De dimensionale ascensie van de vijf zintuigen – 5
Gepubliceerd op Bijgewerkt op
(Vervolg van de vorige keer)
Waarom ik steeds over het zien praat
Ik hoor stemmen zeggen: “Dit zou over de dimensionale ascensie van de vijf zintuigen moeten gaan, dus waarom gaat het alleen over het zien…?” Laten we daarom hier even de tijd nemen om “terug te kijken”.
Probeer je te herinneren dat ik in deze trant heb gesproken:
“Om je vijf zintuigen in dimensie te verheffen, is het het best om eerst je hart, geest en bewustzijn in dimensie te verheffen (om voorrang te geven aan de evolutie van het bewustzijn).”
“De sleutel tot het verheffen van je vijf zintuigen in dimensie ligt bij het zien.”
“De dimensionale ascensie van het zien = het ontwikkelen van het oog van het hart.”
“Wat is de geesteshouding om het oog van het hart op de juiste manier te ontwikkelen?”
De reden waarom ik zo heb gesproken, is dat het zintuig dat [zien] heet de vijf zintuigen samenbindt, en dat [zien] van de vijf zintuigen het zintuig is dat door de nauwste relatie is verbonden met hart, geest en bewustzijn.
Ik heb ook iets in deze trant gezegd, nietwaar?
“Om een overzichtelijk blikveld van vogelperspectief tot een deel van je hart en lichaam te maken, is het belangrijk je geest (hart, bewustzijn) minstens één dimensie boven het fysieke lichaam te plaatsen.”
Wie het ook op welke manier probeert te definiëren, de relatie tussen hart en lichaam blijft [het hart leidt, het lichaam volgt].
Maar veel fysieke mensen op aarde leven onbewust volgens de waarde [het lichaam leidt, het hart volgt].
Om die waarde om te keren, is het goed je de toestand voor te stellen nadat het bewustzijn het fysieke lichaam heeft verlaten.
Het is een lege huls, dus het kan op geen enkele manier bewegen, en het vergaat gewoon naarmate de tijd verstrijkt, nietwaar?
Dat betekent dat het de ziel is die het fysieke lichaam beweegt.
De ziel is, zoals ik altijd zeg, “een collectief trillingslichaam van bewustzijn, bestaande uit zeven harten”.
Wanneer dit collectieve trillingslichaam van bewustzijn het fysieke lichaam verlaat, is dat “de dood van het fysieke mens”.
De werkelijkheid van de kracht die je beweegt
Trouwens, de meeste mensen op aarde denken: “Ik loop nu over de weg (ik loop uit mezelf)”, ook al bewegen ze hun benen niet met eigen wilskracht wanneer ze lopen, nietwaar?
Heb je gemerkt dat daar een belangrijk gezichtspunt wordt achtergelaten en vergeten?
Je benen krijgen geen bevelen van het bewustzijn van het fysieke mens, “Rechterbeen, beweeg; linkerbeen, beweeg; rechterbeen, beweeg; linkerbeen, beweeg…”, en toch bewegen je benen vanzelf, alleen al door te denken: “Laten we naar die en die plek gaan”, nietwaar?
Zelfs terwijl de mensen ’s nachts slapen, gaat hun ademhaling zonder ophouden door, en toch zijn er veel mensen die nooit stilstaan bij hoe hun ademhaling doorgaat, en die volledig met hun eigen zaken bezig zijn terwijl ze wakker zijn.
Is dat niet vreemd? De werking van het leven is zo natuurlijk dat ze moeilijk op te merken is.
Zijn al die dingen niet “de kracht van het leven”?
Welke kracht beweegt de mensheid, laat de natuur kringlopen, schept alle levende wezens en gaf de aarde al haar kleuren en patronen?
Dat is “de kracht van het leven”, nietwaar?
Wat ter wereld heeft de ruimte geschapen, vaste sterren, planeten en manen erover verspreid in groepen die melkwegstelsels heten, en bestuurt hun volmaakt geordende beweging?
Dat is “de kracht van het leven”.
Sommige mensen scheiden die van zichzelf, plaatsen haar ver omhoog en vereren haar onder namen als God of Boeddha, maar als je gewoon de feiten op een rij zet en ernaar kijkt, is alles een verschijnsel dat juist gebeurt doordat “de kracht van het leven” erin woont en werkt.
Om terug te komen op de mensen: juist doordat het leven aan het werk is, kun je ademen, circuleren en vernieuwen je bloed en lichaamsvochten zich, en verteer je wat je eet, neem je de voedingsstoffen op en scheid je uit wat je niet nodig hebt, nietwaar?
Mensen die gezond van lichaam en van hart zijn, kunnen hun lichaam bewegen en vrij denken zonder zich daarvan bewust te zijn, nietwaar?
Ik zou willen dat je je eigen “leven” nog eens vraagt naar de werkelijkheid van die “kracht die je beweegt”.
(Wordt vervolgd)
