Om de waarheid meester te worden (deel 2)
Gepubliceerd op Bijgewerkt op
Eerder artikel met dezelfde titel
[blogcard url=”https://nl.ascension21.com/voice-of-brothers-529/”]
(Vervolg van de vorige keer)
★Het proces van weten wie je bent
We zullen het vele malen herhalen: om de werkelijke waarheid te gaan begrijpen, moet een mens weten wie hij is.
“Ik leef nu omdat er leven is, hier, in dit lichaam.
Maar dit leven… waar komt deze geheimzinnige kracht vandaan die mij beweegt?
Waar kom ik vandaan, wat doe ik in deze wereld, en waarheen keer ik terug?
Waarvoor ben ik in deze wereld geboren?
Zou iemand bij toeval geboren kunnen worden, zonder doel?
Er schijnen steeds meer kinderen geboren te worden met herinneringen van vóór hun geboorte, en ze lijken allemaal hun ouders te hebben gekozen en geboren te zijn om deze wereld beter te maken.
Dan moet ook ik met een bepaalde bedoeling in deze wereld geboren zijn.
Ik weet nog niet wat het is, maar ik ben zeker geboren met een thema.
Laat ik het vinden, al kost het me mijn hele leven.
En wanneer ik oud word, komt de dood dichterbij.
Het bewustzijn dat ik als ‘mij’ beschouw, zal niet meer in het lichaam zijn zodra het leven het verlaat.
Waar zal ik dan zijn…?”

★Het proces van jezelf schoon polijsten
Vind zo’n bezinning niet lastig; doe het zorgvuldig.
Want dat is niets anders dan jezelf onder ogen zien.
Terwijl je dat doet, kom je in de volgende fase, het proces van eerlijk naar je eigen aard kijken.
“Ah, ik heb inderdaad de gewoonte om snel boos te worden.”
“Dat klopt, ik kan er niet tegen als anderen me iets zeggen, en telkens als iemand iets zegt, snauw ik terug.”
“O, in mij ligt een kleingeestige gedachte die mezelf niet wil vergeven. Dat was de reden waarom ik anderen niet mag.”
“Ik gaf altijd alles op en zei: ik kan het niet, het is onmogelijk. Misschien is dit de denkgewoonte die ze zelfbeperking noemen.”
Er komt geen eind aan als je ze gaat tellen, maar terwijl je zo eerlijk naar je gedachten kijkt, stijgen ze op voordat ze als lot verschijnen, verlaten ze je hart en lichaam, en ebben ze weg, omarmd door het licht van het leven.
En naarmate de enge denkgewoonten, het zelf, het ego, het individuele zelf dunner worden, schijnt weldra het ware hart, dat “het licht van het leven” zelf is, vanuit de diepte van je hart in je bewustzijn van het fysieke lichaam, en uiteindelijk verandert je oppervlaktebewustzijn in een bewustzijn van alleen licht.
Weet je, in plaats van een uitleg te horen, hoeveel woorden die ook gebruikt, kun je het beste je eigen hart en lichaam als proefpersoon gebruiken en het uitproberen.
Er komen geen slechte gevolgen van; integendeel, het brengt alleen maar goeds, dus er is geen reden om het niet te doen, toch?
Als je vastzit en niet verder kunt omdat je over van alles nadenkt, stort je dan gewoon halsoverkop in het onder ogen zien van het leven.
Dan zullen waarheid na waarheid uit je opwellen, de een na de ander, als je eigen beseffen en flitsen van inzicht, en alle zorgen, kommer en twijfel, elke soort tobbende emotionele gedachte, zullen dunner worden en verdwijnen, en je kunt alleen nog een bewustzijn van goddelijkheid leven. (Einde)





