Opdat de aarde geen dode planeet wordt (deel 1)
Gepubliceerd op Bijgewerkt op
★Hoe de aarde een planeet van vrede kan worden
Als iedereen zou kunnen terugkeren naar de essentie van het leven en van daaruit zou leven, zou de wereld van de aarde in een oogwenk een planeet van vrede worden.
De werkelijkheid is dat mensen dat nog niet kunnen, en daarom gaat het steeds heen en weer, één stap vooruit en één stap terug. Om iedereen te laten terugkeren naar de essentie van het leven, moet iemand als eerste opstaan en zijn eigen manier van zijn terugbrengen naar het leven dat van nature in hem bestaat.
Als er nergens iemand was om dat te doen, zou het heel lang duren voordat de mensen van de aarde ontwaken tot hun goddelijkheid, nietwaar?
Dat zou echt jammer zijn.
Als de harten van veel mensen blijven zoals ze nu zijn, kan de aarde voor zeer moeilijke omstandigheden komen te staan. Maar er is een duidelijke weg die dat voorkomt.
Jullie hebben ervoor gekozen juist in dit tijdperk geboren te worden om dat te voorkomen, en wij helpen jullie van binnenuit om jullie daarin te steunen.
Jullie zijn opgestaan opdat de aarde geen dode planeet wordt.
Die wil van jullie zal zich zeker als een rimpeling uitbreiden naar de hele mensheid.
Sommige mensen zullen pas volgen wanneer ze volledig vastlopen, en anderen zullen door jullie aanwezigheid worden aangemoedigd om op te staan en te volgen.
En sommigen zullen ongetwijfeld pas in jullie geloven en volgen nadat wij in jullie trillingssfeer zijn verschenen.
Er zijn veel manieren waarop mensen vernieuwd worden, maar hoe dan ook zal de hele mensheid van de aarde weer tot leven komen en leven met het hart naar de goddelijkheid gekeerd.
★Laat het individuele zelf los en leef als het hele zelf
De sleutel daartoe is waar we gisteren over spraken: of ieder mens het zelfbesef dat hij altijd voor “ik” heeft gehouden kan oplossen in de grote oceaan van het leven, en opnieuw kan leven als het bewustzijn van het geheel.
Het zelf dat je voor jezelf houdt, is slechts een vluchtig bestaan dat een kort ogenblik duurt.
Er zijn mensen die, in de pijn van het leven, hun fysieke leven met eigen hand loslaten. Daar moet een diep lijden zijn geweest dat alleen zij konden kennen.
Het “wegwerpen van het eigen leven” waarover we het hier hebben, heeft een geheel andere betekenis.
Het zelfbesef loslaten betekent niet in wanhoop opgeven en de dingen in de steek laten, en het is ook niet iets wat je door uiterlijke omstandigheden wordt afgenomen.
Wat is het dan? Het betekent weten dat de waarheid van het leven rechtstreeks verbonden is met de wijsheid die het universum heeft geschapen, je ego oplossen in die grote wijsheid en het laten uitbreiden tot het hele universum is gevuld.
De manier om dat te doen, is diepe ademhaling blijven beoefenen samen met kotodama (de geest die in woorden woont) die de goddelijkheid van jezelf en anderen absoluut bevestigen. Als je dit blijft doen, kan iedereen zeker het begin grijpen van een stralend, goddelijk leven als goddelijk mens.
Terwijl je diep ademhaalt en je bewustzijn tot rust brengt in het goddelijke rijk, brengt je goddelijke zelf de zielen van de natuur en alle levende wezens in beweging, en uit je hart en lichaam stroomt een bijzondere levensenergie die alles in zijn ware vorm doet herleven en bezielt.
De vele goden en goede geesten die elk gebied van de aarde beschermen, dragen dat licht terug naar de streken die ze bewaken, delen het met de natuur, de levende wezens en de mensen daar, en werken eraan elke plek op aarde in dimensie te verheffen.
We zeggen jullie altijd dat jullie werk groot is, omdat jullie werk doen dat niet zomaar iedereen kan doen, terwijl jullie een gewoon mensenleven leiden.
Zonder jullie was de eerste helft van dit jaar misschien veel zwaarder geweest.
Jullie zijn het die dat hebben voorkomen. (Wordt vervolgd)
