor waar houden werkelijk zijn, zou je kunnen zeggen dat er evenveel van zijn als er mensen zijn. (Volgende keer verder)
