Het buiten is het binnen, en het binnen is het buiten (4/8)
Gepubliceerd op Bijgewerkt op
(Vervolg van de vorige keer)
★Waar het om gaat, is hoe ver je jezelf in het universum kunt laten smelten en onbaatzuchtig kunt worden
Het verhaal is behoorlijk afgedwaald, dus laten we terugkeren. Wanneer “het buiten is het binnen, en het binnen is het buiten” vaag en moeilijk te begrijpen lijkt, komt dat doordat je de subjectieve waarneming en de objectieve verschijnselen die we aan het begin hebben uitgelegd door elkaar haalt en ze met een vernauwd bewustzijnsveld bekijkt, zodat het gezichtspunt dat alles van bovenaf overziet (het bewustzijnsveld) helemaal vertroebeld is geraakt.
Als iemand bijvoorbeeld heeft geleerd hoe hij met het fysieke lichaam een heilige ritus van uitwisseling tussen hemel en aarde uitvoert, en hij beide handen spreidt en beide armen schuin omhoog en naar voren strekt om het oneindige bronlicht van het leven op te vangen dat het universum doordringt, dan vragen sommige mensen zich af: “De hemel hoort toch diep in het hart te zijn, waarom moet ik die dan buiten het lichaam zoeken?”
Kun je de vraag van die persoon beantwoorden?
Het lijkt zo omdat ze de waarheid “het buiten is het binnen, en het binnen is het buiten” niet hebben begrepen.
De kern van deze waarheid, “het buiten is het binnen, en het binnen is het buiten”, is precies het antwoord dat zulke vragen doet ontdooien.
Laten we proberen het hier zo duidelijk mogelijk uit te leggen.
Luister: in feite leven wij, op Venus, de aarde enzovoort, nu als leden van het melkwegstelsel van het zonnestelsel.
Vanuit de verschijningskant van die positie bezien ligt het centrum van het gemanifesteerde universum, de grote bron en oorsprong waaruit het grote universum is voortgekomen (de plek waar de trilling van de bron van het leven is), op de plek die je uiteindelijk bereikt in het allerdiepste centrum van het grote universum, nadat melkwegstelsels duizenden keren in elkaar genesteld zijn: het melkwegstelsel dat het zonnestelsel bevat, een groter stelsel dat dat stelsel bevat, een nog groter stelsel dat dat bevat, en weer een groter stelsel…
Als je die plek zou proberen te bereiken met jullie huidige fysieke lichamen van de wereld van de aarde en jullie tijdsbesef, zou dat een duizelingwekkend aantal jaren kosten, niet te meten in de huidige aardse tijd.
Maar het allerdiepste centrum van het grote universum is een wereld die ook werkelijk bestaat in de diepte van het hart van ieder mens in het grote universum, dus zolang je een bepaald niveau van evolutie van het bewustzijn bereikt, kan iedereen er in een oogwenk uitwisseling mee hebben, precies waar hij is.
Dat het allerdiepste centrum van het grote universum werkelijk bestaat in de diepte van het hart van de mensheid, betekent dat de trillingssfeer van de bron waaruit het leven is voortgekomen en de mensheid rechtstreeks verbonden zijn door de trilling van het Licht van het Leven, dus zolang het bewustzijn zich tot op zekere hoogte heeft verdiept, kun je vrij heen en weer gaan via hartgolven (de trilling van het bewustzijn).
Het bewustzijn overstijgt tijd en ruimte, dus zolang je je bewustzijn laat evolueren, kun je, zelfs terwijl je lichaam op aarde is, rechtstreeks uitwisseling hebben met de energie van de bron van het universum, de trilling van de bron van het leven in je fysieke geest en lichaam opnemen, en dat licht gebruiken om het lot van de hele wereld van de aarde en je eigen persoonlijke leven te scheppen.
Als je het eenmaal begrijpt, is er helemaal niets moeilijks aan, toch?
Of je het kunt of niet, hangt uiteindelijk af van hoe ver je het eigenbelang uit je oppervlaktebewustzijn kunt doven en je bewustzijn kunt laten terugkeren naar de bovenloop van het Grote Leven van het universum. (Wordt vervolgd)
