Wedergeboorte ervaren terwijl je nog leeft – 2

(Vervolg van de vorige keer)

Het verschil tussen “nieuwe geboorte” en een “walk-in”

Wat wij “herboren worden terwijl je nog leeft” noemen, kan worden samengevat in de woorden “nieuwe geboorte”.

Iets wat daarop lijkt, is een verschijnsel dat een “walk-in” heet en dat soms ter sprake komt in spirituele kringen.

Ze begrijpen het als “zielen die van plaats wisselen terwijl de persoon nog leeft”.

Maar strikt genomen zijn er weinig gevallen waarin zielen werkelijk zijn gewisseld.

Wat bedoel ik? Ik heb je ooit verteld dat “de meeste mensen, bij het geboren worden in het fysieke lichaam van dit leven, worden geboren als samengestelde geesten, die verscheidene spirituele afstammingslijnen dragen”, nietwaar?

De meeste mensen leven bijvoorbeeld in een vorm waarin mensen van de spirituele wereld, B, C en D, zijn samengebundeld als de ziel van een persoon die A heet, en als één mens zijn geboren.

Om het patroon van hoe ze tot één ziel worden gebundeld ruwweg uit te leggen: een geestmens van relatief hoge aard en twee of drie geestmensen die nogal wat zorg vragen, worden in precies de juiste verhoudingen gemengd en geboren.

Als de persoonlijkheid en menselijkheid die zich eerst toonden dan hoofdzakelijk B waren, is het niet ongewoon dat C of D later aan de oppervlakte komen.

Maar dat is een heel ander verhaal dan de “nieuwe geboorte” die wij aanraden.

Wat wij “nieuwe geboorte” noemen, betekent letterlijk “opnieuw leven”, in de zin van “opnieuw leven met een bewustzijn waarin de goddelijkheid is herleefd”.

In termen van de samengestelde geesten die ik net noemde, is het A noch B noch C noch D, maar “een toestand waarin een geheel nieuwe A, in wie de respectieve eigenschappen van B, C en D zijn geïntegreerd en in harmonie gebracht als een wezen van ‘één leven’, de essentie van het leven leeft”.

Om van het toneel dat deze wereld (de wereld van de verschijnselen) heet een succes te maken

“Waar komt het leven vandaan, wat doet het hier en waarheen keert het terug?”

“Waarvoor zijn we geboren?”

“Wat is de betekenis van leven?”

“Wat gebeurt er met mensen wanneer ze sterven?”

“Wat is toch de relatie tussen het universum en al het leven?”

Ik zou eeuwig door kunnen gaan, maar juist dat soort filosofisch bevragen van jezelf vormt “de grondslag waarop een nieuw geboren karakter berust”.

Dat een fysiek mens leeft, betekent dat mensen van de andere wereld naar deze wereld zijn gekomen en hier een bepaalde tijd doorbrengen, nietwaar?

Ieder van hen heeft een plan dat hij of zij vóór de geboorte had.

Als we deze wereld vergelijken met het toneel van een stuk, is het alsof de mensen die achter de schermen waren dag na dag repeteren voordat ze op het toneel staan, en de eigenlijke voorstelling is waar ze de resultaten van die oefening tonen.

Als je daar het verhaal van de samengestelde geesten aan toevoegt, is deze wereld een toneel dat wordt gespeeld als een twee- of driemansact in één enkel kostuum.

Als enkele mensen niet op elkaar ingespeeld ademen, kunnen ze niet goed spelen, nietwaar?

Dat bedoelde ik net met “een geheel nieuwe A worden, in wie de respectieve eigenschappen van B, C en D zijn geïntegreerd en in harmonie gebracht als een wezen van ‘één leven’”.

En wat overeenkomt met het script, zijn “de denkgewoonten uit vorige levens”, steeds opnieuw herhaald, terwijl wat overeenkomt met improvisatie “het goddelijke bewustzijn is dat op dit moment zelf bewust tot uiting wordt gebracht”.

Bewustzijn, gedachten en het hart worden, als je ze niet bewust gebruikt, gemakkelijk meegesleurd door gewoontegedachten, en je belandt in een manier van leven zonder frisheid, nietwaar?

In die zin is improvisatie die geworteld is in de goddelijkheid op het toneel dat deze wereld heet de ware maatstaf van het kunnen van een acteur.

(Wordt vervolgd)