Samen met kinderen groeien (deel 1)
Gepubliceerd op Bijgewerkt op
★Opdat alle volwassenen werkelijk beseffen hoe kostbaar het leven van kinderen is
Vanuit de kant van de volwassene helpt de tijd met kinderen volwassenen werkelijk om hun bewustzijn te laten evolueren, nietwaar?
Zelfs volwassenen zonder eigen kinderen merken misschien dat de liefde die ze in de duisternis hadden begraven, wordt gewekt door de kinderen van familieleden of kennissen, of door kinderen die ze in de buurt, in de stad of in de trein en de bus zien.
In die zin kunnen kinderen engelen worden genoemd die licht in de harten van mensen strooien, en ze zijn werkelijk, werkelijk boodschappers van de hemel.
Van bovenaf gezien lijken veel volwassenen nog niet te beseffen dat zij door kinderen worden opgevoed.
Veel volwassenen op aarde gaan met kinderen om met gedachten als “wij voeden hen op”, “wij zorgen voor hen”, “wij ondersteunen hen”.
Die bewustzijnstoestand komt vooral vaak voor bij mannen.
De meeste vrouwen, of ze nu kinderen hebben of niet, dragen moederlijkheid in zich, dus tegenover kinderen wint de onvoorwaardelijke liefde het van het ego en stroomt ze naar buiten, en velen van hen zijn zich ervan bewust dat ze samen met de kinderen groeien.
Hoe egoïstisch iemand in zijn leven tot nu toe ook is geweest, hoe narcistisch tot op deze dag, wanneer hij hartelijk contact heeft met kinderen, met lichaam en ziel, stroomt de onvoorwaardelijke liefde in hem naar buiten.
Je zou het de natuurlijke vorm van liefde kunnen noemen die in de goddelijkheid geworteld is.
Zonder de bescherming van volwassenen kunnen pasgeboren kinderen niet zelfstandig op eigen kracht leven.
Wanneer je dat kleine lichaampje aanraakt dat eruitziet alsof het zou breken als je het te stevig vasthield, komt iedereen, zonder het te beseffen, te weten met welke ogen de goden naar hun afstammelingen, de fysieke mensheid, kijken en hoe ze hen behandelen.
In die sprankelende ogen zonder een spoor van boosaardigheid zie je de glinstering van de goddelijkheid die je volledig was vergeten.
En door de dagen waarin je voor hen zorgt terwijl ze onschuldig dreinen, niet in staat dingen onder woorden te brengen, je eigen emotionele strijd overwint en onbaatzuchtige liefde ontwikkelt, wordt je kracht als mens gepolijst en verheven.
Zo wordt bij volwassenen, zonder dat ze het zelf beseffen, hun door de hemel gegeven aard als mens (hito, “waar de geest woont”) naar boven gepolijst, en in veel gevallen ontwikkelen ze, zonder het te merken, hun spiritualiteit.
Daarom zouden alle volwassenen dit feit moeten kennen en kinderen dankbaar moeten zijn.
Wanneer je je wilt verzetten tegen de bouw van een crèche of kleuterschool in je buurt, sta dan alsjeblieft even stil en denk na.
Misschien komt zo’n gedachte op omdat het hart van die persoon nog bedekt is door karma uit het verleden.
Misschien is hij op zulke momenten simpelweg vergeten dat ook hij een kindertijd heeft gehad en tot vandaag heeft geleefd doordat de volwassenen om hem heen voor hem zorgden.
Als je zulke volwassenen zorgvuldig observeert, kun je je de moeite voorstellen van de beschermgodheden en beschermgeesten die de fysieke mensheid met onvoorwaardelijke liefde beschermen en leiden. (Wordt vervolgd)
