Om je de ultieme waarheid te herinneren

★Om je de ultieme waarheid van het universum te herinneren

Laten we het vandaag hebben over de ultieme waarheid van het universum.

Als ik jullie dit vertel, kan ik niets diepers overbrengen dan “wat op ons bewustzijnsniveau waargenomen kan worden”, wij die het vertellen. Toch is het genoeg om de trilling van het bewustzijn van de mensen van de aarde te richten op de buurt van de diepste diepten van het hart, dus kalmeer je emoties en luister goed.

 

De ultieme waarheid van het universum is deze: “Het bewustzijn dat kan voelen ‘alles is mijzelf’, is het bewustzijn van de bron van het leven zelf.”

Met andere woorden: als je uit de grond van je hart kunt verklaren: “Alles is ik”, “Ik ben het universum”, “Alle dingen in de schepping zijn in mij”, zonder enige inspanning of vertoon, als een natuurlijk besef, dan kun je zeggen dat die persoon het bewustzijn van de bron van het leven leeft.

★Alles is vertakt uit één bewustzijn

De schijnbaar ontelbare sterren en de vele dimensionale lagen van hemel en aarde die zich op die sterren ontvouwen: kort gezegd is dat de ontvouwing van de wereld van het grote universum.

Als je al die ontvouwing terugvolgt tot haar grote bron, dan begon alles uit het ene hart van het universum.

Het is een bewustzijn dat je ook de kern van het universum, de ouder van het universum of zelfs de God van het universum zou kunnen noemen, een werkelijk bewustzijn dat plechtig bestaat als de levensenergie zelf, diep in het hart van ieder lid van de kosmische mensheid.

Lang, lang geleden, en nog verder terug, en nog verder, eindeloos terug naar een duizelingwekkend ver verleden, aan het allereerste begin van het universum, toen er nog geen ruimte en geen ster bestond, was er slechts één enkel punt van bewustzijn.

Op een bepaald moment splitste dat ene bewustzijn zich in allerlei werkingen, en de ruimte, het gemanifesteerde universum, werd geboren.

Dat was een gebeurtenis in de wereld van de diepste diepten van de dimensie, en “werkingen” betekent spirituele afstammingslijnen.

Er zijn in totaal zeven van die werkingen, of spirituele afstammingslijnen.

Alles in het universum is gebaseerd op zeven en breidt zich steeds verder uit.

Ieder lid van de kosmische mensheid heeft een van die zeven lichten als zijn directe geest. Wanneer zij de andere zes lichten in harmonie laten stralen binnen dat ene centrale licht, versmolten tot één vorm (kleur, klank en licht), eindigt één levenscyclus (ze hebben hun missie vervuld), en beginnen ze opnieuw vanuit de bron van het universum om over te gaan tot het leren en ontwikkelen rond een andere spirituele afstammingslijn.

Daarna is er leren in een nog verdergaande ontwikkeling van spirituele afstammingslijnen, maar dat hebben we zelf nog niet ervaren, dus ik kan het niet goed uitleggen.

Sorry.

★Een bewustzijn dat dieper gaat dan eenheid

Trouwens, op jullie planeet bestaat het woord “eenheid”, toch?

Het is het gevoel: “Alles is één leven. Ik, deze persoon, die persoon, de dieren, de planten, de stenen, de bergen, de rivieren en de zeeën hebben allemaal leven uit dezelfde wortel.”

Veel en veel dieper dan dat gevoel, en nog dieper en dieper, zetelt het bewustzijn van “Alles is ik”.

Dat bewustzijn is de bron van alles wat is, wat je het centrum van het universum, de bron van het leven of de grote oorsprong van alles zou kunnen noemen.

Wanneer het licht van die bron van het leven aan de oppervlakte komt, denkt het veld van het bewustzijn niet vaag: “Alles is één.” Het weet als vanzelfsprekend dat alles in zichzelf is en ziet het naar buiten geprojecteerd, buiten hart en lichaam.

Daarom voelt het natuurlijk aan dat de verantwoordelijkheid voor de disharmonie van het aardse rijk “niet bij anderen ligt, maar bij mijzelf”.

Hmm, het is moeilijk. Deze uitleg komt niet echt over, hè?

Het is een toestand waarin niet slechts één dimensie, maar vele lagen van dimensies over elkaar heen worden gezien, dus het laat zich niet goed in driedimensionale woorden uitdrukken.

In elk geval woont in de mensheid het oorspronkelijke bewustzijn van “alles is mijzelf” dat ik zojuist heb beschreven, en heeft de mensheid de missie om de verschillende elementen van het universum voort te brengen en te voeden volgens het principe van de harmonie, en om in de verschillende dimensionale hemelen en aardes werelden op te bouwen die overvloeien van waarheid, goedheid en schoonheid.

★Wanneer je het leven de rug toekeert

Mensen die, hoewel ze als mens geboren zijn, geen aandacht aan die missie schenken en alleen hun eigen winst en geluk of dat van hun naasten, of het plezier van het moment najagen, moeten op de lange duur, vroeger net als nu, ergens tegenspoed proeven, in de mate waarin ze zijn afgedwaald van de stem van hun eigen leven.

Het is niet zo dat iets anders dan die persoon hun dat aandoet. Het is het beeld van die persoon die zichzelf laat lijden, in verhouding tot hoe ver hij is afgedwaald van het principe van de harmonie, de wet van het universum.

Als je kunt voelen “alles is een uitdrukking van mijzelf”, dan zou je niet denken: “Ik geniet in mijn eentje van het goede leven, al moet ik anderen daarvoor wegtrappen”, toch?

Juist omdat je denkt: “Ik en de anderen zijn afzonderlijke wezens” en “De natuur en andere levende wezens dan de mens staan los van de mens”, ga je denken: “Zolang het met mij goed gaat, is alles goed”, nietwaar?

★Toen onze ster op de aarde leek

Ook op onze ster was er lang geleden een tijdperk waarin de mensheid in zo’n toestand verkeerde.

De laatste fase ervan leek echt heel erg op de aarde van vandaag, een zeer harde situatie.

Toen het tot het uiterste was gekomen en er niets meer gedaan kon worden, verscheen de kosmische mensheid in grote aantallen in vliegende schotels en leerde ons manieren om een duurzame toekomst te scheppen.

Wat zij ons leerden, was dat het verhaal over de toestand van het menselijk bewustzijn belangrijker was dan technische of materiële verhalen.

Destijds schudden veel van onze voorouders in hun hart twijfelend het hoofd, maar ze hadden respect voor de wetenschappelijke kracht die zelfs massavernietigingswapens kon neutraliseren, dus half twijfelend probeerden ze allemaal te doen wat hun was gezegd.

Uiteindelijk veranderde dat de levenswijze van de mensheid tot in de wortel.

Terwijl ze leefden door elkaar de hand te reiken en elkaar te helpen, ongeacht ras, volk, leeftijd of geslacht, herleefde de goddelijkheid die ze hadden laten sluimeren voor hun eigen ogen.

Toen begonnen er, vreemd genoeg, planten te groeien in gebieden waar geen planten groeiden.

Het weer werd rustig.

De zeeën en rivieren werden schoon.

Onzuiverheden verdwenen uit de lucht.

Kunstmatige gifstoffen werden uit de lichamen van de levende wezens verwijderd, ook uit die van de mensheid.

De levensduur van de levende wezens werd langer.

De emoties van de mensen werden gezuiverd, en alle dingen werden in harmonie uitgevoerd.

En toen de mentaliteit van het recht van de sterkste en het dierlijke instinct van zelfbehoud uit de levenswijze van de mensheid verdwenen, verdween ook de voedselketen van het recht van de sterkste uit de dierenwereld.

Om precies te zijn: iedereen begon prana (spirituele elementen) op te nemen uit de lucht en uit planten (het oorspronkelijke voedsel in plaats van vlees), en de levende wezens hielden op elkaar op te eten.

En zo beseften al onze voorouders het eindelijk.

Dat alles een weerspiegeling was van het menselijk bewustzijn.

Dat als het menselijk bewustzijn verandert, de gemanifesteerde wereld die zich voor je ogen ontvouwt verandert.

Dat wij de scheppers waren van de hemel en aarde die ons gegeven waren.

★De weg die de mensheid van de aarde zal gaan

Wat ik zojuist heb verteld, is een verhaal uit het verre verleden van onze ster, maar tegelijk is het ook een herinnering uit jullie verre vorige levens.

En dit verhaal is ook het verhaal van de weg die de mensheid van de aarde vanaf nu zal gaan.

Jullie en wij hebben allebei op deze manier de werelden van vele sterren voltooid.

Om het eenvoudig te zeggen in termen van jullie “deze wereld”: nou, veel mensen trouwen als ze volwassen zijn, en na een tijdje worden er kinderen geboren, toch? (Al doet niet iedereen dat.)

En als die kinderen volwassen zijn, trouwen ze en worden er weer kinderen geboren, nietwaar?

En als die kinderen volwassen zijn, trouwen ze en worden er opnieuw kinderen geboren.

Zo verspreiden de nakomelingen zich, zelfs als je maar naar zo’n 100 jaar kijkt, over drie of vier generaties steeds verder, toch?

Met de sterren van het universum is het net zo. Er worden nieuwe sterren geboren, die zich steeds verder verspreiden, en telkens vestigt de mensheid zich daar zoals een ziel een fysiek lichaam binnengaat, voltooit die wereld en gaat dan verder naar de volgende ster.

Wat? Wat er met de vorige ster (de aarde) gebeurt nadat we vertrokken zijn?

Geesten die nog jonger zijn dan jullie gebruiken die ster als een leerplaats en gaan de weg die wij en jullie gegaan zijn.

Maar de nakomelingen die geboren worden op een ster waar eenmaal een harmonieuze wereld is voltooid, zijn prachtigere zielen dan wij vroeger waren, dus zij zullen een geschiedenis van strijd en vernietiging niet herhalen.

Op deze manier worden de sterren van het universum en de spirituele afstammingslijnen steeds verder verspreid en ontwikkeld.

★De punten van vandaag

Laat ik tot slot de punten van vandaag nog eens noemen.

Je lot wordt helemaal door jezelf geschapen.

De reden is dat jullie (de mensheid) scheppers van het universum zijn, vertakt uit de bron van het universum.

Ook al lijkt je huidige lot ongelukkig, het is niet bedoeld om iemand de schuld te geven; het is het beeld van de stroom van gedachten van lang geleden, vorige levens inbegrepen, die verschijnt en wegebt. Juist daarom kun je je toekomst met je eigen gedachten opnieuw stralend scheppen.

En nog een belangrijk punt waarover ik het vandaag niet heb gehad: elk lot ebt weg zodra het verschenen is, en je huidige gedachten, woorden en daden keren weer naar je terug als je toekomstige lot.

Door zo’n herhaling leert iedereen en komt iedereen te weten dat hij de schepper van zijn eigen lot is.

In dat proces herinner je je de ultieme waarheid: “Alles is ik.”

Zodra je begrijpt dat alles jezelf is, neem je anderen of de samenleving niets meer kwalijk, en zullen er minder mensen zijn die vloeken en schelden, toch?

Als zulke mensen toenemen van één naar twee, drie, vier, vijf, tien, honderd, duizend, tienduizend, honderdduizend, dan raken meer mensen ervan overtuigd: “Ah, als je zo leeft, kun je dus gelukkig zijn”, en volgen ze hen na, nietwaar?

Dan groeien honderdduizend uit tot een miljoen, tien miljoen, honderd miljoen, en na verloop van tijd ontwaken alle ruim zeven miljard mensen van de mensheid van de aarde tot de waarheid als hun eigen zaak, en ontvouwt zich een harmonieuze wereld op de aarde.

Dat zal zeker zo zijn!

Want zo was het op onze ster, en ontelbare andere sterren hebben op dezelfde manier het proces van de evolutie doorlopen.

Bovendien hebben jullie ons, die vele sterren tot voltooiing hebben geleid, aan jullie zijde, en hebben jullie elkaar, die dezelfde ervaring delen.

Dus de hele mensheid van de aarde zal zich zeker haar ware aard herinneren, en na verloop van tijd zal ook deze planeet een vredige planeet worden.