Samen met kinderen groeien (deel 2)
Gepubliceerd op Bijgewerkt op
Vorig artikel in deze reeks
[blogcard url=”https://nl.ascension21.com/voice-of-brothers-243/”]
(Vervolg van de vorige keer)
★Laten we nadenken over het leven
Allereerst is het leven niet iets wat je met geld hebt gekocht.
Het materiële lichaam dat we het fysieke lichaam noemen, waarin je bewustzijn meerijdt, is ook niet het bezit van die persoon, en hij heeft het ook niet met eigen kracht gemaakt.
Het leven is iets wat van het universum is afgesplitst, nietwaar?
En het fysieke lichaam kan hier nu in zichtbare vorm zijn dankzij de levenselementen van de aarde en de toegewijde inspanningen van je moeder en vader, vooral van je moeder, die van haar eigen lichaam heeft gegeven.
Probeer verder eens na te denken over waarom je kunt leven.
Er is lucht omdat er planten zijn die voor ons aan fotosynthese doen, dus kunnen we ademen, nietwaar?
We drogen niet uit omdat er water is, nietwaar?
We verhongeren niet omdat er voedsel is, nietwaar?
We leven zonder onder de grond begraven te worden of in het water te zinken omdat er land is, nietwaar?
Als je er fundamenteel over nadenkt, kunnen we überhaupt bestaan omdat de aarde bestaat, nietwaar?
Zo bekeken kun je zeggen dat jullie allemaal, de mensheid van de aarde, in leven gehouden worden door elk ding afzonderlijk, en dat jullie daarom daar nu je vorm kunnen behouden.
Mensen die zulke vanzelfsprekende dingen niet kunnen opmerken, zijn zo omdat hun verbeeldingskracht nog slaapt.
★Laat je verbeeldingskracht herleven en leef als een ster die uit zichzelf straalt
We hebben dit al eerder gezegd: verbeeldingskracht is de oorspronkelijke kracht die het lot vormt.
Het vermogen om je iets voor te stellen is, met andere woorden, het vermogen om te scheppen.
Bij mensen van wie het bewustzijn is weggekropen in de cocon van egocentrisch karma, raakt de toevoer van levenskracht vaak geblokkeerd, zodat die kostbare verbeeldingskracht arm is geworden.
Jullie, wier verbeeldingskracht rijk is dankzij goede banden uit vorige levens, leef alsjeblieft zelf stralend, zodat de mensen die hun goddelijkheid nog vergeten zijn zich zo snel mogelijk de essentie van het leven kunnen herinneren.
Dat is, zoals we altijd zeggen: “Word alsjeblieft mensen die niet leven als planeten, maar als zonnen die met hun eigen licht stralen.”
De wereld van de aarde, waar jullie oppervlaktebewustzijn zich nu bevindt, ziet er vanuit het universum uit als een wereld van pikdonkere duisternis.
En om iedereen in het donker om zich heen te laten kijken, is licht nodig, nietwaar?
Daarom zeggen we dat er mensen nodig zijn wier leven straalt.
Het absolute aantal mensen dat dat kan, is nog heel klein.
Daarom maken we, hoewel het ons spijt tegenover jullie, ten volle gebruik van jullie geest en lichaam.
Met de goede gedachten die jullie elke dag heel terloops uitzenden als schakel, leggen wij daar ook het licht van ons leven op en stralen het uit naar de wereld van de aarde.
En achter de schermen ontvangen wij, met toestemming van jullie beschermgodheden, de oorspronkelijke elementen waaruit het lichaam is opgebouwd (haku-elementen), die achter jullie half vergeestelijkte fysieke trilling liggen, en doen die toevloeien naar mensen die de essentie van het leven nog niet hebben opgemerkt.
Er is op aarde niemand anders dan jullie die dit kan doen.
Je ziet dat het helemaal geen overdrijving is om jullie aanwezigheid kostbaar en een schat van de aarde te noemen, maar precies een uitdrukking van het werk dat jullie doen.
Om terug te keren naar waar we begonnen: zoals jullie kostbaar zijn, een schat op aarde, zo zijn ook alle kinderen op aarde kostbare schatten.
Want zij verdrijven en zuiveren de negativiteit waarin volwassenen zich hebben gewikkeld en brengen de goddelijkheid, de essentie van het leven, naar voren, nietwaar?
En omdat zij de mensen zijn die vanaf nu een beschaving van de godheden op aarde zullen bouwen, hebben vele hoge godheden zich verzameld op de wachtplaats voor de geboorte in de fysieke wereld en zijn ze komen wonen in de schoot van moeders op aarde.
Door hun aanwezigheid wordt bij volwassenen de essentie van het leven naar boven gepolijst.
Volwassen mensen zijn, door hen zo op te voeden, bezig zich de liefde van de goden zelf te herinneren, terwijl ze anderzijds door de kinderen worden opgevoed.
Het is dus goed dat iedereen, jong en oud, mannen en vrouwen, voelt dat ze allemaal samen groeien, en dat ook volwassenen onschuldig duiken in de grote oceaan van het leven aan de bron van hun eigen leven.
En dat is een goed punt om te stoppen, dus laten we dit gesprek hier beëindigen. (Einde)
